روزنامه ایران ورزشی
1398/07/16
اتفاق روز
چه کسی به پرسشهای سکوهای بنفش پاسخ میدهد؟فدراسیون؛ تماشاگر اطلاع رسانی به زنان تماشاگر
علی مغانی
وارد سامانه خرید بلیت بازی ایران و کامبوج که میشوی، مرغوبترین سکوهای ورزشگاه آزادی هنوز خالی است. قابل پیشبینی هم بود که بازی با یک تیم درجه سه آسیایی، اشتیاق چندانی برای تماشای این بازی برانگیخته نکند اما وقتی جایگاههای بنفش را نگاه میکنی، جای سوزن انداختن نیست. اینجا جایی است که به زنان اختصاص داده شده. اتفاقی بیسابقه که نه اما کمسابقه. پیش از این هرچه از حضور زنان روی سکوهای ورزشگاه آزادی به قصد تماشای یک بازی فوتبال سراغ داشتیم، یا محدود بوده یا گزینشی. مثل بازی ایران و بحرین در مقدماتی جام جهانی 2006 و یا فینال باشگاههای آسیا میان پرسپولیس و کاشیما اما این بار خبری از محدودیت و گزینش نیست. زنان شیفته فوتبال توانستهاند برای اولین بار بیآنکه محدودیت و گزینشی در کار باشد، بلیت یک بازی ملی را بخرند. همان رویایی که سالها بود در شبکههای اجتماعی از آن حرف میزدند حالا به حقیقت پیوسته. جایگاهی که در بازیهای باشگاهی به طور سنتی در اختیار تیفوسیهای استقلال بوده، پنجشنبه همین هفته در یک بازی ملی به زنانی اختصاص یافته که اکثریت آنها برای اولین بار است تماشای یک بازی فوتبال را از روی سکوهای استادیوم تجربه میکنند.
از همان ساعتی که سایت خرید بلیت به طور ناگهانی و بدون اعلام قبلی باز شد، زنان با شتابی شگفتانگیز شروع به خرید بلیت کردند. این شور و اشتیاق کم سابقه، ظرف چند دقیقه تبدیل به هزاران کلمه در شبکههای اجتماعی شد. آنها میخواهند «اولین»ها را تجربه کنند و برای این تجربه شیرین، دهها پرسش و ابهام و کنجکاوی دارند اما پاسخ فدراسیون فوتبال به عنوان متولی برگزاری این دیدار، به این همه شور و اشتیاق زنان، به این حس خوشایندی که در فضای عمومی جاری شده، در این روزها چه بوده؟ هیچ! یک هیچ بزرگ مطلق.
فدراسیون فوتبال میتواند در مسائلی که خودش مصلحت بداند، سیاست «سکوت رسانهای» در پیش بگیرد اما در این مورد خاص، داریم از هزاران زنی حرف میزنیم که هیچ تصوری از ورودیهای ورزشگاه، پارکینگها و نقشه آن ندارند. توصیههای توأم با شوخ طبعی که این روزها به وفور در فضای مجازی یافت میشود را فراموش کنید. از ابتدا شروع کنیم؛ زنان از ورودی غربی باید وارد ورزشگاه شوند یا از ورودی شرقی؟ قاعدتاً باید ورودی زنان، در غربی ورزشگاه باشد، اگر اینگونه است از پارکینگهای 2 تا 5 که در ضلع غربی استادیوم فعال هستند، کدام یک از آنها به زنان اختصاص داده شده؟ از آنجا که ترمینال اتوبوسها در ضلع شرقی ورزشگاه قرار دارد، آیا تمهیدی برای استفاده زنان از وسایل حمل و نقل عمومی اندیشیده شده یا اینکه همه زنانی که پنجشنبه به ورزشگاه میآیند، باید از خودروی شخصی استفاده کنند؟ درباره فرآیند بازرسی قبل از ورود به ورزشگاه چیزی گفتهاید؟ فدراسیون فوتبال چند روز دیگر به زنانی که اولین تجربه ورود به استادیوم را در پیش دارند، میگوید همراه داشتن وسایلی که قابل پرتاب شدن به زمین را دارند (مثل قوطیهای کرم مرطوبکننده و بطری آب) و یا قابلیت اشتعال دارند (مثل روزنامه) به ورزشگاه ممنوع است؟ آیا برای جایگاه زنان بوفه با فروشندگان زن تعبیه شده یا اینکه زنان تماشاگر بازی ایران و کامبوج، از لذت خوردن همان ساندویچ کالباسهای معروف، محروم هستند؟ اینها اطلاعات به ظاهر سادهای است که میتوان در یک ویدئوی چند دقیقهای و در قالب یک راهنمای آموزشی ارائه کرد. ویدئویی که قاعدتاً باید متولی تهیه آن فدراسیون فوتبال باشد اما فعلاً آنچه از فدراسیون بروز کرده، سکوت است و انفعال.
پربازدیدترینهای روزنامه ها
سایر اخبار این روزنامه