روزنامه مردم سالاری
1398/04/16
نگذاريم اجماع عليه ايران تکرار شود
درباره عنوان اين نوشتار، بيان چند نکته به صورت مقدمه ضروري است: نخست اينکه، ايران يا هر کشور ديگري براساس اصول متقن و پذيرفته شده حقوق بینالملل، در چارچوب مقررات آژانس بینالمللي اتمي، حق غنيسازي دارد و هيچ کشور يا کسي به اراده خود حق ندارد مانع اين حق مشروع باشد. کما اين که بسياري از کشورها که به توانمندي داخلي يا به کمک عوامل بيروني توانستهاند از اين حقوق مسلم برخوردار باشند، واضع و حامي چنين حقي در اين آژانس بینالمللي هستند و از حيث حقوق کسي برتر و محقتر از ديگري نيست که به خود حق بدهد که کي داشته و چه کشوري نداشته باشد. بنابراين در حد امثال ترامپ و دارودستهاش نيست که حکم صادر کند مبني بر اين که ايران نمیتواند غنيسازي کند. پژوهشها و يافتههاي علمي از توانمنديهاي خدادادي انسان است. در اينجا بايد گفت که چون گروه معتقد به قانون جنگلاند و قدرت اقتصادي و نظامي جهان در قبضه آنهاست، ضمن منع ايران، به خود اجازه دادهاند، چشم بر بيش از دويست کلاهک هستهاي، خارج از اصول و چارچوب آژانس اتمي ببندند آن هم رژيمي که اشغالگر است و خوي مستمر تجاوز به سرزمينهاي ديگران دارد و اين حکايت حمايت همه جانبه از اسرائيل است به حمايت آمريکا و انگليس و...دوم، توافق بینالمللي هستهاي موسوم به برجام، يک معاهده جهاني با ثبت در شوراي امنيت سازمان ملل متحد است و پنج کشور بزرگ با ايران، سالها به مذاکره نشستهاند و به توافق رسيدهاند و از زمان انعقاد نيز ايران، تحت نظارت دقيق آژانس متعهدترين طرف قرارداد، نعل به نعل، کار خود را بدون هيچ انحرافي به پيش برده است. حتي تحريک مستمر بعضي از شرکاي قرارداد از جمله آمريکا، در وفاي به عهد ايران تاثير نگذاشته است. واقعيتي که شخصيتهاي سياسي، فکري و اهالي قلم در روزنامههاي معتبر آمريکايي مثل نيويورک تايمز و واشنگتن پست و خبرگزاري رويترز و شبکه سيانان، بدان معترفاند و کاخ سفيديها را از اين عهدشکني تقبيح میکنند.
پاي بندي به معاهده برجام از ناحيه ايران آن چنان بوده است که حتي يک سال بعد از خروج آمريکا از برجام و حمايتهاي حرفي اروپا نيز اين تقيد ادامه داشت و چون اروپاي وابسته و بياراده نتوانست به تعهدات و مسئوليت خود عمل کند، منطق آن بود که طبق مصوبات معاهده برجام، ايران نيز به استناد آنها از تعهدات خود بکاهد و در اين صورت، جاي هيچ اعتراض، تاسف و تقبيحي نيست. اين، خواسته قاطبه ملت ايران از هر تيره و تبار و مذهب و مسلکي است. اينکه آمريکا رجز بخواند کارش رجزخواني و جنگ و تجاوز و دوشيدن گاوهاي دوشي است و عمل به قانون جنگل است. اين را از تعصب نمیگوييم، سخنان ترامپ را روي نمودار ببريد، اوج آن به جايي میرسد که قلدرمآبانه، نه سياستمدارانه و نه از مغز و عقل، بگويد ما با ايران مذاکره میکنيم تا «کاملا» منافع ما تامين شود. اين، همان مذاکرهاي است که آنها از ايران میخواهند. نيازي به ذهنخواني و فراست و استنباط ندارد، آن قدر ساده است که دانشآموز ابتدايي هم میفهمد. اشکال از بزرگي جثه و کوچکي مغز امثال ترامپ و پمپئو است. تقبيح چنين جسارتي البته به عهده امثال دبيرکل سازمان ملل متحد و رئيس کشوري مثل فرانسه است که خود را حافظ و باني حقوق بشر میدانند نه آن که از ما بخواهند چرا به استناد مصوبات برجام، خروج تدريجي خود را از تعهدات آغاز کردهايم. اروپا نبايد و نمیتواند از «مکانيسم ماشه» (سازوکار رسيدگي به اختلاف در برجام که در توافقنامه گنجانده شده) استفاده کند چون به چه استنادي و چه انحرافي؟ در خود آمريکا هم عمل خروج آمريکا از برجام به شدت تقبيح میشود و سياست خارجي ناموفق ترامپ، زير سوال است. پريشانگوييهاي مضحک امثال نتانياهو که قابل اعتنا نيست و...
اما آنچه بر ذمه ماست و نبايد اشتباه کنيم، مستمسک قرار دادن مسائل حاشيهاي است آن هم از ناحيه چهرههاي غيرسياسي و نيز اعمالي که محکمه پسند نيست. اينهاست که میتواند، تحريمهاي جهاني و اجماع گذشته را عليه ما به کار بيندازد و ما را مشمول ذيل فصل هفت کند. در آن روز اتکا به چين و روسيه هم، بنا به تجربههاي پيشين، ممکن نيست. ما در برجام در خروج تدريجي از تعهدات را لابد با محاسبههاي دقيق و نگرش همه جانبه آغاز کردهايم و موفق هم میشويم اگر وحدت رويه داشته باشيم وگرنه هر محاسبه اشتباهي، هر عمل خودسرانهاي، زمينه را براي بازگشت همه آنچه در دوران پيشين بود، خودمان فراهم کردهايم. در عوض بايد در محاکم حقوقي جهان، مستدل و مستند و حساب شده بگوييم و بنويسيم تا مقبول اهل منطق و انصاف واقع شود. دنياي حقوقي و تعقل، خواستار چنين کنشي از ماست.
پربازدیدترینهای روزنامه ها
سایر اخبار این روزنامه
اماراتیها پاپس کشیدند نگرانی سعودیها در جنگ یمن
نگذاريم اجماع عليه ايران تکرار شود
سرمایهگذار باشیم نه سپردهگذار
سیاست پارادوکس و یک بام و دو هوای ینگه دنیا
تقابل ژئوپلیتیکی در دریای جنوبی چین
چشم «سیپراس» به رای آتن
قصه سیل به سر رسید وعده مسئولان به مقصد نرسید
مبارزه با منکرات به بهای کاهش اعتماد عمومی؟
توقیف نفتکش حامل نفت ایران قانونی نیست
داستان عجیب تخلفات شاهمهره بانک سرمایه
سبقت گرفتن تورم اقلام خوراکی از رشد دستمزدها
گام دوم کاهش تعهدات برجامی