ما، اصلاح طلبان و مجلس بعدی

پازل‌های مجلس بعدی کم کم در کنار هم قرار می‌گیرند. دیروز ثبت‌نام‌ها به اتمام رسید و هرکس که از درون و عمق خود احساس خدمتگزاری(!) پیدا کرده بود به شعب وزارت کشور رفت. بنده تصور می‌کنم از هم‌اکنون می‌توان حدس زد شاهد تشکیل چه مجلسی و با چه خصوصیاتی هستیم. ضعف اصلاح طلبان مجلس نشین از یکسو و عدم تحقق غالب شعارهای دولت به هر دلیل از سوی دیگر موجب شده ارتباط جریان چپ کشور با مردم تقریبا قطع شود.
در مثل مناقشه نیست؛ فیلم «چ» ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا یک سکانس و دیالوگ جالب دارد.شخصیت انقلابی فیلم در بخشی از فیلم پس از مدت‌ها کلنجار با خود به خاطر عدم درک تصمیمات نماینده دولت در نهایت به دکتر چمران می‌گوید: «نمی‌فهممت دکتر!» چه خوشمان بیاد و چه خیر اکنون نیز به نوعی مردم، اصلاح طلبان، موضع گیری‌ها و استدلال‌های شان را نمی‌فهمند. در برهه‌های مختلف از سال92 تاکنون علی الخصوص از 96 به این سو جریان چپِ تکیه زده بر قدرت در معذوریت‌های مختلف که خاصیت قدرت است به گونه ای گام برداشته که چندان همسو و هم جهت با جامعه نبوده است.در واقع اصلاح طلبان هر چقدر در دولت احمدی نژاد به مردم نزدیک شده بودند امروز دور شده اند .به عبارت دیگر می‌توان گفت اصلاح طلبانِ در قدرت، محافظه کار شدند و اصلاح طلبان خارج از قدرت نتوانستند ارتباط با دولت (قدرت) و مردم را به شکل درستی بالانس و مدیریت کنند. به نظر می‌رسد قاطبه‌‌چپ‌ها برای آنکه از موهبات قدرت سهمی‌ببرند سعی کردند با توجیهات نه چندان عقلانی و غیر قابل باور نواقص دولت را لاپوشانی و ندید بگیرند و دم نزنند.
با این تفسیر به واقع چه انتظاری می‌توان از جامعه داشت؟ در حال حاضر اتاق فکرهای اصلاح طلبان مجددا فعال شده و عده ای دور هم نشسته‌اند که «حالا چگونه
مردم را دعوت به رای به اصلاح طلبان کنیم؟»


بنده از جزییات این جلسات که گویا تشابه زیادی به جلسات اتاق فکر بنزینی دارد اطلاعی ندارم لیکن خروجی این جلسات اکنون در شبکه‌های اجتماعی نمود بارز دارد. سوگمندانه باید عرض کنم در بند بند برخی از این مطالب (توئیت‌ها) بیش از آنکه دغدغه اصلاح طلبی و مشارکت مردمی‌ببینم ترس از دست دادن میز و صندلی را یافتم! قدرت، کام را به گونه‌ای شیرین می‌نماید که دل کندن از آن جانکاه است و حتی مرام و عقیده را به یغما می‌برد.
خب در چنین اتمسفری حفره‌هایی ایجاد خواهد شد و طبعا کسانی جولان خواهند داد که جزو اساتید موج سواری هستند. تصور می‌شود مجلس بعدی در ید این قشر سیاسی باشد. گروهی که در جایگاه منتقد سخت شرایط فعلی قرار دارد، امکانات رسانه ای عاریه ای فوق العاده دارد، جوان و پر انرژی است، مدرن است، تفکرات سیاسی نسل قبلی را نمی‌پسندد، شعارهای تند سیاسی می‌دهد، از اصلاح طلبان بیزار است و اصولگرایان را قبول ندارد ،در مسائل فرهنگی آرام و به نسبت اهل تسامح است، اقتصاد را مثل احمدی‌نژاد می‌فهمد، سیاست خارجی‌اش نقطه مقابل دولت روحانی و ظریف است و ...
النهایه اینکه چرخش قدرت در مجلس حتمی‌به نظر می‌رسد. اصلاح طلبان و اعتدالی‌ها به صورت مشترک در بهترین حالت ممکن یک اقلیت کم رمق را تشکیل خواهند داد. دولت روحانی در دوسال پایانی عمر خود ضمن تحمل کردن ترامپ باید مجلسی را به عنوان ناظر ببیند که سردمداران آن این روزها در رسانه‌های مختلف در حال شکستن تمام کاسه و کوزه‌ها بر سر این دولت هستند و لحظه‌شماری می‌کنند برای رای به عدم کفایت
رئیس جمهور! اللهُ اعلم.