فوتسال زنان و آنچه امروز ندارد

شکوفه موسوی

فوتسال در بین رشته‌های تیمی و توپی زنان، پر افتخار‌ترین رشته است. دختران ایران قهرمانی آسیا را در کارنامه دارند و این روزها با توجه به وضعیت بلا‌تکلیف کادر فنی تیم ملی، نگرانی‌هایی بابت حفظ قهرمانی در دوره بعد احساس می‌شود. شهرزاد مظفر سرمربی پر افتخار فوتسال ایران سال گذشته در قراردادی هدایت تیم کویت را عهده‌دار شد و در آخرین گفت‌وگویی که دوماه قبل با ایران ورزشی داشت تأکید کرد که از فدراسیون فوتبال ایران کسی با ایشان تماسی نگرفته است. پس از رفتن مظفر به کویت، بعد از حدود ۹ ماه بی‌خبری، علی رعدی به‌عنوان مدیرفنی تیم ملی و زیور بابایی و شهنازی هدایت ملی‌پوشان را به عهده گرفتند و سال گذشته تیم ملی فوتسال ایران عملکرد درخشانی در مسابقات نداشت و همین موضوع موجی از انتقادات و نگرانی‌ها را روانه فوتسال زنان کرد. این روزها پس از چند ماه سکوت، حرف‌هایی مبنی بر انتخاب سرمربی و کادر فنی جدید تیم ملی فوتسال زنان به گوش می‌رسد و گزینه‌هایی از بین مربیان داخلی لیگ برتر برای نشستن روی نیمکت تیم ملی مطرح می‌شوند. مربیانی که در حال حاضر سومین هفته لیگ فوتسال را پشت سر گذاشته‌اند و کارنامه کاری‌شان در دهه گذشته کارنامه روشنی است اما نه در سمت سرمربیگری تیم ملی. علاقه‌مندان و اهالی ورزش می‌دانند که هدایت تیم ملی و تیم باشگاهی تفاوت‌های بسیاری دارد، آن‌هم در فوتسال زنان ایران که تیم ملی بزرگسالانش ترکیبی از با تجربه‌ها و جوانان است. همین موضوع می‌طلبد تا جدا از توجه به نتیجه مربیان در رده باشگاهی، به میزان دانش فنی و تجربه مدیریتی‌شان نیز توجه شود. سرمربی مدیر تیم است و چند موفقیت باشگاهی نمی‌تواند ضمانت محکمی برای موفقیتش در اداره تیم ملی باشد. امیدواریم فدراسیون فوتبال با بررسی دقیق و استفاده از نظرات کارشناسی و درس از تجربیات گذشته گزینه‌های جدید را برای سرمربیگری تیم ملی فوتسال زنان انتخاب کند. فوتسال زنان ایران در کنار دغدغه انتخاب مربیان کاربلد و سازنده در تیم ملی بزرگسالان، نیاز‌مند توجه به تیم‌های رده‌های سنی و پشتوانه‌سازی برای تیم ملی بزرگسالان است. اتفاقی که حلقه مفقوده فوتسال زنان است و بی‌توجهی به آن آینده فوتسال زنان به‌عنوان رشته‌ای پر‌افتخار در ایران را به خطر می‌اندازد.