یک اقدام امیدبخش

عباس عبدی روزنامه‌نگار در فضای نا امیدی و بی اعتمادی، دیدن و خواندن برخی از خبرها انرژی مثبت به فرد تزریق و او را امیدوار می‌کند که همچنان کسانی هستند که با جان و دل در پی حل مشکلات جامعه باشند. نمونه‌ای از آنها را می‌توان گفت‌وگوی آقای میدری، معاون وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با خبرگزاری ایسنا دانست که درباره برنامه‌ریزی او و همکارانش برای شناسایی کودکان بازمانده از تحصیل و برگرداندن آنان به مدرسه یا آوردنشان به مدرسه است. توضیحات آقای میدری دقیق، کامل و خارج از ادعاهای کلی است. وزارت رفاه، دارای پایگاه اطلاعاتی خانوار است. آنان کوشیده‌اند که با گرفتن کدملی کودکان 6 تا 11‌سال که حدود 5/6‌میلیون نفر هستند و تطبیق آن با کدملی دانش‌آموزان ثبت‌نام شده درکشور متوجه شوند که آیا همه کودکان این سرزمین سر کلاس‌های درس حاضر هستند یا خیر؟
این اولین اقدام جالب برای بهره‌برداری از کدملی در پایگاه‌های اطلاعاتی آموزش و پرورش و نیز سازمان ثبت‌احوال است. در مرحله بعد از پایگاه اطلاعاتی خانوار استفاده کرده و ویژگی‌های این افراد را به دست آورده‌اند. از وزارت ارتباطات تلفن‌های آنان را گرفته و با کمیته امداد هماهنگی کرده و اطلاعات دیگری به دست آورده و درنهایت متوجه شده‌اند که از حدود صد‌هزار نفری که به مدرسه نمی‌رفته‌اند (حدود 5/1‌درصد کل کودکان 6 تا 11‌سال) چه تعداد علل موجهی داشته‌اند؛ مثل مهاجرت و فوت و چه تعداد به علل دیگر که باید رفع شود، قادر به حضور در مدرسه نبوده‌اند. مهم‌ترین علل به ترتیب معلولیت، ابتلا به بیماری صعب‌العلاج، فقر مالی و طبقات پایین درآمدی بوده است. البته کودکان عشایری و روستایی نیز بیش از دیگران از نعمت آموزش محروم بوده‌اند که علت اصلی آن سختی دسترسی به مدرسه و آموزش بوده است.
واقعیت این است که وضع آموزش باید به‌گونه‌ای باشد که صددرصد کودکان کشور وارد مدرسه شوند، نه فقط در سطوح ابتدایی که حداقل باید سطح اول متوسطه را نیز طی کنند. سواد امری فانتزی نیست، یک ضرورت قطعی است. انسان بی‌سواد نه فقط در توانمندشدن مشکل پیدا می‌کند، بلکه برای جامعه نیز پرهزینه است. سرمایه‌گذاری برای سواد کودکان یکی از مقرون به‌صرفه‌ترین سرمایه‌گذاری‌هاست. بی‌سوادی ارتباط مستقیمی با فقر، آسیب اجتماعی و رفتارهای آسیب‌زا، بیکاری، ناتوانی ارتباطی، سلامت و... دارد. به‌ویژه سطوح ابتدایی سواد ارزش‌افزوده بسیار بالایی دارد. کشورهای توسعه‌یافته از یک قرن پیش مسأله سواد همگانی را حل کرده‌اند. در آینده نزدیک و حتی اکنون داشتن سواد نیز به تنهایی کفایت نمی‌کند، بلکه باید سواد دیجیتال داشت تا بتوان گلیم خود را از آب بیرون کشید.
بنابراین اقدام موثر و مفید وزارت رفاه را باید به فال نیک گرفت و امیدوار بود که در سایر حوزه‌ها نیز با همین تعهد و علاقه حل مشکلات جامعه را در دستور کار قرار دهند.