بلیط هواپیما

نگران اپیدمی بزرگ نباشیـد!

هنوز از شر کرونا به‌صورت کامل خلاص نشده بودیم که نام یک بیماری مسری دیگر سر زبان‌ها افتاد: آبله میمونی. این بیماریِ نادر از نوع آبله بوده و توسط ویروس monkeypox ایجاد می‌شود. آبله میمونی بیشتر در آفریقا یافت می‌شود، اما در روزهای اخیر درسایر مناطق جهان نیز دیده شده است. آبله میمونی علائمی شبیه آنفلوآنزا ایجاد می‌کند و درعرض چند روز بثورات (جوش) روی پوست ایجاد می‌شود. هیچ درمان اثبات شده‌ای برای آبله میمونی وجود ندارد، اما نگران نباشید، چون مثل آبله‌مرغان، این بیماری هم معمولاً خودبه‌خود بعد از چند روز ازبین می‌رود. در ادامه این مطلب خواهیم دید آبله میمونی چه بلایی سر پوست قربانیان خود می‌آورد و راه‌های پیشگیری و مقابله با آن چیست. با ما همراه باشید.

علائم اولیه عبارتند از:

  تب که معمولاً اولین علامت است
  سردرد
  دردهای عضلانی
  كمر درد


  خستگی
  لرز
  غدد لنفاوی متورم که به‌عنوان
 لنفادنوپاتی شناخته می‌شود

پس‌از ایجاد تب، بثورات پوستی (جوش‌های چرکین) معمولاً یک تا 3 روز بعد ظاهر می‌شوند. بثورات معمولاً موارد زیر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد:

  پوست صورت که رایج‌ترین
 نشانه‌ انواع آبله است
  کف دست
  کف پا
  دهان
  اندام تناسلی
  چشم‌ها، از جمله ملتحمه و قرنیه

راه‌های انتشار آبله

آبله میمونی از طریق تماس
 مستقیم با مواد زیر از بدن حیوان
یا انسان مبتلا به عفونت پخش می‌شود:
  خون
  مایعات بدن
  ضایعات پوستی یا مخاطی
  قطرات تنفسی برای تماس انسان با انسان

این مواد می‌توانند از طریق تنفس، غشاهای مخاطی یا پوست خراشیده شده وارد بدن شوند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) می‌گوید که شیوع فرد به فرد در آبله میمونی بسیار کم است.در واقع انتقال انسان به انسان معمولاً فقط از طریق تماس طولانی مدت چهره به چهره از فاصله‌ بسیار نزدیک و پرش قطرات تنفسی بزرگ از دهان فرد آلوده به دهان فرد غیرآلوده رخ می‌دهد. گفته می شود که اگر برای مدت 3 ساعت در فاصله‌ 1.5 تا 2 متری از فرد آلوده قرار داشته باشید و با او بدون استفاده از ماسک (برای هر دو نفر) صحبت کنید، احتمالا به آبله میمونی مبتلا خواهید شد!پس همان‌طور که می‌بینید، سرعت و شدت انتقال این بیماری در مقایسه با سایر بیماری‌های ویروسی مانند کووید- 19 بسیار کمتر است و به همین دلیل است که محققان نگران ایجاد یک اپیدمی بزرگ از آبله میمونی نیستند. بااین‌حال عوارض این بیماری روی پوست آنچنان زیاد است که همچنان باید مراقب آن بود.به‌غیراز عوارض پوستی، طبق گفته CDC، از هر 10 مورد، یک مورد آبله میمونی منجربه مرگ می‌شود. پس هیچ‌گاه نباید این بیماری را دست‌کم گرفت و با آبله‌مرغان مقایسه کرد. به‌هرحال آبله از قدیم الایام تا سده‌های پیش یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر دربین انسان‌ها بوده است.

                       در صورت ابتلا به ویروس آبله چه باید کرد؟

با این وجود اگر خدای نکرده فکر می‌کنید با ویروس آبله میمونی در تماس بوده‌اید، برای راهنمایی با پزشک تماس گرفته و به مدت 21 روز مراقب علائم خود باشید. در این مدت باید:
   روزی دو بار تب خود را چک کنید.
   اگر لرز و غدد لنفاوی متورم دارید، اما تب یا بثورات پوستی ندارید، خود را به مدت ۲۴ ساعت در خانه ایزوله کنید.
   اگر تب و یا بثورات پوستی گرفتید، فورا خود را ایزوله کنید و با اورژانس تماس بگیرید.
   اگر هیچ علامتی ندارید، می‌توانید طبق معمول کارهای روزمره خود را انجام دهید. اما تا زمانی که علائم را دارید، از اهدای خون و شیر دادن به فرزند اجتناب کنید.

موارد مرگ‌ومیر آبله میمونی در افرادی که علائم شدید بیماری را تجربه می‌کنند، بیشتر است. عوامل خطر برای موارد شدید عبارتند از:

  جوان‌تر بودن (سن کمتر)
  قرارگرفتن طولانی‌مدت درمعرض ویروس
  داشتن سلامت کلی ضعیف
 (مثلا داشتن بیماری‌های زمینه‌ای)
  گسترش عوارض در طول دوره‌ بیماری،
بدون وجود نشانه‌ای از بهبودی
  انتقال ویروس monkeypox همچنین می‌تواند
 ازطریق موارد زیر هم اتفاق بیفتد:
  نیش و خراش ناشی از حیوانات آلوده
  خوردن گوشت حیوان آلوده
  تماس با یک آیتم یا اشیای آلوده، مانند رختخواب

                            راه‌های پیشگیری از آبله میمونی

حال که دیدیم بیماری آبله میمونی چگونه سرایت می‌کند، بررسی راه‌های پیشگیری از آن قابل فهم‌تر خواهد بود. برای جلوگیری از ابتلابه ویروس آبله میمونی، اقدامات متعددی وجود دارد:
   از تماس با حیواناتی که می‌توانند حامل ویروس باشند (از جمله حیواناتی که بیمار هستند یا در مناطقی که در آنها آبله میمونی‌ دیده شده است، زندگی می‌کنند) خودداری کنید.
   از تماس با موادی مانند ملافه که با حیوان بیمار تماس داشته است، خودداری کنید.
   بیماران آلوده را از کسانی که درمعرض خطر عفونت هستند، جدا کنید.
   پس‌از تماس با حیوانات یا انسان‌های آلوده، بهداشت دست را به خوبی رعایت کنید. به‌عنوان مثال، شستن دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده دست مبتنی بر الکل.
   هنگام مراقبت از بیماران از تجهیزات حفاظت فردی (PPE) استفاده کنید.

اگر احیانا به منطقه‌ای سفر می‌کنید که در آن مواردی از ابتلابه آبله میمونی دیده شده است، رعایت اقدامات زیر جدا توصیه می‌شود:
 به حیوانات وحشی یا ولگرد از جمله حیوانات مرده نزدیک نشوید.
 از دست‌زدن و خوردن گوشت شکار خودداری کنید.
 رختخواب یا حوله را با افرادی که حالشان خوب نیست و ممکن است آبله میمونی داشته باشند، به اشتراک نگذارید.
 با افرادی که علائم سرماخوردگی یا جوش‌های قرمز پوستی دارند، تماس نزدیک نداشته باشید.
 گوشت کاملا پخته مصرف کنید.