میان ما که نرفتیم و رفته‌ها، شاید تفاوتی‌ست در آغاز و در نهایت نیست


دل‌های عاشقان اباعبدالله الحسین(علیه‌السلام) اربعین امسال، علاوه ‌بر حرارت شهادت سرور آزادگان جهان، آمیخته با حسرت جا ماندن از کنگره جهانی اربعین بود. طریق‌الحسین(علیه‌السلام) و کربلا امسال کنگره قلوب عاشق و شیفته امام حسین(علیه‌السلام) بود. دلباختگانی که در منزل ‌اشک می‌ریختند و دل‌شان کربلا بود.
شیفتگان سالار شهیدان در شرایط ویژه کرونا و به فرمایش مقتدای انقلاب، در داخل خانه، همنوا با ایشان زیارت اربعین خواندند و امام حسین(علیه‌السلام) را زیارت کردند و نزد امام شهید مظلوم شِکوه کردند که «یا سیدالشهداء، ما دلمان می‌خواست بیاییم نشد.» به این امید که امام حسین(علیه‌السلام) «یک نظری بکنند، یک کمکی بکنند.» «السَّلامُ عَلَی وَلِیِّ اللهِ وَ حَبِیبِهِ، السَّلامُ عَلَی خَلِیلِ اللهِ وَ نَجِیبِهِ، السَّلامُ عَلَی صَفِیِّ اللهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ، السَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ، السَّلامُ عَلَی أَسِیرِ الْکُرُباتِ وَ قَتِیلِ الْعَبَرَاتِ...» عده دیگری از دلباختگان حسینی نیز به قرار قبلی، ساعت 10 صبح پنج‌شنبه بیستم ماه صفر و در اربعین سالار شهیدان، به پشت‌بام منزل خود رفتند و از دور به سالار شهیدان سلام دادند و زیارت اربعین خواندند.
با ورود جابر بن عبدالله انصاری و عطیه‌ بن ‌حارث کوفی و به نقلی کاروان اسرا به کربلا در روز بیستم ماه صفر سال 61 هجری، یاد نهضت حسینی برای همیشه جاودانه شد. با تبیین‌گری‌ها و افشاگری‌های حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) و امام سجاد(علیه‌السلام) در روزهای اسارت، در زیارت کربلا و سپس در مدینه و در طول سال‌های متمادی، حقیقت و فلسفه عاشورا و هدف سیدالشهداء(علیه‌السلام) جوشان و درخشنده و مشتعل باقی مانده است و الگوی حق‌طلبان و آزادگان عالم برای برچیدن بساط مستکبران است.