نگرانی كارگران از يارانه حمايتی دولت

روز گذشته ليست مشاغلي که تعطيل نمي‌شود از سوي کميته امنيتي، اجتماعي و انتظامي ستاد ملي مديريت بيماري کرونا، اعلام شد و بر اساس آن فهرست مشاغل گروه يک (مشاغل ضروري) که در هيچ‌يک از شهرها با وضعيت‌هاي سه‌گانه (زرد، نارنجي و قرمز) تعطيل نمي‌شوند: کارخانه‌هاي توليدي، مراکز صنعتي و معدني، کشاورزي، شيلات و خدمات وابسته، 2. مراکز زيرساختي و حياتي، مراکز تامين و توزيع آب، برق، گاز، مديريت پسماند، فاضلاب و فعاليت‌هاي تصفيه و تهويه هوا، پالايشگاه‌ها و جايگاه‌هاي عرضه سوخت. 3. حمل‌و‌نقل عمومي کالا و مسافرِ برون شهري شامل ريلي، هوايي، جاده‌اي و دريايي. 4.حمل‌و‌نقل عمومي درون شهري. 5.ادارات و مراکز نظامي، انتظامي و امنيتي، امدادي و ستادي. 6.فروشگاه‌هاي زنجيره‌اي، سوپر مارکت‌ها، ميوه‌فروشي‌ها و سبزي فروشي‌ها، ميادين ميوه و تره بار. 7.مراکز توليد، نگهداري، توزيع و فروش محصولات غذايي و خدمات وابسته. 8.مراکز توليد و عرضه فرآورده‌هاي لبني نانوايي(توليد فرآورده‌هاي نانوايي). 9.مراکز بهداشتي، درماني، امدادي، اورژانس و تامين آمبولانس دولتي و خصوصي. 10.داروخانه‌ها، مراکز و فروشگاه‌هاي دامپزشکي، پخش دارو، عطاري و داروهاي سنتي. 11.مراکز تهيه، توليد و توزيع مواد غذايي آماده و بيرون‌بر. 12.خدمات اپراتورهاي ارتباطي ، خدمات الکترونيک و فعاليت‌هاي پستي. 13.شرکت‌هاي خدمات اينترنتي(اعم از تامين‌کنندگان اينترنت، فروشگاه‌هاي اينترنتي و شرکت‌هاي خدماتي مبتني بر اينترنت). 14.رسانه‌هاي مکتوب و برخط و مشاغل مشابه. 15.مراکز نگهداري و خدماتي سالمندان، معلولين، جانبازان ، مراکز توان‌بخشي و مراقبتي، آسايشگاه‌ها. 16.تعميرگاه‌هاي انواع خودرو، لوازم خانگي، الکتريکي و الکترونيکي. 17.فروشگاه‌هاي انواع قطعات و لوازم يدکي. 18.فروشگاه‌هاي انواع مصالح ساختماني و آهن‌آلات. 19.کارگاه‌هاي صنعتي(مانند جوشکاري و تراشکاري و مشابه آن). 20.چاپخانه‌ها. 21.خشکشويي‌ها. 22.آرامستان‌ها. بر اساس گزارش پايگاه اطلاع‌رساني وزارت کشور، زمان آغاز اجراي طرح، اول آذرماه سال 1399 است و متناسب با روند و وضعيت بيماري در شهرها، زمان محدوديت‌ها استمرار يا کاهش خواهد يافت.
يارانه دولت و ضرورت کمک به 2‌ميليون صنف
اما دولت براي ميليون‌ها نفر که با قرنطينه معيشت‌شان به خطر مي‌افتد، چه حمايتي را در نظر گرفته است. روز گذشته رئيس‌جمهور با اشاره به افزايش فشار اقتصادي روي مردم از طرحي براي ارائه بسته کمک معيشتي به يک سوم جامعه در چهار ماه پيش‌رو خبر داد و گفت: اين طرح روز شنبه آينده در ستاد ملي کرونا تصويب مي‌شود. به‌گفته حسن روحاني، افرادي که مشمول اين کمک مي‌شوند، در ماه‌هاي آذر، دي، بهمن و اسفندماهانه به ازاي هر نفر 100‌هزار تومان مي‌گيرند. از گفته‌هاي رئيس جمهور اين‌طور بر مي‌آيد که اين بسته معيشتي به کساني تعلق مي‌گيرد که حقوق ثابت نمي‌گيرند و بايد با کسب و کارشان و خدماتي که ارائه مي‌دهند، درآمدي کسب کنند. اين گفته‌هاي رئيس جمهور در شرايطي مطرح مي‌شود که رئيس اتاق اصناف در حالي معتقد است که با آغاز آذرماه مشاغل گروه‌هاي 2، 3 و 4 مجوز فعاليت در مناطق قرمز را نخواهند داشت، بر ضرورت حمايت دولت از دو‌ميليون واحد صنفي در زمان تعطيلات کرونايي تاکيد کرده است، همان‌طور که سعيد ممبيني مي‌گويد: پيشنهاداتي را در بيمه، ماليات، عوارض شهرداري و تعويق وصول تعهدات مالي ارائه کرديم تا اين واحدها با خسارت کمتري تعطيلي دو هفته‌اي را پشت سر بگذارند.
واکنش مجازي به يارانه حمايتي دولت
در اين شرايط کاربران رسانه‌هاي اجتماعي از رئيس‌جمهور، پرسيدند چطور مي‌توانند با وجود قيمت‌هاي بالا زندگي، يک ماه با مبلغ 100‌هزار تومان بگذرانند. برخي از آنها به خطر فقر پنج‌ميليون توماني اشاره کردند و نوشتند:‌ «به مديران‌تان هم اينجوري يارانه مي‌دهيد؟» محمدرضا سبزعلي پور، رئيس مرکز تجارت جهاني نوشت: «ماهي 100‌هزار تومان يعني 4 دلار؟! شما مرحمت کرده همان يارانه بنزين را بدهيد، اين يکي پيشکش‌تان.» يک شهروند نيز پرسيده است: «يکي بياد بگه چه‌جوري ميشه با 100 تومن يه ماه گذروند؟» همزمان برخي نمايندگان مجلس نيز همين موضوع را هدف انتقاد خود کرده‌اند. مجتبي رضاخواه، نماينده تهران، در توييترش نوشت: «اينکه دولت تابه‌حال منابعي براي اجراي طرح معيشتي مجلس نداشت و حالا براي يارانه دولتي پيدا کرده به کنار، اما مگر دو روز پيش يارانه و اعانه بد نبود؟!» نظام‌الدين موسوي، ديگر نماينده تهران و همچنين حسن شجاعي، نايب‌رئيس کميسيون اصل نود مجلس،‌ هم همين نکته را تکرار کرده‌اند. اشاره آنها به مخالفت دولت با طرح اخير مجلس با عنوان کمک به معيشت است که علي ربيعي، سخنگوي دولت،‌ آن را موجب سخت‌تر شدن زندگي مردم خوانده بود.
يک روز کار نکنيم خرجي نداريم
بسياري از شهروندان در تماس با روزنامه «آرمان ملي» اظهار داشتند که «اين صحبت را لطفا به گوش مسئولان برسانيد که اگر ما يک روز کار نکنيم فردا نمي‌توانيم به زن و بچه‌هايمان خرجي بدهيم و در تعطيلي چطور شکم‌شان را سير کنيم.»، «دولت لطفا به معناي واقعي به مردم کمک کند که اين بيماري ريشه‌کن شود وگرنه وعده سرخرمن به جايي نمي‌رسد، واقعا يک سوم مردم کشور شامل کمک معيشتي يارانه مي‌شوند؟!»در اين بين يک استاد مددکاري اجتماعي به «آرمان ملي» مي‌گويد: بي‌انصافي است که در هر شرايطي مقصر اصلي را مردم معرفي کنيم، بخش اعظم مردم با تلاش روزانه و بدون برخورداري از مزاياي تامين اجتماعي‌، زندگي سخت خود را سپري مي‌سازند چگونه مي‌توانيم از آنها‌، که متاسفانه قريب به نيمي از جمعيت فعال و شاغل کشورمان را تشکيل مي‌دهند، انتظار داشته باشيم در خانه بمانند و يا هزينه هاي مربوط به مراقبت از خود و خانواده را تامين کنند. محمد زاهدي اصل در ادامه افزود: در شرايطي که نه‌تنها از آنها حمايت در حد کفايت نکرديم بلکه با ضعف مديريت و عدم نظارت بر اقتصاد و تورم لجام گسيخته، به نگراني آنها افزوده شد و اين در شرايطي بود که طبق نظر اکثريت کارشناسان ذيربط، اضطراب، قدرت دفاعي بدن را کاهش مي‌دهد که نتيجه آن بالا رفتن روزانه تعداد مبتلايان به کرونا بود .
کمک معيشتي را به چه کساني مي‌دهيد؟
اين درحالي است که از هر پنج شاغل تنها يک نفر کارمند دولت است، جمعيتي بالغ بر 70‌ميليون نفر که در بخش خصوصي و کارگري مشغول به‌کار هستند و درآمدشان وابسته به فعاليت اقتصادي خود (دستفروشي يا کارگران روزمزد) يا واحدي توليد‌شان است. در اين بين رئيس کارگروه دستمزد شوراي عالي کار و فعال کارگري به «آرمان ملي» مي‌گويد: ابتدا بايد به اين موضوع اشاره کنيم که در مدت حدود 10 ماه که از شيوع کرونا در کشور مي‌گذرد، چه بلايي بر سر خانوار‌ها آمده است، ميليون‌ها خانوار در اين مدت هرچه داشته و نداشته‌اند خرج کرده و به‌جايي رسيده‌اند که از درآمدشان، منفي خرج مي‌کنند. فرامرز توفيقي در ادامه افزود:‌ منظور من معيشت کارگران و افراد روزمزد است. نکته بعد اينکه اگر دولت در همان اوايل سال 99، تا اواخر ارديبهشت تعطيلي‌ها را ادامه مي‌داد، هم مردم اين توانايي را داشتند که اين تعطيلي را ادامه دهند و هم شرايط اقتصادي‌شان بهتر بود، اما الان ديگر چاره‌اي نداريم و قطعا اگر چنين کاري نکنيم آمارهاي مرگ و‌مير قطعا به چهار رقمي خواهد رسيد. حال سوال من از دولت و سخنگوي ستاد کرونا و رئيس قوه مقننه اين است که آيا جامعه هدف‌تان را براي کمک‌هاي معيشتي شناخته‌ايد؟ آيا از وزارت کار گزارش خواسته‌ايد که چند‌ميليون نفر آسيب جدي ديده‌اند؟ وقتي يارانه پدر قطع شده و به تبع آن يارانه فرزندان او هم قطع مي‌شود، آن فرزندي که خانواده تشکيل داده و اين روزها به سختي زندگي‌اش را سپري مي‌کند، نمي‌تواند از اين کمک‌هاي معيشتي استفاده نمايد. ما در کشور از اين خانوارها زياد داريم. آيا دولت از وزارت رفاه گزارشي خواسته که سرنوشت کساني که تازه ازدواج کرده‌اند و کساني که يارانه آنها قطع شده، بايد بازنگري دوباره صورت بگيرد؟ وي در ادامه افزود: چند‌ميليون نفر و خانوار يارانه نمي‌گيرند و از اين‌رو دهک‌هاي بي‌‌‌بضاعت و کارگري شناسايي نمي‌شوند. اکثر اين افراد کارمند دولت نيستند و مشاغل آزاد دارند و بانک اطلاعاتي دولت از حضور اين افراد خالي است، حال اين صد‌هزار تومان را به چه کسي مي‌دهيد؟ زماني‌که جامعه هدف نداريد اين طيف‌هاي آسيب‌پذير هستند که نابود مي‌شوند. کارمند دولت قبلا هم کار نمي‌کرد و الان يک سوم آنها سر‌کار مي‌روند، اصلا بهره‌وري آنها قبل از کرونا براي جامعه چقدر بود؟ کارمند در اين شرايط در خانه مي‌نشيند و حقوقش را مي‌گيرد و از خدا مي‌خواهد که کشور تعطيل شود. بايد دامنه اينترنتي وسيعي ارائه و اعلام مي‌شد هر کسي که يارانه نمي‌گيرد به‌سرعت اطلاعات خود را ثبت کند. هزاران نفر در اين کشور از اين بي‌‌‌برنامگي آسيب مي‌بينند و آنها هيچ‌کجاي يارانه و حمايت کرونايي نيستند. طبقه‌اي که آسيب مي‌بينند با اين کار‌ها و طرح‌هاي قرنطينه و حمايتي دولت نابود مي‌شوند. توفيقي با اشاره به کمک 100‌هزار توماني دولت نيز خاطرنشان کرد: حداقل سبد معيشت خانوار 3/3نفري را براي ابتداي سال 99 ميزان چهار‌ميليون و 940‌هزار تومان انتخاب کرديم که الان اين مبلغ به بالاي 8‌ميليون تومان رسيده است. يعني اگر خانواري بخواهد فقط زنده بماند و روزمرگي کند، نياز به 2/2‌ميليون تومان در ماه به ازاي هر نفر دارد. با صد‌هزار تومان کجاي اين هزينه را مي‌توان پوشش داد؟ 14‌ميليون و 900‌هزار بيمه شده مستقيم تامين اجتماعي داريم، فرض بگيريد از اين ميزان 50 درصد در کارخانجات و صنايع و کارگاه ها مشغول باشند، يعني چيزي حدود هفت‌ميليون نفر سر کار مي‌روند. اگر اين هفت‌ميليون را بر 3/3 خانوار ضرب کنيم، 30‌ميليون نفر در چرخه کرونا درآمدشان قطع مي‌شود. تهيه ماسک، الکل و مواد ضد‌عفوني‌کننده براي خانواده‌ها محال شده است.
چرا مردم ماسک نمي‌زنند
صدا‌و سيما با مردم گفت‌وگو مي‌کند و از آنها مي‌پرسند چرا ماسک نمي‌زنيد؟ بنده خدا رويش نمي‌شود که بگويد اگر هر روز دو عدد ماسک بخرد و خانواده چهار نفره هم داشته باشد، روزي هشت ماسک نياز دارد و بايد در ماه حداقل 450‌هزار تومان هزينه ماسک بدهد. اين صد‌هزار تومان پول ماسک و الکل را تامين مي‌کند؟ اين موارد يعني چرخه کرونا قطع نمي‌شود و ما فقط با حرکت‌هايي هيجاني فکر مي‌کنيم در حال انجام کار خوبي هستيم. اين کار‌ها اشتباه است و در آينده با سيل ورشکسته‌‌ها و افراد مقروض روبه‌رو مي‌شويم.