روزنامه ایران ورزشی
1398/07/24
ایده شجاعانهای که نتیجه بخش نبود 90 دقیقه بدون انعطاف
علی مغانی
ایده شجاعانهای که نتیجه بخش نبود
90 دقیقه بدون انعطاف
پیش از شروع بازی قابل پیشبینی بود که امید ابراهیمی به ترکیب اصلی اضافه شود اما مارک ویلموتس، تیم ملی را با دو شگفتی در ترکیب اولیه به زمین فرستاده بود. یکی حضور محمد محبی در پست وینگر راست یعنی همان جایی که در دیدار با کامبوج بازی کرده بود و دیگری نیمکتنشینی پورعلیگنجی و ادامه حضور کنعانیزادگان در مرکز خط دفاعی. با رفع مصدومیت سیدمجید حسینی، به نظر میرسید حسینی جانشین کنعانیزادگان شود اما ویلموتس، محمدحسین را به مرتضی ترجیح داد. جالب است که در دو سه سال اخیر هیچ بازیکنی به اندازه کنعانیزادگان با انتقاد رسانهها مواجه نشده ولی ویلموتس بعد از کیروش و کالدرون، سومین مربی خارجی است که به او اعتماد میکند.
اینکه ویلموتس در چنین بازی مهمی عملاً تیمش را با چهار مهاجم، انصاریفرد، آزمون، محبی و طارمی به زمین بفرستد یک تصمیم شجاعانه بود اما فارغ از اینکه چه کسی در میدان بود و کدام بازیکن نبود، استراتژیای که ویلموتس برای این بازی انتخاب کرده بود، عجیب بود. تیم ملی چه در نیمه اول که بازی مساوی بود و چه از دقیقه 60 که از حریف عقب افتاد، به شکلی افراطی اصرار به نفوذ از کانال میانی داشت و انگار کنارههای زمین به طور کلی نادیده گرفته شده بود. تیم ملی اگرچه ظاهراً دو عنصر هجومی یعنی طارمی و محبی را لب خط داشت اما به محض شروع هر حمله، چهار مهاجم ایران در کانال میانی تجمع میکردند و مدافعان میانی کماشتباه بحرین هم موقعیت آشکاری به مهاجمان ایران ندادند. اگر قرار باشد یک انتقاد از مارک ویلموتس مطرح شود، احتمالاً همین سبک بازی بدون انعطاف تیم ملی در این بازی بود که از دقیقه یک تا نود هیچ تغییری نداشت و هیچ غافلگیری در کار نبود.
بحرین در حالی تیم پیروز این بازی شد که برتری محسوسی نداشت و موقعیتهای بیشتری خلق نکرد اما در چنین بازیهای نزدیکی، لحظات هستند که نتیجه بازی را تعیین میکنند.
مثل همان دقیقه 60 که احسان حاجیصفی، با بازوبند کاپیتانی و در صد و دهمین بازی ملی، به خاطر خطایی که مستحق کارت زرد هم بود، در رفتاری غیرحرفهای با داور جر و بحث میکند، سراغ کمک داور میرود و چند ثانیه بعد با دفع توپ آماتوری، زمینهساز حمله بحرین و ارسال خطرناکی میشود که منجر به پنالتی شد. اعتراضهای بازیکنان ایرانی به جای اینکه روی داور تأثیرگذار باشد، بیشتر روی خود بازیکنان اثر منفی میگذارد و این داستان تکراری، همچنان ادامه دارد.
پربازدیدترینهای روزنامه ها