لزوم مراقبت از وحدت خلق شده

مراسم تشییع شهید سردار سپهبد سلیمانی دیروز در تهران با استقبال میلیونی برگزار شد. این مراسم در سایر شهرها نظیر مشهد نیز با استقبالی بی نظیر از سوی همه قشرهای مردمی‌همراه شد. در تحلیل نخست نسبت به این میزان حضور مردمی‌در مراسم ها باید گفت سردار سلیمانی شخصیت جامعی بود که بینش فراجناحی داشت و مصلح بود، مسائل سیاسی و اجتماعی را به خوبی درک می‌کرد و با هوش و ذکاوتی که داشت سعی می‌کرد در جهت منافع ملی حرکت کند. خداوند نیز مقرر فرمود ایشان به آرزوی خود یعنی شهادت برسد و جایگاهی که شایسته اش بود قرار گیرد. از طرف دیگر تاثیری که شهادت سردار سلیمانی و در استقبال میلیونی مردم در تشییع
او داشت این است که با توجه به چالش های اجتماعی که پیش از این ایجاد شده بود و
در جامعه دیده می‌شد درباره سرمایه اجتماعی کشور برخی نگرانی ها به چشم می‌آمد. اما
این رویداد و مراسم تشییع باعث یک ملت سازی


مجدد و تاثیر بسیار عمیقی بر وحدت میان جامعه و یکپارچگی میان همه سطوح حول یک محور مشترک شد تا جامعه بر یک مدار حرکت کند و در مقابل دشمنان سد محکمی‌را به وجود بیاورد. باید توجه داشت این اتفاق که اکنون افتاده و همه جریان های داخلی، خارجی و تحلیلگران اذعان دارند که تا چه اندازه منجر به تقویت سرمایه اجتماعی، وحدت ملی و امنیت ملی شود و...
همه اقشار را زیر یک چتر قرار دهد لازم است که حفظ شود. ذیل همین جریان است که مشاهده می کنیم در وحدتی کم نظیر همه اقشار با واکنش به ترور سردار سلیمانی، آمریکا را محکوم می کنند. طبعا باید با توجه به آسیب‌هایی که پیش از این سرمایه اجتماعی ما دیده این بار بسیار هوشمند باشیم که چطور ممکن است سرمایه اجتماعی عظیم و وحدتی که ابتدای انقلاب به وجود آمد، اما دچار شدت و ضعف و نوسان شد و در این اواخر نیز شدت آسیب ها افزوده شده را ذیل وحدت به وجود آمده مراقبت و محافظت کنیم. باید این وحدت و سرمایه اجتماعی را از تنش‌ها و درگیری های سیاسی و جریانی به دور نگه داشت، نباید آن را مصادره سیاسی کرد و باید این سرمایه اجتماعی به عنوان پشتوانه کشور همیشه باقی باشد و در راستای تقویت آن تلاش کرد. لازم است همه اقشار و گروه‌ها جمع شوند و در راستای بهبود‌بخشی به این سرمایه تصمیم‌گیری و گام بردارند نه اینکه خدای نکرده بار دیگر به آن لطمه وارد شود. این وضعیت و ادامه آن نیاز به مراقبت و تدبیر ما دارد، اگر غفلتی شود و این فرصت هم از دست برود معلوم نیست که چگونه بتوان آن را جبران کند.