آفت رفاه زدگی

جعفر بای‪-‬ یکی از ویژگی‌های اساسی انقلاب اسلامی، مردمی ‌بودن آن است؛ از مهمترین مختصات انقلاب عدم تعلق آن به طبقه خاصی می‌باشد. اگر انقلاب‌های مهم را در تاریخ مورد مطالعه قرار دهیم کمتر انقلابی را با فراگیری همه اقشار جامعه خواهیم یافت، چون برخی از انقلابهای تعلق به گروه یا طبقه و قشر خاصی داشته و مردم جامعه ای که در آن انقلاب به وقوع پیوسته وامدار قشر خاص هستند. ولی در انقلاب اسلامی‌همه توده‌های مردم حضور داشته و اقشار مختلف در شکل گیری
و پیروزی آن نقش داشتند؛ بنابراین
بی شک یکی از مردمی‌ترین انقلابهای تاریخ بشریت، انقلاب اسلامی‌است به همین دلیل
تا کنون با حضور مردم توانسته است از پیچ‌های خطرناکی عبور کند و این افتخارات انقلاب ماست که در همه موفقیت‌های آن مردم حضور بی بدیلی داشتند ، حضور قدرتمند مردم در همه عرصه‌های اجتماعی
تا کنون توطئه‌های دشمنان را خنثی نموده است. نهادهای مردمی‌بسیاری فعالیت‌های مهم و موثر انقلاب را به عهده داشته و تا کنون در بحران‌های شدیدی موفقیت‌های شایان توجهی را کسب نموده اند.
بدون تردید تمامی‌انقلابا‌ها تحت تاثیر آفت‌های جدی قرار می‌گیرند که از مهمترین آن‌ها که آفت همه انقلاب‌ها در طول تاریخ بوده، اشرافیت گرائی
و حاکمیت قشر مرفه اجتماعی است.
اگر چه همه انقلابها ی مردمی‌عموما توسط طبقه متوسط جامعه شکل می‌گیرد و انقلابیون در حمایت از طبقه تهیدست پائین جامعه با طبقه مرفه در تعارض و ستیز هستند ولی طبقه اشراف که یا باز ماندگان نظام پیشین هستند و یا محصول رانت خواری و سوء استفاده مالی نظام انقلابی بوده است به تدریج مدیریت کلیدی جامعه را عهده دار می‌شوند و این موضوع در تضاد فرهنگ عمومی‌با سبک زندگی خاص خود مشروعیت یافته و با بهره گیری از روشهای مختلف به تدریج به بدنه مدیریت کلان انقلابی نفوذ کرده و آنها را از درون پوک نموده و مسیر حرکت آن‌ها را منحرف می‌سازد.
مدیران لوکس و به اصطلاح لاکچری که با
رانت، اختلاس و ویژه خواری به ثروت دست یافته اند
و با ویلاهای چهار فصل و ماشین‌های چند میلیاردی از مردم فاصله گرفته و زندگی متفاوتی از مدل زندگی توده‌های مردم برای خود برگزیده اند ...مدیران مرفه و اشرافی ماهیت مردمی‌بودن انقلاب را صرفا در شعار حفظ نموده و با پیروی از سبک زندگی اشرافیت عروسی‌های خود را در هتل‌های چند ستاره برگزار کرده و یا با اخذ چندین محافظ زندگی پر هزینه ای دارند. آنان بر خلاف ساده زیستی انقلابیون ،
ریخت و پاش‌های فراوانی دارند، لباس‌های برند پوشیده و از فرهنگ توده‌های مردم فاصله می‌گیرند. با املاک فراوان و کارخانه‌های متعدد به ثروت نجومی‌دست می‌یابند که با فرهنگ شهدا همخوانی ندارد. غلبه حضورشان موجب دگرگونی در نظام ارزش‌های اجتماعی شده و اهداف انقلاب را به انحراف می‌کشاند و شعار‌های طبقه متوسط به ورطه فراموشی سپرده می‌شود به این ترتیب بسیاری از الگو‌های رفتاری اشرافیت مشروعیت یافته و در جامعه مقبول می‌شود، این افراد معمولا آفت رفاه زدگی را ترویج نموده و جامعه را دچار مشکلات فراوانی می‌کنند. همین موضوع هم سبب می‌شود تا انقلابیون وفا‌دار به حاشیه رانده شده و آرمان‌هایی که انقلاب برای دستیابی به آن‌ها به وجود آمده از بین برود. قطعا اگر نظام انقلابی این آفت‌ها را درمان نکند دچار گرفتاریهای لاینحل خواهد شد.