رؤیای برباد رفته ن‌تونس‌ت ...

محسن آجرلو

قرعه‌کشی جام جهانی بسکتبال که انجام شد، پیش از هر اظهار نظری، یک برد را برای خودمان کنار گذاشتیم. همگروه شدن با تونس برایمان مساوی بود با یک برد مسلم در جام.
بردی که قرار بود با شکست پورتوریکو و حتی نمایش آبرومندانه مقابل اسپانیا تکمیل شود و تیم ایران را برای اولین بار، به مرحله دوم جام جهانی برساند. در این اواخر حتی کار به پیش بینی مرحله دوم و شکست دادن ایتالیا هم کشیده بود و قطعی شدن سهمیه المپیک.


اینها رؤیای بسکتبالی ما در ماه‌های گذشته بود. رؤیایی که البته با تدارک خوب و بردن روسیه در اردوی اروپایی بیشتر باورش کردیم و در روز بازی با پورتوریکو، زمانی که با 18 امتیاز اختلاف از حریف پیش بودیم، حی و حاضر پیش چشم‌مان بود. تنها کافی بود دست دراز کنیم و با یک دفاع خوب، بخش اعظم رؤیایمان را عملی کنیم اما نکردیم.
پس از باخت به پورتوریکو، تلاش‌های زیادی شد تا امید در اردوی ایران باقی بماند. اینکه با بردن تونس، شانس صعود زنده بماند و منتظر پیروزی این تیم مقابل پورتوریکو در روز پایانی مرحله گروهی باشیم. با این حال نمایش تیم ایران مقابل تونس نشان داد که انگیزه لازم در تیم نبود و بازیکنان ایران نشانی از تیم آماده و با انگیزه بازی اول نداشتند.
با تمام اینها، همانقدر که محکوم به بردن تونس بودیم، روی کاغذ هم باید آنها را می‌بردیم. تیم 50‌ام دنیا که تنها یک ستاره برجسته آن هم در پست سنتر داشت و سایر بازیکنانش برتری خاصی در برابر بازیکنان ایران نداشتند. با این حال از پس همین تونس که بردش را هم برای خودمان کنار گذاشته بودیم بر نیامدیم و با نتیجه 79 به 67 بازنده شدیم. باختی که 99 درصد شانس المپیکی شدنمان را نابود کرد و تیم ایران را روانه‌ راهی کرد که بعید نیست به بدترین نتیجه تاریخ خود در جام جهانی ختم شود.
دست‌های مهران شاهین‌طبع در این مسابقه هم بالا بود. در بازی اول نتوانست پیروزی را حفظ کند و در این مسابقه هم از جبران اختلاف امتیاز با حریف، در تمام طول بازی عاجز بود. حتی نمی‌دانست که «صلاح مجری»، تنها ستاره حریف پرتاب‌های 3 امتیازی خوبی دارد و بعد از اینکه 4 بار طعم تلخ پرتاب‌هایش را چشید، تازه به فکر مهار او افتاد.
جام جهانی بسکتبال اگرچه هنوز ادامه دارد و تیم ایران یک بازی در مرحله اول و دو بازی در مرحله دوم پیش رو دارد اما در واقع برای ایران تمام شده. وقتی که دیگر شانسی برای صعود نداریم و تورنمنت از حساسیت لازم برایمان افتاده، باید با بی‌میلی تمام تورنمنت را دنبال کنیم و به عملکرد دیگر حریفان چشم بدوزیم و حسرت لحظات پایانی بازی با پورتوریکو را بخوریم.