کارگران پای ثابت توسعه


گروه اقتصادی - کورش شرفشاهی: تولید در شرایطی شکل میگیرد که گزینه های بسیاری در کنار هم قرار می گیرند به شرط آنکه هر کدام نقش خود را به درستی ایفا کنند. تولید در محلی به نام بنگاه اقتصادی به شرط هماهنگی و همکاری کارفرما، کارگر، سرمایه، فناوری، ماشین آلات و دیگر گزینه ها محقق می شود. اگر بخواهیم برای هر کدام از این موارد، به تنهایی اهمیت و ارزش قائل شویم، بی شک نقش بخش های دیگر را نادیده گرفته ایم، اما میتوانیم آنها را درجه بندی کنیم و برای هر کدام جایگاه ویژه ای قائل شویم. امروزه در سراسر جهان از نیروی انسانی به عنوان سرمایه های ارزشمند یاد می شود. در تمام کشورهای پیشرفته از تخصص و تجربه نیروی انسانی به عنوان اصلیترین گزینه یاد می کنند. این نیروی انسانی است که فناوری خلق می کند، ایجاد سرمایه می کند، ماشین آلات می سازد، با خلاقیت خود تحول ایجاد می کند و خلاصه آن که هر اتفاقی در سراسر جهان رخ میدهد، نیروی انسانی نقش اول را ایفا میکند.

توسعه نیازمند نیروی کار

هیچ توسعه ای بدون در اختیار داشتن نیروی ماهر و کارآمد بدست نمی آید. هنگامی که جامعه شناسان از زنجیره تولید صحبت و بحران یا رونق را تشریح می کنند، مهمترین بخش آن را معطوف به نیروی کار جوان و کارآمد می دانند و تاکید دارند که با حمایت، آموزش و مثبت شمردن نیروی کار در تولید، می توان توسعه را رقم زد. بی شک هیچ توسعه ای محقق نمی شود مگر آنکه نیروهای کارآمد و باتجربه در کنار جوانان با انگیزه تلاش های مضاعفی کرده باشند به نوعی که چرخ های اقتصاد را نیروهای جوان و با انگیزه می چرخانند. بنابراین باید نسبت به آنها توجه ویژه ای صورت گیرد.

رفاه کارگران برای بهرهوری

آنچه باعث می شود کارگران در پیشرفت امور به صورت جدی و با انگیزه حضور داشته باشند، داشتن زندگی مناسب است. کارگران کم توقع ترین اقشار جامعه و البته محرومترین قشر جامعه هستند. اولین خواسته کارگران معیشت مناسب است. آنان هرگز از زندگی رویایی سخن نگفته اند بلکه ابتدایی ترین زندگی را مطالبه می کنند. در اهمیت این موضوع باید بدانیم که اگر نیروی کار دغدغه معاش نداشته باشد و از امکانات مناسب از جمله سلامت، رفاه، مسکن و دیگر گزینه های یک زندگی مناسب برخوردار باشد، بازدهی در تولید بالا میرود. اگر نیروی انسانی درگیر افکار و تنش هایی همچون، سفره خالی، درمان نامناسب و چالش های خانوادگی باشد، بنا بر تاکید جامعه شناسان بازدهی اش پایین می آید و به تبع آن تولید زیان می بیند. بنابراین تمام مسئولان و برنامهریزان کشور باید این مهم را مورد توجه قرار دهند که توجه به کارگر باعث افزایش تولید و بهره وری می شود و به دنبال بهبودی زندگی کارگر، افزایش نشاط عمومی در جامعه رقم میخورد.

کارگران محور اصلی تولید

بخشهای تولید همچون معدن، صنعت، کشاورزی و حتی خدمات با بازوی پرتوان نیروی کار به حرکت می آید و چنانچه از نیروی کار به درستی استفاده نشود، تولید و انجام کار در تمام بخشها با مشکل روبرو میشود. در بحث اقتصاد کلان کارگران اصلیترین مولفه تولید هستند و توجه به این قشر میتواند به تولید کشور در هر زمینهای کمک کند.

ضرورت افزایش مهارت ها

یکی از مهمترین بخش هایی که می تواند تولید را با چالش روبرو کند، ناتوانی نیروی کار است. بنابراین مهارت آموزی نقش بسیار ویژهای ایفا می کند. هرگاه صحبت از توجیه اقتصادی در زمینه تولید و کارآفرینی می شود، تخصص و کارآمدی نیروی کار خودنمایی می کند. به همین دلیل تمامی دولت ها توججه ویژهای به مهارت آموزی دارند و حتی در این زمینه سازمان ها و معاونت های مستقلی در سراسر جهان تشکیل شده است. از سوی دیگر فناوری دائم در حال ارتقاست و به همین دلیل باید دائم نیروی کار به فناوری روز مسلح شود. بنابراین نباید نیروی کار و افزایش توانمندی آن مورد بی توجهی قرار گیرد. بررسی ها نشان می دهد که اگر تولید در هر بخش دچار مشکل است، توجهی به افزایش توانمندی نیروی کار نشده و مدیران این مهم را در نکرده اند که مهارت نیروی کار نقش بسزایی ایفا می کند.

قداست کار و کارگر در اسلام

با نگاهی به زندگی تمامی پیامبران، ائمه و بزرگان متوجه می شویم که شغل اصلی تمامی آنها کارگری و کشاورزی بوده است. این مهم نشان میدهد که کارگر از نگاه خداوند جایگاه بسیار ویژه ای دارد. مهمتر آنکه خاتم پیامبران با تاکید بر دست کارگر بوسه میزند. اگرچه امروزه از این رویکرد پیامبر استفاده ابزاری می شود و برای تبلیغات استفاده می کنند، اما بار معنایی آن به درستی درک نشده است. اگر پیامبر به دست کارگر بوسه میزند، برای آن است که جایگاه نیروی کار را اثبات و به همگان اعلام کند که هیچ کس حق تحقیر کارگران را ندارد. به راستی چه کسی جرأت می کند دست کارگری که پیامبر بر آن بوسه زده را زیر پا له کنند یا از شانه های کارگر برای بالارفتن سوء استفاده کند؟

امنیت شغلی مهمترین دغدغه کارگران

در این بین کارگران در معرض انواع تهدیدها قرار دارند که مهمترین آنها قرارداد موقت کار است. در این رابطه بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کارگر گفت: اولین دغدغه ی جامعه کارگری نبود امنیت شغلی این قشر است.بنا به گواهی آمار، قرارداد بیش از ۹۳درصد نیروی کار بصورت موقت بوده و این موضوع اثراث جبران ناپذیر بر زندگی کارگران دارد.حمیدرضا امام قلی تبار گفت: اینکه یک کارگر برای انعقاد اجاره مسکن حداقلی ملزم به امضای قرارداد حداقل یکساله باشد، اما بعد از امضای اجاره نامه در محل کار خود اقدام به امضای قرارداد یک ماهه و سه ماهه و شش ماهه کند، گویای این است که هرگز نمیتوان از این کارگر توقع بهره وری و نوآوری و اثربخشی صد درصدی در محیط کار داشت. زیرا هرگز اطمینان ندارد که اگر قرارداد کارش تمدید نشود، می تواند جهت دستیابی به برنامه ریزی خود امیدوار باشد یا خیر.

تورم فلج کننده بلای جان کارگر

این نماینده کارگری دومین دغدغه نیروی کار را تأمین معیشت حداقلی خانواده و کاهش قدرت خرید آن دانست و گفت: تورم فلج کننده چند سال اخیر و عقب ماندگی های مزدی سنوات گذشته در سایه بی کفایتی و بی مدیریتی برخی مسئولین امر از عوامل اساسی این موضوع می باشد که باعث گردید قریب به اتفاق این قشر برنامه های حداقلی یک زندگی آبرومند شامل خرید یک مسکن و خودرو حداقلی را برای همیشه به فراموشی بسپارد.این فعال کارگری بیان کرد: اینکه با افزایش حدود ۵ برابری نقدینگی درکشور نیروی کار به دهک های انتهایی جامعه سقوط نماید و با توجه خط فقر حدود ۱۲ میلیونی یک خانواده ۴ نفره در سال جدید و دریافت حقوق حدود چهار میلیونی ،خط فقر مطلق را در نوردد، نشان از توزیع ناعادلانه ثروت در کشور حکایت دارد و در این مسیر نیروی کار ارزان کشورمان است که به عنوان یک سیبل ، تشعشعات مشکلات اینچنینی را همواره با خود به یدک میکشد.