روزنامه ایران ورزشی
1398/05/03
هیات مدیره 4 نفره!
خبر شگفتانگیز آخر هفتههیات مدیره 4 نفره!
حمیدرضا عرب
مسأله باشگاه استقلال با پروپژیچ درست از نقطهای شروع شد که هیات مدیره وقت در مواجهه با پرونده قطور بهجا مانده از این بازیکن منفعلانه عمل کرد و به جای مجاب ساختن مدیرعامل وقت (بهرام افشارزاده) به پرداخت دیون این بازیکن، مجوز جذب بازیکنان جدید را صادر کرد تا در نهایت حساب مالی باشگاه خالی شده و بدهی این بازیکن پرداخت نشود.
هیات مدیرهها و به طور کلی کادر مدیریتی نماد و شخصیت یک باشگاه محسوب میشوند و نقش اتاق فکر را بازی میکنند اما نه فقط در باشگاه استقلال بلکه به طور کلی در غالب باشگاههای دولتی فوتبال ایران هیات مدیرهها در بازی تصمیمگیری و سیاستگذاری نقش آنچنان پررنگی ایفا نمیکنند. بدون شک اگر باشگاهها خصوصی بودند، نقش هیات مدیره کلیدیتر جلوه میکرد و اعضای آن همواره میکوشیدند با سازوکارهای مالی و تصمیمهای درست و آیندهنگرانه باشگاه را به جلو سوق دهند.
در شرایطی که فدراسیون فوتبال به دنبال ایجاد بستری برای تجهیز و به استانداردرسانی ورزشگاهها است و تلاش فزایندهای در این راستا به خرج داده تا شاید فوتبال باشگاهی ایران را به مرز قابل قبولی در شکل برگزاری برساند و دیگر نهادهای مرتبط نیز میکوشند فضای فوتبال را به جهت علاقه وافری که در جامعه به این ورزش وجود دارد، مطلوبتر کنند، هیچ برنامه قابل اجرایی برای خصوصی شدن باشگاههای فوتبال ارائه نمیشود و به نظر میرسد متولیان این رشته نیز علاقه چندانی به خروج فوتبال از زیرمجموعه اداره دولت ندارند.
خصوصی شدن فوتبال در ایران شیوه اداره باشگاهها را نیز با تحولات چشمگیری مواجه خواهد کرد و دیگر اینطور نخواهد بود که باشگاهی بدون توجه به کنارهگیری یکی از اعضای هیات مدیرهاش نشستهای خود را برگزار کند؛ نشستهایی که به نظر میرسد اساسا به رأی گذاشتن تصمیمها و برنامهها در آن هیچ جایگاهی ندارد و عموما کار را یکی، دو نفر انجام میدهند.
باشگاه استقلال اخیرا یکی از اعضای هیات مدیرهاش را از دست داده و به جای آنکه دیگر اعضا یا رییس مجمع و دیگر متولیان در راستای انتخاب عضو از دست رفته اقدام کنند، جلسات بدون در نظر گرفتن ابتداییترین پیششرطها برگزار میشود. پرسشی که پاسخ روشنی را میطلبد این است که در هیات مدیرهای که تعداد اعضایش زوج است با چه روشی تصمیمها به رأی گذاشته میشود؟ آیا نباید تعداد اعضای هیات مدیره فرد باشد. مثلا 5 یا 7 نفر، که در گذشته نیز همینگونه بود و باشگاه استقلال غالبا از این تعداد اعضای هیات مدیره بهره میبرد تا نتیجه تصمیمها خروجی دقیقی داشته باشد؟
این رویه نشان میدهد که اساسا بود و نبود برخی اعضا در نشستهای هیات مدیره اثرات آنچنانی ندارد و یا اگر هم دارد در تصمیمهای راهبردی باشگاه نیست و غالبا به تصمیمگیری درباره مسائل کلی اختصاص دارد. در شرایطی که هیات مدیره باید مغز متفکر یک باشگاه باشد و مدیرعامل خود را در مواجهه با اعضا پاسخگو بداند و درباره جزییترین مسائلی که در باشگاه رخ میدهد به اعضای هیات مدیره گزارش ارائه کند، فوتبال ایران ظاهرا هنوز فن استفاده از هیات مدیره را نیاموخته و مادامی که دایره مدیریتی باشگاهها به همین منوال به کار ادامه دهند، هیچ رشد فزایندهای در باشگاهها رخ نخواهد داد و آنها در حقیقت نقش ماکتهای بیتحرکی را ایفا خواهند کرد که تنها ماسک عضویت در هیات مدیره را به صورت چسباندهاند.
پربازدیدترینهای روزنامه ها