روزنامه ابتکار

منافع ملی بنیاد مشروعیت سیاسی

یادداشتی از کورش الماسی*- نخبگان و دلسوزان بسیار پیوسته در حال تلاش به منظور حل‏و‏‏فصل انواع چالش‏های اجتماعی و ملی هستند که زیست روزمره شهروندان در اقصی نقاط ایران‏زمین را دچار بی‏سابقه‏ترین سختی‏ها کرده است. اما به گواه شواهد عینی و به شکل ناامید‏کننده، شهروندان پیوسته افسوس دیروز و گذشته‏ها را می‏خورند. بی‏شک می‏توان ناکارآمدی مدیریت کلان سیاسی را دلیل شرایط بسیار نامطلوب شهروندان دانست. از این‏رو، در این موجز نکاتی تبیینی پیرامون ناکارآمدی مدیریت کلان ارائه می‏شود.
تنها معیار مشروعیت سیاست‏ورزان و صاحب‏منصبان در هر سطحی ایجاد دستاوردهای ملموس و قابل ارزیابی در راستای رفاه، آرامش و امنیت شهروندان است. مشروعیت دادن به جایگاه‏های سیاسی و مدیریتی با هر بنیادی (تاریخی و غیره) به غیر از تحقق اهداف منافع ملی، حاکی از عدم صداقت یا به فرموده مقام معظم رهبری بازی در زمین دشمن است. برجسته ترین نمودِ مشروعیت جایگاه‏های سیاسی و مدیریتی، عملکرد قانون‏محور و اخلاقی است. پر بیراه نیست اگر گفته شود برخی صاحب‏منصبان بنا بر عملکرد بی‏حاصل در طول چند دهه، که برآیندی جز انواع چالش‏های اجتماعی و ملی نداشته است، دچار بحران مشروعیت هستند.
شاید، آشکار و بدیهی‏ترین نمود سوداگری سیاسی این است که برخی کارگزاران و صاحب‏منصبان تلاش می‏کنند مشروعیت خود را از بنیادها و اهدافی به جزء منافع ملی استخراج کنند.
به عبارتی منافع ملی هویت یا شناسنامه مدنیت و انسانیت است، زیرا منافع جمعی (ملی) بنیاد تاسیس جوامع بشری است. اگر قرار بود هر فردی به تنهایی برای تهیه و تامین نیازهای اولیه و ضروری بقا، تلاش و اقدام کنند، اصولاً جامعه‏ای شکل نمی‏گرفت‏. کدام ذهن خلاقی می‏تواند حکومت و حکمرانی را منهای جامعه و زیست اجتماعی درک یا تعریف کند؟


شاید یکی از جدی و آشکار‏ترین چالش‏های مدیریت ناکارآمد سیاسی این حقیقت تلخ باشد که برخی صاحب‏منصبان فاقد درک کاربردی این واقعیت عینی و اجتناب‏ناپذیر هستند که سیاست‏ورزی و اشغال مناصب همگانی بدون تکیه و تلاش به منظور تحقق منافع ملی، هیچ مشروعیتی ندارد. و اینکه تصاحب یا اشغال مناصب همگانی بدون مشروعیت منافع ملی بی‏شک و به گواه تمام تاریخ جوامع، منجر به ناکارآمدی حکومت‏ها و انواع چالش‏های اجتماعی و ملی و پر‏هزینه که برآیندی جزء ناامن و دشوار کردن زیست اجتماعی شهروندان در پی نخواهد داشت.
رضایت شهروندان، معتبر و کامل‏ترین معیار و سنگ محک مشروعیت برخی صاحب‏منصبان و سیاست‏ورزان است. کیفیت زیست روزمره، ملموس و قابل ارزیابی منشا نظر شهروندان نسبت به کاگزاران مدیریت سیاسی در سطوح گوناگون است. بر مبنای این تعریف از رضایت شهروندان می‏توان پرسید که شرایط زیست روزمره آحاد مردم در سرتاسر ایران‏زمین در عرصه‏های معیشتی، اقتصادی، بهداشتی و درمانی، آموزشی، روحی و روانی، حقوقی و... چگونه است؟ بی‏شک بی آنکه با یکایک شهروندان مصاحبه شود، می‏توان از کیفیت زیست شهروندان در عرصه‏های گوناگون دریافت که مشروعیت کارگزاران مدیریتی در سطوح گوناگون نزد شهروندان چگونه است. بنابراین، می‏توان ادعا کرد که بنا بر شواهد عینی «کارآمدی منشا مشروعیت است».
در عرصه مدیریتی، به هیچ وجه، تعریفی کاربردی و شفاف از اینکه سیاست چیست و سیاست‏ورز کیست وجود ندارد. شاید همین عدم شفافیت و درک مشترک پیرامون مفاهیم سیاست و سیاست‏ورزی، ریشه ناکارآمدی مدیریت کلان سیاسی است که موجب انواع چالش‏های خطرناک اجتماعی و ملی در عرصه‏های گوناگون معیشتی، روابط خارجه، سیاسی فرهنگی و.. شده است. به باور نگارنده و به گواه شواهد فراوان از اوضاع و احوال نابسامان روابط خارجه، معیشت شهروندان، آموزشی، مدیریتی، فرهنگی و... در صورت عدم چاره‏اندیشی عاجل، منافع و امنیت ملی با مخاطرات گوناگون مواجه خواهد شد.
مدیریت جوامع در قرون پیشین متکی به توانایی و امکانات افراد یا برخی گروه‏های اجتماعی بود. اما در جهان معاصر و توسعه‏یافته، مدیریت جوامع الزاماً منعکس‏کننده نیازها، اهداف، خواسته‏ها و تمایلات جمعی(ملی) است. ‏ظاهراً برخی صاحب‏منصبان تحول تاریخی تغییر شکل مدیریت جوامع معاصر را درک نکرده‏اند. این دسته از صاحب‏منصبان توانایی تمایز دارایی‏های شخصی و جایگاه مدیریت اجتماعی را ندارند. صاحب‏منصبان در جهان معاصر نمی‏توانند بدون آسیب‏های ویران کننده به منافع و امنیت ملی، طرح‏ها، راهکارها و راهبردهای مدیریتی را صرفاً مبتنی بر اهداف، منافع و خواسته‏های فردی و جناحی اتخاذ و اجرا کنند.
شواهد بسیار از عملکرد سلیقه‏ای و جناحی‏ای که موجب بی‏نظمی‏های بی‏شمار در عرصه‏های مدیریتی، حقوقی(قضایی) و اقتصادی شده است، موید این حقیقت تلخ است که برخی صاحب‏منصبان نظرات بسیار کهن از چیستی سیاست و سیاست‏ورزی در عرصه مدیریتی دارند.
یکی از ریشه‏ای‏ترین دلایل ناکارآمدی مدیریت سیاسی کلان این حقیقت نامطلوب است که برخی صاحب‏منصبان، مناصب همگانی را ملک یا دارایی شخصی تلقی می‏کنند. به باور نگارنده، این دیدگاه منسوخ و ناکارآمد در برخی اذهان، ریشه فرهنگی و تاریخی دارد.
*روزنامه‌نگار
لینک منبع خبر
پربازدیدترین‌های روزنامه ها
جنگ همسایگان (اعتماد) آتش جنگ مرزی پاکستان و افغانستان دوباره شعله‌ور شد (جوان) اخبار ویژه (کيهان)
سایر اخبار این روزنامه
بوریس جانسون با اکثریت قاطع آرا نخست وزیر انگلستان شد لندن در تسخیر راست‌گرایان محمدرضا ستاری ترامپ انگلیسی و چند نکته «ابتکار» از تلاش تندروها برای حذف رحیمی از کرسی هیئت رئیسه مجلس با اتهامات واهی گزارش می‌دهد مسئولیت تنظیم بازار بر عهده کیست؟ پاسخگویان مطالبه‌گر! آیا زمزمه‌های دوباره اضافه شدن یک وزیر زن به کابینه، حرکتی برای به دست آوردن دل رای‌دهندگان است؟ لبنان 24 مدعی شد عراق و مصر به دنبال میانجی‌گری میان ایران و عربستان ریشه فقر مهارت فارغ‌التحصیلان «نظام آموزشی» است عدم استانداردهای لازم برای ورود به بازار کار چرا صداوسیما در حفظ منابع انسانی خود موفق عمل نمی‌کند؟ رسانه ملی یا بنگاه سرمایه‌سوزی؟ رئیس‌جمهوری در جلسه ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز: مبارزه با قاچاق از مبداء تا مقصد سیستمی شود معاون اول رئیس‌جمهوری: شرمنده مردم هستیم منافع ملی بنیاد مشروعیت سیاسی