روزنامه ایران ورزشی
1397/11/06
آمادهباش برای تمدید قرارداد کیروش تا ۲۰۲۲
کارلوس «عزیز ایران» میشود؟آمادهباش برای تمدید قرارداد کیروش تا ۲۰۲۲
حمیدرضا عرب
Hamidreza Arab کارلوس کیروش در جام ملتهای 2015 استرالیا میتوانست با تیم ملی به نیمه نهایی برسد اما ناداوری و بداقبالیهای بازی چهار سال قبل مقابل عراق گریبان او و تیم ملی را گرفت تا از رسیدن به دستاوردی بزرگ محروم شود.
در آن جام برای تیم ملی ایران حداقل جایگاهی که متصور میشدند دومی بود و غالب کارشناسان فوتبال آسیا بر این باور بودند که تیم ملی ایران به فینال میرسد اما به استرالیا میبازد و با نایب قهرمانی به کارش خاتمه میدهد.
تحلیل بیراهی هم نبود اما اتفاقات پیشبینی نشده بازی با عراق همه رویاها را بر باد داد.
آن شکست تا پیش از شروع جام ملتهای 2019 امارات بهانهای بود در دست منتقدان کیروش تا او را ناکام جلوه دهند. منتقدانی که اعتقاد داشتند سرمربی تیم ملی تا امروز نتوانسته یک جام به فوتبال ایران هدیه دهد.
نقادان با چشمپوشی از 2 صعودی که کیروش به جام جهانی داشت همواره فقدان جام در دوران کاریاش با فوتبال ایران را بزرگ جلوه میدادند و با این فضاسازیهای هدفدار سعی در لگدمال کردن کارنامه موفق او با تیم ملی ایران داشتند.
کیروش اما به رغم تمام تندرفتاریها و گاها استفاده از ادبیاتی تنشزا چهره موفقی در فوتبال ایران محسوب میشود و با همان 2 صعود پیدرپی به جام جهانی میتواند خود را تافتهای جدا بافته در میان تمام مربیانی بداند که سکان هدایت تیم ملی را تاکنون در دست گرفتهاند.
حتی اگر کیروش را به واسطه ناکامی در کسب جام برای فوتبال ایران مستحق نقد بدانیم اما به نظر میرسد اگر اتفاقات چهار سال قبل در بازیهای پیش رو تکرار نشود، او در آستانه رسیدن به جامی قرار دارد که جای خالیاش 44 سال است در ویترین افتخارات فوتبال ایران حس میشود. جامی که میتواند کارنامه او در فوتبال ایران را به درخشانترین بیلان کاری مربیان تاریخ فوتبال ایران بدل سازد؛ 2 صعود پی درپی به جام جهانی و یک قهرمانی در جام ملتهای آسیا!
نمایش تیم ملی مقابل چین، نشانههایی آشکار و دلایلی روشن بود از احتمال قهرمانی ایران. گرچه باور داریم فوتبال ایران باید در هر شرایطی- حتی با ضعیفترین تیمها- از پس فوتبال چین برآید، همان گونه که سالها پیش نیز با مربیانی همچون مایلیکهن همواره این تیم را درهم میشکست اما شکل بازی، قوام تکنیکی و استراتژی پایداری که در تیم ملی وجود دارد، بیش از هر زمان دیگری تیم ملی را به قهرمانی در این جام نزدیک کرده است.
سال 1996 نیز تیم ملی ایران با مایلیکهن تا آستانه قهرمانی جام ملتهای آسیا پیش رفت. آن تیم اما به مانند تیم چهار سال قبل کیروش اسیر ناداوریها شد و با کسب مقام سومی به کارش خاتمه داد. بیم تکرار آن اتفاقات تا رسیدن به قهرمانی این جام نیز میرود اما بازیهای حسابگرانه، روحیه رسیدن به قهرمانی و مسیری نسبتا سهلتر در قیاس با دورههای قبل موجب شده امید به قهرمانی تیم ملی در جام ملتهای 2019 امارات فزونی بگیرد.
شاید یکی از بزرگترین دلایلی که دلها را برای قهرمانی تیم ملی قرص کرده عقبه پررنگی است که این تیم در خرداد ماه سال 97 در جام جهانی 2018 از خود بر جا گذاشت؛ تیمی که با انتخاب استراتژی صحیح بازی- ولو در دقایقی صرفا دفاعی- با نتایجی آبرومندانه به کارش در جام جهانی
پایان داد.
مجموعهای که کیروش پدید آورده و خود در کانونش قرار دارد، از پس بازیهای سخت و دشوار جام جهانی برآمده و اکنون نیز نوید تکرار موفقیتی تازه را میدهند؛ کامیابی بزرگی که بیش از هر زمان در نزدیکی افکارمان احساسش میکنیم.
پیش از بازی با چین نگارنده جسارت به خرج داد و ایران را برنده قطعی بازی با چین دانست. این نگاه حاصل موقعیت فنی بارزی است که اکنون در تیم ملی ایجاد شده و البته نگرش قاطبه کارشناسان و اهالی فن نیز همین است که تیم ملی اکنون در فوتبال آسیا بیش از همه تیمها شایستگی رسیدن به عنوان قهرمانی را دارد.
جایگاهی که بی هیچ اغماضی کارلوس کیروش را به زودی به «عزیز ایران» بدل خواهد ساخت و این انتظار را ایجاد خواهد کرد که با تمام حاشیههایی که سالها است از حضور این مرد بزرگ در فوتبال ایران بر جا مانده اما تا جام جهانی 2022 قطر در تیم ملی ایران حفظ شود.
پربازدیدترینهای روزنامه ها