روزنامه شهروند
1398/04/11
يك جو مسئوليت!
قضيه ازدواج دوم يكي از هنرپيشههاي فيلمهاي تلويزيونی و سينمایی، بازتاب بزرگي در فضاي مجازي پيدا كرده است. موضوعي كه روزنامهها نيز ناچار از ورود به آن هستند. در اين ارتباط توجه به چند نكته ضروري است.1ـ واقعيت اين است كه اينگونه اخبار براي جامعه جذابيتهاي خاص خود را دارد. انگيزه نوعي از غيبت و بدگويي يا تعريف كردنهای خالهزنکی را پاسخ ميدهد، لذا توجه همگان را جلب ميكند. به همين علت در جوامع غربي ايجاد عمدی و آگاهانه اين خبرها نيز جذابيتهاي خاص خود را دارد و به شهرت افراد ميافزايد! به دلیل همین جذابیتها خبرنگاران ويژهاي (پاپاراتزي) دنبال كسب اين اخبار هستند، به طوري كه زندگي روزمره افراد (مشهور به سلبريتي) را زير ذرهبين دارند و حتي آنان را تعقيب ميكنند! ظاهرا در ايران خوشبختانه هنوز به اين مرحله نرسيدهايم والا چگونه ممكن است كه اين آقاي هنرپيشه با همسر ديگرش چندسال مخفیانه زندگي كند و خبرش مثل بمب نتركد؟!
2ـ برخي ازجمله خود آقاي هنرپيشه مدعياند كه اين مسأله جزو حريم شخصي و زندگي خصوصي آنان است و نبايد ديگران در آن ورود كنند. به نظر اين ادعا درست نيست. افراد مشهور نان شهرت و محبوبيت خود را ميخورند، به همين اندازه نيز زندگي آنان زير ذرهبين جامعه و مردم است. چگونه هنگامي كه وارد يك فعاليت خيريه ميشوند، دربهدر دنبال رسانه ميگردند كه فعاليت آنان را معرفي كند. بنابراين دور اين تصور را بايد خط كشيد كه حوزه خصوصي آنان مثل ساير مردم است. چندسال پيش يك روانشناس كه در تلويزيون توصيه ميكرد با فرزندان خود مهربان باشيد و کتک زدن آنان را محکوم میکرد، ديده شد كه در يك ويلاي شمال با چوب دنبال پسر نوجوانش افتاده بود تا او را كتك بزند! آيا ميتوان انتشار این امر را خصوصي دانست؟! بنابراين کسانی که از منافع بهرهمند میشوند بايد هزينههای شهرت را نيز پرداخت کنند.
3ـ هزينه شهرت را بايد پرداخت ولي چگونه؟ متاسفانه عدهاي هستند كه با راهاندازي يك صفحه اينستاگرامي اخبار مربوط به اين حوادث را منتشر ميكنند. تا اينجا مشكلي نيست. ولي با باز گذاشتن بخش نظرات مردم، موجب ميشوند كه افراد زيادي وارد صفحه شوند و هر چيزي را خواستند بنويسند. راست و دروغ، تعريف و توهين و... چه بسا افراد را مورد هتك حيثيت قرار دهند. اين كار فقط براي جذب مخاطب صورت ميگيرد، ولي به قيمت توهين به ديگران. در اين مورد نيز شاهد چنين وضعي با توهين و فحاشي نظردهندگان مواجهيم. مسئوليت صاحبان صفحه كجا رفته است. آنان بايد در برابر مطالب مذكور مسئوليتپذير باشند. ابتدا نظرات را ببينند، سپس اگر حاوي توهين و اتهام نبود آن را منتشر كنند. در غير اين صورت بايد از آنان شكايت و ادعاي خسارت مادي و معنوي كرد. اين طوري اگر پيش برويم جز تخريب يكديگر كار ديگري نميتوانيم انجام دهيم. نظردهندگان در چنين چارچوبي و براي ديده شدن هرچه بيشتر، علاقهمند به توهين و هتاكي ميشوند و حقوق ديگران را ضايع ميكنند. اگر صاحبان اين صفحهها يك جو مسئوليتپذيري داشتند، اجازه نميدادند كه نظراتي حاوي فحش و توهين و ايراد اتهام علیه دیگران در صفحه آنان منتشر شود.
پربازدیدترینهای روزنامه ها
سایر اخبار این روزنامه
یک ویلای مسافر پسند در قلب پایتخت
کارت سوختتان را پیدا کنید
هیولا دقیقا چه چیزی را جابهجا کرد؟
فوتبال ایران دوهفته دیگر تعلیق میشود؟
انفجار در واحد 73 مارینا
صفحه شهرونگ
گوشی ارزان؟ کو؟ کجاست؟!
بهانه تازه کارخانههای لبنی برای گرانی
قصه امدادگری که احیاگر زندگی شد
بروکراسی یقه گردشگران را میگیرد؟
زندگی بر اساس ریاضی نمیچرخد آقای دکتر!
Unwanted Ivanka
شکستگیها و صدمات اسکلتی بدن
کامالاهریس وارد میشود
پای مثلث قدرت فعلا بیرون تشک است!
ما همه مجرم هستیم!
آخرین سنگر سکوته!
يك جو مسئوليت!