آش کشک خاله یا استفاده ابزاری از قانون!؟

روزنامه کیهان در یادداشتی با عنوان
«آش کشک خاله نیست! » به موضوع خودسوزی اخیر پرداخته و از ابعاد مختلف به این قضیه نگریسته است. از اصل موضوع که بگذریم در بخش هایی از این یادداشت آمده: « از برخی سایت های حق العمل کار که پول می گیرند تا حرف مفت بزنند! و یا شماری از به اصطلاح سلبریتی های بی شخصیت انتظاری نیست که اهل انسانیت و اخلاق و حقوق و مردم دوستی باشند. آن ها بارها نشان داده اند که کاسه لیس های بی‌هویتی هستند که اگر پایشان را روی حبه انگور بگذارند سق‌شان شیرین می شود! ولی این اقدام زشت و
سخیف از کسانی که عنوان نمایندگی مردم
ـ به حق یا به ناحق ـ بر پیشانی خود نهاده اند قابل توجیه نیست.
اقدام این دو نماینده را نمی‌توان در حد و اندازه یک خطا ارزیابی کرد چرا که وقتی خطا به تکرار می‌نشیند دیگر نامش خطا نیست، خط است و نباید از سوی مراجع ذیصلاح نادیده گرفته شود! چند سال قبل در یکی از یادداشتهای کیهان با اشاره به نمونه‌های مشابه آورده بودیم « نمایندگی مجلس‌اش کشک خاله نیست » که مردم و نظام به مصداق آن ضرب المثل معروف چارهای جز تحمل آن نداشته باشند و اگر دروغ پردازی و تشویش اذهان عمومی و زمینهسازی برای آتش تهیه دشمن آن هم نه یک بار بلکه دوبار و ده بار بلکه انجام پی در پی این حرکت سخیف،
جرم نیست؟! »

> آش کشک کدام خاله؟!
در مقام تایید و تکذیب گفتههای نویسنده یادداشت برنمیآییم اما به این نکته اشاره خواهیم کرد که معنای ضرب المثل‌اش کشک خاله را همه ایرانی‌ها می‌دانند این که برای برخی نمایندگان مجلس از این ضرب المثل استفاده کنیم یعنی در ابعاد وسیع‌تر به همه پست‌ها و جایگاه‌هایی که در بازه زمانی مشخص تعریف می‌شوند می‌توان از همین منظر و دیدگاه‌اش کشک خاله نگریست یعنی شاید بتوان همان سال‌های اول و دوم روی کار آمدن یک رئیس جمهور نیز نوشت ریاست جمهوری‌اش کشک خاله نیست که مردم تا پایان چهار سال و یا حتی هشت سال مجبور به تحمل باشند! برای دیگر پست‌های مدیریتی نیز همین گونه است یعنی تا مدیری خطایی کرد به زعم ما و یا حرفی زد که به نظر برخی ناخوشایند بود سریع بتوان او را از درجه ی اعتبار ساقط کرد!
این که در این یادداشت نویسنده با حالتی عصبانی ـ بر پایه کلمات و عباراتی که استفاده کرده‌اند ـ مطالبی را قلمی کردهاند حرفی دیگر است اما اینکه به یک جایگاه قانونی با تکیه بر یک ضرب المثل مشهور و مشهود که معنایی دو پهلو نیز ندارد یعنی همان‌اش کشک خاله! ایراد ذاتی وارد آورند بدین معنا است که تعیین مدت زمان برای نمایندگی مجلس و ریاست جمهوری اساساً کار غلطی است یعنی معیار و مبنای روی کار آمدن یک رئیس جمهور و نماینده مجلس اگرچه رای مردم است اما برخی باید این قدرت و توانایی را داشته باشند تا با تکیه بر ضرب المثل‌اش کشک خاله هرگاه رفتار و گفتار یک نماینده برای آنها ناخوشایند بود بتوانند با آدرس‌هایی که می‌دهند او را از درجه اعتبار
ساقط کنند!
کاری به طول و عرض ماجرا نداریم و به آن فکر نمی‌کنیم اما یادمان نمیآید که همه آن سالهایی که در ادوار مجلس و ادوار ریاست جمهوری چهرههایی همفکر و همراه با تفکرات کیهان نشین روی کار بودهاند، جایی از این ضرب المثل استفاده شده باشد و خواهان کنار رفتن یا الزامات قانونی که بتواند آنها را کنار بگذارد حرفی به میان آمده باشد. شاید اگر شاهد مثالی در تاریخ رسانه وجود داشت ما نیز با کیهان و نویسنده محترم یادداشت همصدا میشدیم که ریاست جمهوری و نمایندگی مجلس و بسیاری دیگر از ریاست‌ها و مقام‌ها‌اش کشک خاله نیست که مردم مجبور به تحمل تا پایان دوره باشند. اصلا از یک نگاه و منظر خیلی هم بد نیست اگر هر جا که رئیس جمهور یا نماینده مجلس فارغ از آنکه وابسته به کدام جناح سیاسی باشد؛ بتوان او را از درجه اعتبار ساقط کرد اما یک سوال باقی می‌ماند: آقای عزیز با عنایت به تئوری‌اش کشک خاله، آیا دیگر در این مملکت سنگ روی سنگ بند خواهد شد؟!