روزنامه ایران ورزشی
1398/07/09
آدم را بیزار میکنید از فوتبال!
چی فکر میکردیم، چی شد؟آدم را بیزار میکنید از فوتبال! علی مغانی آن روزها که پای هوشنگ نصیرزاده برای نقد داوری به برنامه «نود» باز شده بود، با کارشناس نوگرایی مواجه شدیم که جنس حرفهایش با بقیه تفاوت داشت. یک داور تحصیلکرده و مسلط به زبان که متین و مستدل حرف میزد. همان روزها بود که رسول خطیبی بهعنوان یکی از استعدادهای فوتبال ایران مطرح شده بود. رسول آنقدر خوب بود که در بوندسلیگا پیراهن هامبورگ را هم پوشید و اگر نیمی از دوران فوتبالش با علی دایی و خداداد عزیزی همزمان نمیشد، چه بسا بیشتر از 27 بازی ملی در کارنامهاش ثبت میشد.
همان روزها بود که پیش خودمان فکر میکردیم اگر این نسل نصیرزاده و رسول خطیبی بیایند و در عرصههای مدیریتی و اجرایی، جایگزین «سنتی»ها و «اشتباهی»ها شوند، فوتبال ما میشود مثل بوندسلیگا!
زمان گذشت، هوشنگ نصیرزاده در قامت کارشناس داوری متوقف نشد و پله پله بالا آمد تا مدیرعامل باشگاه لیگ برتری شد. رسول خطیبی هم کفشها را آویخت و تبدیل به مربی لیگ برتری شد. هوشنگ و رسول آمدند و ما حالا با تماشای بازی ماشین سازی به خیال خام خودمان میخندیم. چی فکر میکردیم و چی شد؟ صد رحمت به قدیمیها!
این یک نقد فنی نیست، نگاه آدمی است که عاشقانه فوتبال را دوست دارد. از زاویه دید شیفته فوتبالی که هنوز میخواهد از تماشای فوتبال لذت ببرد اما با تماشای گردنکشی رسول خطیبی، تقلای بازیکنی که میخواهد مانع حمله مربیاش (بزرگترش) به داور شود، آن ژستهای حیرتانگیز آقای مربی مقابل دوربین، این همه زمین خوردن و مصدومیتهای تصنعی، این همه وقفه و کشتن بازی، از تماشای هرچه فوتبال است بیزار میشود. بیزار میکنید آدم را با این نمایشی که به اسم فوتبال تحویل ما میدهید. آنچه شما مشغول اجرای آن هستید اسمش هر چیزی باشد، فوتبالی که ما میشناختیم نیست. چقدر توی ذوقمان میزنید با این شکنجهای که به اسم فوتبال تحویل ما میدهید.
پنالتی که برای پرسپولیس گرفته شد، اشتباه بود؟ بله اما این خطای گل درشت داور هم باعث نمیشود که یک مربی جوان با آن گذشته غنی از دوران فوتبالش، اینطور طغیان کند. پنالتی اشتباه را کنار بگذاریم. ما هم حرفی از صفر شوت ماشینسازی به چارچوب پرسپولیس و فقط یک کرنر در صد و چند دقیقه بازی نمیزنیم. آقای مدیر عامل، آقای سرمربی! منصف باشید و بگویید از تماشای فوتبالی که تیمتان بازی میکند، لذت میبرید؟
آنهایی که با هوشنگ نصیرزاده ارتباط نزدیکی دارند، میدانند که یکی از سرگرمیهای او اطلاعات عمومی و «کوئیز»های فوتبالی است. از جنس همان علاقههای نصیرزاده، میخواهم از او بپرسم در این فصل و در بازی مقابل استقلال و پرسپولیس، حامد لک چند بار به خاطر مصدومیت به زمین افتاده و کادر پزشکی برای مداوایش به زمین آمده؟ مگر میشود هر سانتری که روی دروازه ماشینسازی ارسال شود، با تماس فیزیکی یا بدون آن، منجر به مصدومیت گلر شود؟ بقیه مدافعان و هافبکهای شما چرا اینقدر مصدوم میشوند؟ زمان در جریان بازی، در دیدارهای ماشین سازی چند دقیقه است؟ این چه نوع مصدومیتی است که فقط وقتی اتفاق میافتد که ماشینسازی نیاز به حفظ نتیجه دارد؟ هر فصل چقدر پول اسپری بی حس کننده میدهید؟ بردن و باختن در فوتبال چقدر ارزش دارد؟
هوشنگ نصیرزاده، مدیرعامل تیمی است که مالکش، تیم دیگری در همین لیگ برتر دارد. با وجود قدمت طولانی، تماشاگرانش به جز رویارویی با استقلال و پرسپولیس در هر بازی به میانگین 2 هزار نفر هم نمیرسند. مالک متمولش هم صراحتاً میگوید که تیم را نمیخواهد و هر کسی متقاضی است، به رایگان ماشینسازی را تحویل بگیرد. اینکه چرا ماشینسازی در شهر میلیونی تبریز تماشاگر زیادی ندارد و مالکش تمایلی به حفظ آن ندارد، هیچکدام به این اندازه اهمیت ندارد که این زمین خوردنها، این تظاهر به مصدومیتها، این گرد و خاک کردن مربی کنار زمین، ما را از فوتبال بیزار میکند.
پربازدیدترینهای روزنامه ها