شکلات و گُل سر و سلفی!

سال ها گذشته اما حرف های سلبریتی ژرمن پس از کمک به زلزله زدگان منجیل و رودبار هنوز از آرشیوها حذف نشده است.آنجا که یورگن کلینزمن رسانه ها را بابت پوشش خبر کمک انسان دوستانه ستاره مانشافت مورد شماتت قرار داد.
همه جای دنیا اینگونه است.سلبریتی ها به وقت سیل یا زلزله با یک بیابان دلتنگی به یاری مردم
می شتابند، بی آنکه رد و اثری از خود برجای بگذارند. نه فلان بازیگر هالیوود ترجیح می دهد به خاطر یاری به همنوع خود در تور پاپاراتزی ها بیفتد و
نه فرهنگ حاکم اجازه می دهد ستاره ای که خرده نان های ته سفره اش را روی تراس می ریزد تا


تُک زدن گنجشک ها را به تماشا بنشیند اسطوره لقب بگیرد. اینجا اما گاهی ستاره ها در مسیر کمک به بی پناهان گاهی چنان در بوق و کرنا می‌دمند که لذت کار نیکو کم رنگ می شود و دست هایی که برای شاد کردن خسارت دیدگان از جیب ها بیرون می آیند کمتر نشانی از شفقت و مودت دارند.
بساط سلفی در پلک بهم زدنی پهن می شود و روزی نامه ها شارژ می شوند تا در ازای آن از کاه کوه بسازند و خبر مساعدت فلان ستاره کاغذی را در قالب گلوله ای گوشخراش به سوی جامعه شلیک کنند. در این میان زیباییِ کار چنان تحت تاثیر ریا و تظاهر فلان بازیگر یا توپچی قرار می گیرد که دیگر نه قلب کسی بابت این همراهی به لرزه در خواهد آمد و نه ترانه ای از باب عطوفت بر لب ها می نشیند.
صدالبته حساب اندک ستاره هایی که غریبه با حاشیه ها کار خود را کرده و می کنند و در سخت ترین و صعب ترین شرایط دور از چشم
پاپاراتزی ها پتوها و لباس ها و کفش ها و گل سرها و شکلات ها را به کانون حوادث می فرستند و شادی را برای رنج دیدگان به ارمغان می آورند جداست.یکی مثل علیرضا بیرانوند که اهل شواف نیست و تنها به خاطر نشاندن لبخند بر لبان خاستگاهش به هر دری
می زند و خستگی را از تن ها در می آورد.او نه تن به سلفی می دهد و نه سفارش تیتر به ژورنال ها را در دستور کار قرار می دهد.
سلبریتی ها روزگاری از استادیوم ها مستقیم به در خانه ها می رفتند و با نان و پنیری دل ها را خوش می کردند،بی آنکه اسم و رسمی از خویش برجای بگذارند.غلامرضای خسته جان نیز برای یاری به زلزله زدگان بویین زهرا نه روبروی دوربین های تلویزیونی ایستاد و نه فیلم های عاشقانه را کلید زد.
حالا نیز اینگونه است.آن ها که به دنبال معامله پایاپای هستند و جز با آسمان معامله دیگری بر سر امور خیر نمی کنند خوب می دانند که زخم های کوچک و بزرگ جماعت سیل زده بی سرو صدا و دور از هیاهو نیز می توانند مرهم پیدا کنند.گاهی همان دعای پشت جعبه ها و کارتن های حاوی غذا و دارو برای غافلگیری ستاره ها کافی است.