برای ساشا شفر پول هست، برای VAR نیست

حمیدرضا عرب

فوتبال آنجا کثیف و مشمئزکننده جلوه می‌کند که پسر سرمربی استقلال بی‌هیچ مدرک مربیگری برای هر فصل 100 هزار دلار از فوتبال ایران پول می‌گیرد و صدایی از کسی در‌نمی‌آید اما آنجا که پای خرید لوازمی که امروز لازمه بازی‌های فوتبال است، به میان می‌آید تا کمتر شاهد دعوا‌ها و اعتراض‌های بی اساس و تهمت‌ها به داوران باشیم، همه کنار می‌کشند. در فوتبالی که تیم‌های پرهوادارش بخش اعظمی از سرمایه‌های خود را از راه‌های دولتی تأمین می‌کنند که یکی از همین منابع فدراسیون فوتبال است، بی‌آنکه اهم و فی‌الاهم شود، توجهی به تأمین چنین ادواتی نمی‌شود، در حالی که کاهش بخش اندکی از درآمدهای تبلیغاتی که از کاسه سازمان لیگ به کیسه باشگاه‌ها ریخته می‌شود، می‌تواند تأمین کننده نیازهای ضروری‌تر فوتبال ایران از جمله همین سیستم VAR باشد.  چرا نباید فدراسیون فوتبال را مقصر در عقد قرارداد باشگاه استقلال با ساشا شفر ندانست؟ فدراسیونی که بدون در نظر گرفتن وجاهت فنی پسر سرمربی سابق استقلال اجازه داده با این باشگاه قرارداد منعقد کند تا به سادگی بخشی از بودجه باشگاه استقلال که به نوعی از منابع همان فدراسیون و زیر مجموعه‌اش سازمان لیگ هم تأمین می‌شود، مصروف اموری غیر ضروری شود.
اهمال‌ها در فوتبال ایران در واقع از همین نقطه نشأت می‌گیرد؛ فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ و آنها که به جای سختگیری‌های اصولی، عرصه را برای ورود افراد غیر موجه به باشگاه‌های پر طرفدار باز می‌گذارند تا هم ضررهای مالی بزرگ بر آنها تحمیل شود و هم از لحاظ فنی فوتبال ایران درجا بزند.


 یادمان می‌آید ابتدای لیگ هجدهم و بعد از پایان جام جهانی بارها توصیه شد که فوتبال ایران به دلایل فنی به سیستم کنترل هوشمند یا همان VAR مجهز شود اما به دلیل آنچه ضعف‌های مالی عنوان شد از ورود این سیستم به فوتبال ایران ممانعت شد. فدراسیون فوتبال اما به سادگی می‌توانست این مشکل جزیی را برطرف کند و خود بخشی از درآمد‌های باشگاه‌ها را مصروف این امور کند تا باشگاه‌ها نیز آنقدر احساس دست و دلبازی نکنند که برای افرادی که فاقد مدرک مربیگری هستند، دستمزد دلاری در نظر بگیرند!
هر ساله از این مبالغ در فوتبال ایران به وفور صرف خارجی‌های بی‌کیفیت می‌‌شود و کمتر نشانه‌ای از بازدارندگی و مدیریت سرمایه‌های تیم‌ها که فدراسیون فوتبال خود تأمین‌کننده بخشی از آن هم هست از سوی متولیان فوتبال دیده می‌شود.
بی‌تعارف باید شیوه نگاه‌مان به آینده این فوتبال را عوض کنیم تا لیگ برتر همان‌گونه که در خیلی از سطوح رشد داشته به چنان مرحله‌ای از تکامل برسد که در دنیا نیز به‌عنوان یک عرصه پویا و قابل سرمایه‌گذاری شناخته شود.
فوتبال ایران نیازمند مدیریت اصولی‌تر است. دیدگاهی آینده‌نگرانه و برنامه‌هایی شکیل‌تر با در نظر گرفتن همه ابعاد آن. فوتبال ایران را با اندکی ریز‌بینی و دقت می‌توان سازماندهی مطلوب‌تری داد تا این حجم از اعتراض‌ها لااقل به خاطر صحنه‌ای که اگر با VAR چک می‌شد این همه هیاهو به پا نمی‌کرد و چه بسا در همان زمان برگزاری مسابقه داوران می‌توانستند تصمیم بهتری درباره آن صحنه بگیرند تا احتمالا شانس قهرمانی یک تیم به کلی از بین نرود.
ختم کلام: باشگاه استقلال اگر با هزینه‌هایی که برای پسر سرمربی‌اش متحمل شد، لااقل برای بازی‌های خودش سیستم VAR می‌خرید شاید جام هجدهم را می‌برد. آیا ارزشش
را نداشت؟