در انتظار شگفتی‌سازی از شیربچه‌های لیگ

نگاه

علی مغانی



راه دشوار صعود به المپیک برای تیم ملی امید از امروز آغاز می‌شود. رویدادی که بیش از 4 دهه است برای فوتبال ایران تابلوی ورود ممنوع ترسیم کرده و این امیدواری وجود دارد که این‌بار بالاخره طلسم راهیابی به المپیک شکسته شود.
تیم ملی امید در حالی این رقابت فشرده را آغاز می‌کند که برخلاف خیلی از ادوار گذشته، انتظار و توقع چندانی از آن نیست.
گاهی تیم‌های امیدی داشته‌ایم که با پنج شش ملی‌پوش ثابت تیم ملی بزرگسالان به این آوردگاه رفته‌اند و ناموفق بوده‌اند اما این‌بار به جز محمد محبی، اللهیار صیادمنش و امید نورافکن هیچ‌کدام حتی یک بار هم به تیم ملی بزرگسالان دعوت نشده‌اند.
این را نمی‌توان کتمان کرد که نسل فعلی تیم ملی امید، نسبت به دوره‌های گذشته کمتر شناخته شده هستند و اگر لیگ برتر را معیار قرار دهیم، اگرچه بسیاری از نفرات فعلی در دو سه ماه اخیر در باشگاه‌های خود فیکس شده‌اند اما نمونه‌هایی مثل مهدی قائدی که در صدر بهترین‌های لیگ باشند، در این تیم انگشت‌شمار هستند.
اما از منظری دیگر، شاید همین تیمی که هیچ فشار و مطالبه‌ای را روی دوش‌هایش احساس نمی‌کند، از وجه مثبت همین ویژگی استفاده کند. چیزی شبیه دانمارک در جام ملت‌های 1992 که اساساً حذف شده بود و دو سه هفته مانده به شروع جام، جایگزین یوگسلاوی درگیر جنگ شد. دانمارک بی‌هیچ فشاری آمده بود که از جام ملت‌ها لذت ببرد و در نهایت شگفتی، برای اولین ‌بار (و تا امروز) آخرین‌ بار قهرمان اروپا شد.
تیم ملی امید هم در شرایطی به رقابت‌های انتخابی المپیک رفته که در مرحله قبلی، با وجود امتیاز میزبانی با زلاتکو کرانچار به عنوان تیم دوم به مرحله نهایی صعود کرده و در سید چهارم قرار گرفته. حالا حمید استیلی که تیم را چند ماهی است از فرهاد مجیدی تحویل گرفته، ترکیب کلی تیم ملی را با تغییری اساسی مواجه کرده.
استیلی هرچند نفراتی مثل عارف غلامی را بعد از یک نیم فصل موفق با استقلال و یونس دلفی را به دلیل مصدومیت همراه تیم ملی به تایلند نبرده اما حبیب فرعباسی را در پست دروازه‌بان، عارف آقاسی و مجتبی نجاریان دو مدافع فولاد، مهران درخشان‌مهر از ذوب‌آهن، متین کریم‌زاده از پارس جنوبی جم و رضا دهقانی را از نساجی به تیم اضافه کرده اما اگر بخواهیم به بزرگترین تغییر تیم استیلی نسبت به تیم کرانچار اشاره کنیم، باید از محمد محبی یاد کنیم که در فروردین ماه 98 بازیکن نسبتاً گمنامی در تیم دسته دوم شاهین بوشهر بود و حالا با پشتوانه 3 بازی ملی برای تیم ملی بزرگسالان و در قامت یکی از ستاره‌های لیگ، برای تیم ملی امید به میدان می‌رود! این بزرگترین خاصیت یک لیگ پویا و فشرده است که از دل آن، پدیده‌هایی تازه مثل محمد محبی به تیم ملی امید معرفی شده‌اند.
تیم ملی امید برای تحقق رویای المپیک، باید ابتدا از این گروه دشوار و رقابت با ازبکستان، کره جنوبی و چین به مرحله بعد صعود کند و پس از آن مسیر ماجراجویانه برای رسیدن به نیمه نهایی را دنبال کند. فوتبال بازی سهل و ممتنعی است، گاهی اوقات در عین سادگی بسیار پیچیده می‌شود و برعکس. کسی چه می‌داند؟ شاید این تیم امید، همان دانمارک سال 92 باشد. همانقدر شگفتی‌ساز و خیره‌کننده.