قاصدک 24

چرا ملی‌پوش فینال آسیا رفته از پنالتی‌زدن ترسید؟

نگاه ناصرقراگزلو        یحیی گل‌محمدی بدون شک یکی از بهترین مربیان حال حاضر فوتبال ایران است؛ مربی با دانش و کاربلدی که قبل از حضور در پرسپولیس به بهانه تأثیرگذاری‌ در تیم‌های تحت رهبری‌اش خصوصاً پدیده و ذوب‌آهن بارها مورد تمجید رسانه‌ها و اهالی فوتبال قرار می‌گرفت. اوج درخشش این تیم‌ها با مربیگری یحیی بوده؛ بطور مثال ذوب‌آهن با هدایت گل‌محمدی دو بار موفق به کسب عنوان قهرمانی جام حذفی و یک سوپر جام شد و این تیم را از فرش به عرش رساند یا بعدتر برای پدیده پر از بحران و مشکل سهمیه آسیا گرفت. یحیی به پشتوانه همین درخشش به پرسپولیس آمد و در این تیم هم با سرخ‌پوشان موفق به پوکر قهرمانی، حضور در فینال آسیا و پس از آن فتح سوپرجام شد. این موفقیت‌ها توقع هواداران تیم سرخپوش پایتخت را خیلی بالا برد اما یحیی بر خلاف لیگ برتر در جام حذفی و در پرسپولیس نتوانسته آن کارنامه درخشان را از خود بر جای بگذارد. اگر از آن فینال چند سال پیش پرسپولیس مقابل سپاهان که با باخت سرخ‌پوشان و خداحافظی کیا -که بر تلخی شکست سرخ‌پوشان افزود- بگذریم یحیی فصل پیش هم در پنالتی‌ها تیمش را در قامت یک سرمربی به خوبی نچید و تیمش باخت. این بار هم اما سرمربی سرخ‌پوشان در حالی که ابزار بسیار بهتری نسبت به رقیب در اختیار داشت باز هم نتوانست پرسپولیس را مقابل رقیب سنتی به پیروزی برساند تا هواداران پرسپولیس رویای کسب سه‌گانه در مسابقات داخلی و تکرار قهرمانی مانند دوران برانکو را از سر بیرون کنند. یحیی در حالی دربی را باخت که مهاجمی گلزن به نام عیسی آل‌کثیر- که اتفاقاً تبحر خاص و خوبی در گلزنی دارد- را دقایق زیادی روی نیمکت منتظر نگه داشت یا عبدی را هم که در عین جوانی نشان داده در دربی قادر به ارائه بازی خوب و مؤثر است را مثل آل‌کثیرخیلی دیر به زمین آورد تا اصرار به بازی عالیشاه در کنار مغانلو داشته باشد؛ بازیکنی که اصولاً یک وینگر است تا مهاجم. این یکی از موارد عجیب و تصمیم‌های سؤال‌برانگیز سرمربی پرسپولیس بود.   امتناع از پنالتی به قیمت حذف؟! نکته عجیب برای پرسپولیسی که حتی به فینال آسیا هم صعود کرده امتناع چند بازیکنش از زدن ضربه پنالتی بوده. اتفاقی که بسیار عجیب و البته غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسد. البته ممکن است بازیکن در روز دربی به دلایلی که جبراً به او تحمیل شده در شرایط روحی خوبی نباشد اما مطرح کردن این صحبت که اصلاً پنالتی نمی‌زند هرگز دلیل خوبی برای پنالتی نزدن نیست چه بسا که پای سرنوشت ماندن یا خداحافظی یک تیم آن هم صدرنشین لیگ برتر و پای بازی حیثیتی دربی در میان باشد. بازیکنی که داعیه قهرمانی لیگ و گلات قهرمانی را دارد و به هواداران تیمش حرف از تکرار سه‌گانه قهرمانی جام‌های داخلی می‌زند چرا باید از پنالتی زدن خودداری و صرف‌نظر کند تا بازیکن جوان تیم به ناچار مجبور به پنالتی زدن شود؟ اتفاقاً از آنجا که آن بازیکن جوان هم به دلایل شخصی تمرکز لازم را نداشته آخرین ضربه پنالتی تیمش را از دست می‌دهد تا تیمش مانند فصل قبل مقابل رقیب سنتی از جام حذفی از گردونه مسابقات حذف شود.   اسماعیلی زد چرا شما ترسیدید؟! فرشید اسماعیلی که چند سال پیش با زدن پنالتی چیپ شانس پیروزی از تیمش را گرفت و به شدت مغضوب هواداران واقع شد در دربی روز پنجشنبه با شجاعت پشت ضربه رفت و پنالتی‌اش را به تور دروازه پرسپولیس دوخت تا به این ترتیب ثابت کند که خراب کردن و از دست دادن پنالتی در یک بازی بزرگ و مهم ممکن است برای هر بازیکنی رخ دهد اما چرا در تیم پرسپولیس بازیکن بسیار باتجربه‌اش به بهانه آنکه پارسال در دربی جام حذفی پنالتی از دست داده، پشت ضربه پنالتی قرار نمی‌گیرد؟ این امتناع و خودداری مصداق بزرگ نافرمانی از حرف سرمربی است و به نظر اصلاً دلیل کافی و لازم برای پنالتی نزدن یک بازیکن محسوب نمی‌شود.