قاصدک 24

چگونگی یافتن راه حل علمی برای مشکلات

مجید ابهری‪-‬ این اولین بار نیست که رهبر گرامی انقلاب اسلامی در مورد راهکارهای حل مشکلات بیاناتی شیوا ایراد نمودند. اما چرا اینگونه رهنمودها در حد نظری باقی مانده و به شکل کاربردی مورد عمل قرار نمیگیرد؟ سازمانها و نهادهای اجرایی همسو با مراکز علمی و پژوهشی با تشکیل کارگروههای تخصصی مرکب از نظریه پردازان، نخبگان و اصحاب تجربه باید اینگونه رهنمودها را به صورت فرمولهای اجرایی در آورده و برای به کارگیری به سایر سازمانها اعلام نمایند. باید علل و عوامل‌عدم رشد و بهره‌گیری از نظریات مفید را اینگونه احراز نمود:
الف: کم توجهی به نخبگان و فقدان سیاستهای کاربردی در بهره‌گیری از ذهنیت و توان اجرایی آن‌ها. گاهی اصحاب مدیریت به خاطر احساس خطر بی‌مورد و بی‌جا از حضور نخبگان در سازمان متبوع، اجازه ورود و فعالیت به آن‌ها را نداده و موانع دست وپاگیر برایشان ایجاد می‌کنند.
ب: اکثریت نخبگان عشق وطن و انقلاب را در دل و روح خویش داشته و شوقی به خروج از وطن ندارند. متاسفانه محدود بودن فرصت کار و شرایط اشتغال و کمرنگ بودن بذل عزت اجتماعی از سوی برخی از تصمیم سازان، و همچنین استقبال شغلی و مالی از سوی مدیران جنگ نرم در کشورهای جهان اول برای تامین سهل و ساده نیروهای ارزان، باعث ایجاد امکانات برای نیروهای تخصصی میگردد. چند سال پیش نخست وزیر کانادا از دولت وقت جمهوری اسلامی ایران جهت گسیل اینهمه نیروی کار نخبه و متخصص تشکر نموده بود. هزینه‌های لازم برای تربیت یک نیروی کارآمد مثلا پزشک یا مهندس بالغ بر میلیون‌ها دلار می‌باشد که از جیب مردم ایران هزینه گشته و سود آن به سوی بیگانگان گسیل می‌گردد. کسانی که با بی‌توجهی و دلسرد نمودن نخبگان آن‌ها را به مهاجرت تشویق و وادار می‌نمایند پیاده نظام دشمنان مردم و کشور بوده واز رشد و اعتلای ایران دلگیر و ناراحت هستند. غفلت از توانمندی‌ها و داشته‌های علمی و تخصصی، پل عبور از سعادت و پیشرفت مطلوب کشور می‌باشد. خوشبختانه دستاوردهای علمی و صنعتی و پژوهشی علیرغم محدودیت‌های اقتصادی و فنی بسیار چشمگیر و ممتاز بوده و در سطح جهان جایگاه ممتازی دارد. پیشرفتهای قابل توجه در محور نانو تکنولوژی در ردیف۵کشور ممتاز جهان قرار دارد.
ج: موجب تاسف فراوان است که این‌همه دستاورد در زمینه‌های مختلف در محاق غفلت قرار گرفته و به اطلاع مردم مخصوصا نوجوانان و جوانان نمیرسد. اما این غفلت عمد یا سهوی موجب دلسردی ویاس می‌گردد. دلجویی از نخبگانی که به دلایل بسیار کوچک از دایره اجرا بیرون رانده شده اندو بکارگیری آن‌ها در نقاط لازم ومفید می‌تواند چاره ساز باشد.
د: مدیران ارشد و صاحبان پست ومقام باید با جذب و رفتارهای پدرانه و برادرانه به عنوان تهدید به آن‌ها نگاه نکرده وآن‌ها را برای خود؛ سازمان و جامعه فرصتی طلایی ارزیابی نمایند. نسلهای آینده برای رسیدن به زندگی مناسب باید نخبگان را جزو سرمایه‌های ملی قلمداد کرده و با مراقبت از آن‌ها به وظیفه ملی خود عمل نمایند.