روزنامه‌خوانی در‌کلاس درس

فرهیختگان: روزی برای گفت‌وگو وقتی سراغ یکی از چهره‌های معروف و البته علمی رفته بودم وقتی متوجه شد گفت‌وگو را برای چاپ در روزنامه می‌خواهم، گفت: «کی تو این دوره و زمونه روزنامه میخونه؟ من همین حرف‌هایی که به تو می‌زنم رو به یک کانال تلگرامی بگم چندین برابر روزنامه دیده می‌شه و... .» واقعیت دیده شدن همین بود، هر شب کافی‌ است به صفحات اینستاگرامی و تلگرامی سرکشی کنید، هرکسی برای دیده شدن کافی است کاری،  نوآوری‌ای یا... در این فضا منتشر کند، به ساعت نکشیده افراد دیگری آن طرف دنیا یا کوچه بغلی یا در هر فاصله دور یا نزدیکی دیگری می‌تواند آن را ببیند و از آن باخبر شوند. اما علی‌رغم این واقعیت، آسیب‌ها و تهدید‌هایی که این فضا برای نسل‌های مختلف ایجاد کرده است و می‌کند آنقدر هست که باز هم عده‌ای ترجیح بدهند روزنامه‌ها را ورق بزنند و لابه‌لای صفحات روزنامه، کلمات و تیتر‌ها به دنبال خوراک رسانه‌ای باشند. محله مشیریه مدرسه شهید بابایی، کلاس درس امیر موغاری و دانش‌آموزانی که سرکلاس روزنامه می‌خوانند. هر کس هر روزنامه‌ای که دوست دارد؛ همشهری، ایران، کیهان و... را تورق می‌کنند، روی بعضی صفحات تمرکز می‌کنند و با دقت بیشتری می‌خوانند، برای هم توضیح می‌دهند و از مطالب بغل‌دستی‌ها هم می‌خوانند، سر آخر هم جلوی تابلو می‌ایستند و از آن چه خواندند برای بقیه تعریف می‌کنند. اولین بار نیست، بهترین روش تدریس هم نیست، اما این نوآوری قابلیت دارد تا به آن احترام گذاشته شود، تا جدی گرفته شود و لابه‌لای این همه رسانه‌ای که هرکدام خبری منتشر می‌کنند، روزنامه‌های کاغذی جای خودشان را حفظ کنند. امیر موغاری معلم مدرسه شهید بابایی در ارتباط با روزنامه‌خوانی دانش‌آموزان کلاسش به «فرهیختگان» گفت: «ما با یک‌سری ضعف‌ها و کاستی‌ها در دوره نوجوانی روبه‌رو هستیم، زبان فارسی و فهم این زبان بین نوجوان‌ها دچار مشکل جدی است. ادبیات ناقص موجود در فضای مجازی جایگزین متون اصیل و صحیح فارسی شده است و نوجوانان هم به این نوع نگارش و گویش عادت کرده‌اند. سوای این موضوعات آسیب‌های موجود در فضای مجازی از لحاظ فرهنگی و اجتماعی آسیب‌های مختلفی را متوجه آنها می‌سازد و بخشی از آن هم برآمده از عدم آگاهی است. روزنامه‌نگاران قلم بسیار خوبی دارند، با خوانش روزنامه‌ها سرکلاس این خلأ پوشش داده شده و جبران می‌شود. روزنامه‌ها بخش‌های مختلفی دارند و علاوه‌بر اشاعه اخبار، تحلیل‌های موجود هم دانش‌آموزان را به تفکر و تامل وا می‌دارد. من به جای اینکه مستقیما به دانش‌آموزان بگویم این کار درست است آن کار نادرست، با خوانش روزنامه دانش‌آموز خودش متوجه می‌شود که هر کاری چه نتیجه‌ای دارد. به صورت کلی بخشی از وقت کلاس را دانش‌آموزان به خواندن روزنامه‌هایی اختصاص می‌دهند که خودشان باسلیقه خودشان خریده‌اند. درنهایت دو سه نفر از بچه‌ها مطالبی را که خوانده‌اند در کلاس مطرح می‌کنند و بحث شکل می‌گیرد. در خلال همین موضوع من هم مطالب درسی را به آنها ارائه می‌دهم.»