عادل در صدا و سیما

روح‌الله مهرجو‪-‬ ما متخصص این هستیم که خودمان برای خودمان چالش درست کنیم، یعنی به راحتی می‌توانیم عاملی که می‌تواند در هفته حداقل 2 ساعت شبکه‌های ماهواره‌ای را خاموش کند، تعطیل کنیم و بهانه‌ای نیز به افرادی بدهیم که در خارج از کشور دنبال شیطنت هستند تا در جامعه ایرانی چالش ایجاد کنند.
اینکه به یکباره برنامه پرمخاطب 90 تعطیل می‎شود، نشان می‌دهد که رسانه ملی برای نظر مخاطبانش اهمیتی قائل نیست به طوری که حتی مقامات رسانه ملی هم در این باره چندان اظهار نظر نمی‌کنند و تنها به سخنان مدیر جوان شبکه 3 بسنده کردند و حاضر نشدند خودشان با مردم طرف شوند و اینجا البته تنها یک خروجی داشت و اینکه مردم به چه میزان نجیب هستند که تنها به واکنش‌هایی در فضایی مجازی بسنده کردند، حالا فکر کنید برنامه پرمخاطب "اپرا" را تعطیل کنند چه اتفاقی در جامعه امریکایی رخ می‌داد؟
با این حال ما 90 را تعطیل کردیم و تقریبا هیچ اتفاقی نیافتاد تا اینکه فدراسیون فوتبال آسیا شیطنت کرد و با فضای مجازی یک چالش برای جامعه تولید کرد. در زمانی که فشار اقتصادی بر مردم وارد می‌شود و بیماری کرونا هم نفس آنها را گرفته، ایجاد چنین شرایطی فقط باعث بوجود آمدن فضایی می‎شود که دیگران برای چالش آفرینی از آن استفاده کنند.
این اتفاق نشان داد که نمی‌توان یک تصمیم گرفت و آن را حل شده بدانیم، چرا که هر آن امکان سرباز کردن زخم ناشی از این تصمیم وجود دارد.

اینکه چه اتفاقی می‌افتاد اگر عادل فرودسی پور در صدا وسیما به گزارش می‌پرداخت باید توضیح داده شود؟ اگر عادل فردوسی‌پور تخلفی انجام داده باید شفاف گفته شود و مورد مواخذه قرار گیرد و اگر هم نه که باید به برنامه خود
ادامه دهد.
این رویه جدیدی نیست که رسانه‌ ملی در پیش گرفته، ما با درستی یا اشتباه این تصمیم کاری نداریم، اما صدا و سیما یک اداره کل نیست که مدیرکل آن بخواهد معاون خود را تغییر دهد و چندان نیازی به پاسخگویی نبیند. اینجا ما با جمع کثیری از مردم از هر سلیقه‌ای مواجه هستیم که ممکن است بسیاری از آنها سیاسی هم نباشند و کاری به جناحین نداشته باشند. بنابراین احترام به نظرات و سلیقه‌های مردم در دنیایی که دیگر هیچ رسانه‌ای نمی‌تواند امپراتور رسانه‌ها باشد، به نفع خود رسانه خواهد بود.
پس از‌گذار از سه کهکشان ارتباطی مورد نظر مک لوهان و تحقق دهکده جهانی، باید رفتارهای خود را نیز منطبق بر مقتضیات کنیم. شاید روزی می‌توانستیم تصمیمات این چنین را در یک اتاق و با حضور جمع کوتاهی اخذ کنیم، اما در دهکده جهانی دیگر جای این نوع اقدامات نیست.
قصد نگارنده از بیان این سخنان به معنای آن نیست که عادل فردوسی‌پور از همین دوشنبه دوباره پشت دوربین 90 برود، بلکه این است که باید توضیح داده شود چرا 90 تعطیل شد و آیا عادل فردوسی‌پور تخلف کرده و یا خیر؟گزارش عادل از صفحه اینستاگرام فدراسیون فوتبال و میزان افزایش چشمگیر دنبال کنندگان این صفحه به نظر نمی‌رسد که مسئله‌ای ساده باشد و بتوان درباره آن بی تفاوت بود. قطعا کارشناسان باید تاکنون جلسات را برای بررسی ابعاد آن و آنچه قرار است در آینده رخ دهد برگزار کردند که اگر نکرده باشند باید نگران شد. قطعاً تعداد بازدید از این برنامه زنده به عنوان یکی از موارد به یاد ماندنی در تاریخ ثبت خواهد شد و به عنوان یک فکت در نظرات کارشناسان خواهد آمد. این اتفاق قطعا به نفع رسانه ملی نبود، رسانه‌ای که به حکم
ملی بودنش نمی‌تواند فقط سلیقه مدیرانش را دنبال کند. یک رسانه خصوصی می‌تواند بگوید این سلیقه من است هرکس نمی‌خواهد نگاه نکند اما نمی‌توانیم این توجیه را برای صدا و سیما درست بدانیم.
از همین رو باید منتظر بمانیم که هرچه زودتر مقامات ارشد و صدا و سیما تصمیم خود را درباره این مسئله اعلام کنند و یکبار برای همیشه این مسله حل شود. نتایج تصمیمات در دنیای امروز دیگر تمام شدنی نیست و همچنان ادامه دارد.