تدبیــر کنیــم

فشار فیفا برای ورود زنان به ورزشگاه جدی‌تر می‌شود؟
تدبیــر کنیــم




علی مغانی

بازی دیروز عصر تیم ملی و تیم امید قرار بود هم یک محک جدی برای جوان‌های کمتر دیده ‌شده باشد و هم یک محک جدی برای فدراسیون که تماشاگران زن را در ورزشگاه آزادی مستقر کند، اما این بازی که ابتدا قرار بود با حضور تماشاگران برگزار شود، فقط هدف اول را محقق کرد و نهادهای غیر فوتبالی مجوز ورود زنان به ورزشگاه را صادر نکردند تا فدراسیون به‌طور کلی قید حضور تماشاگران را بزند و بازی را پشت درهای بسته برگزار کند.
فیفا در ماه‌های اخیر تاکید ویژه‌ای به حضور تماشاگران زن در بازی‌های فوتبال داشته. کمتر از یک ماه پیش بود که جیانی اینفانتینو با انتقاد از راه ندادن زنان تماشاگر در بازی دوستانه ایران و سوریه، راه یافتن حدود هزار تماشاگر زن به ورزشگاه آزادی در بازی پرسپولیس و کاشیما را «یکی از مهم‌ترین و شاخص‌ترین دستاوردهای» خودش در دوره ریاست بر فیفا دانست؛ یعنی پیگیری رییس فیفا درباره موضوع ورود تماشاگران زن به ورزشگاه، ابدا تشریفاتی نیست و او اصرار زیادی به برطرف شدن موانع دارد.
اینفانتینو در این نامه به ملاقات سال گذشته‌اش با دکتر حسن روحانی، رییس‌جمهوری ایران اشاره کرد و نوشت: «در آن دیدار به ما اطمینان داده شد به‌زودی پیشرفت‌های مهمی در این زمینه حاصل خواهد شد.»
متعاقب این نامه فیفا بود که فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت در بازی دوستانه تیم ملی و تیم امید، راه را برای ورود زنان تماشاگر باز کند اما صبح دیروز، تصمیم فدراسیون از سوی نهادهای دیگری «وتو» شد. درباره اینکه ممانعت از ورود تماشاگران زن به ورزشگاه، خطر از دست دادن میزبانی را در بازی‌های ملی تشدید می‌کند، هیچ تردیدی وجود ندارد. این متن نامه صریح رییس فیفا است:
در این باره گفته می‌شود تاکید فیفا به ورود زنان به ورزشگاه حتی شامل بازی‌های لیگ برتر نیز می‌شود و مثل بازی پرسپولیس و کاشیما، باید در بازی‌های رسمی داخلی تمهیداتی برای ورود زنان به ورزشگاه در نظر گرفته شود. اینکه زنان بتوانند کمتر از یک ماه دیگر و از آغاز لیگ نوزدهم، تماشاگر بازی‌های لیگ باشند، شاید یکی از مهم‌ترین چالش‌های فدراسیون در روزهای آینده باشد.
«ورود تماشاگران زن به ورزشگاه»؛ این عبارت در سال‌های اخیر بارها و بارها تکرار شده و اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم، برای حل کردن این معضل قدیمی به قدرتی فراتر از فدراسیون فوتبال نیاز داریم. فدراسیون فوتبال اختیارات و نفوذ محدودی دارد و برای اینکه مساله ورود زنان به ورزشگاه، به‌طور اساسی و ریشه‌ای تعیین ‌تکلیف شود نیازمند ورود وزارت ورزش، دولت و چه ‌بسا شخص رییس‌جمهوری به این
قضیه است.
فوتبال ایران یک‌بار در دهه 80 طعم تلخ تعلیق را چشیده و چه خوب است قبل از اینکه کار به تهدیدهایی نظیر تعلیق و محرومیت‌ها بکشد، موضوع ورود زنان به ورزشگاه (که ابدا پیچیده نیست) با تدبیر داخلی حل و فصل شود. این از آن گره‌هایی است که برای باز کردنش نیازی به استفاده از دندان نیست.