روزنامه ابتکار

صلح‏بانان کذایی کاخ سفید

طاهر جمشیدزاده- زمانی که دوربین‏های جهان پس از حمله قاطع و دقیق سپاه مقتدر جمهوری اسلامی ایران، در پاسخ به انتقام ترور شهید سپهبد سردار سلیمانی به مقر نیروهای آمریکایی در پایگاه عین‏الاسد در بغداد، روی چهره دونالد کلوزآپ کردند و در پشت سر او با کمانه نور به شیوه فیلم‏های سینمایی هالیوود باز شد و حلقه یاران او در پنتاگون و کاخ سفید پشت سرش ایستادند. دکوپاژ و میزانسن خوب چیدمان شده بود و با دستپاچگی و آشفتگی که در میمیک صورت او هویدا و آشکار بود، به مردم کشورش اطمینان داد که کسی از نیروهای شما صدمه و آسیب ندیده و در سلامت هستند. می شد کذایی بودن ادعایش را تشخیص داد و آنگاه با تلاشی مذبوحانه از صلح دم زد و از مصالحه با ایران و آغوش باز آمریکا برای صلح گفت که روز بعدش نیوزویک خبری بر روی خروجی خود قرار داد که خبر از کشته شدن سربازان آمریکایی در پایگاه الاسد می داد که ساعتی بعد خبر را از روی کانال خویش برداشت. سردار حاجی‏زاده، فرمانده هوافضای سپاه، به درستی و با دقت نحوه عملیات و هدف قرار‏گرفتن آشیانه‏های آنها را برای مردم قهرمان و نستوه کشور تشریح کرد و گفت اگر آمریکایی‏ها ادعا دارند کسی کشته نشده، چرا خبرنگاران را به آنجا راه ندادند. در حالی که اخبار لو‏‏رفته از انتقال اجساد و زخمی‏ها به بیمارستان‏های رژیم منحوس صهیونیستی عکس این مدعا را اثبات می‏کنند و این برای سرپوش گذاشتن و فرار رو به جلو و آسیب بیشتر نخوردن ترامپ در انتخابات پیش روی ایالات متحده، با اشاره به سقوط هواپیمای بوکینگ۷۳۷ برای لاپوشانی و دفاع از شرکت متبوع آمریکایی بوئینگ و ورشکستگی و سقوط‏های حادثه‏ساز پیاپی که در کریدور و خطوط هوایی بین‏المللی، صورت‏مسئله را پاک کردند. او می‏خواهد با جوسازی و پافشاری بر دروغ خویش مبنی بر کشته‏نشدن سربازانش در حمله قاطع سپاه ایران، از مهلکه بدر رود. با تصویب نمایندگان کنگره آمریکا و رای بالای آنها به محدود‏سازی اختیارات جنگی ترامپ و صدور قطعنامه که بسیاری از هم‏حزبی‏های وی در مجلس سنا هم مخالف اقدام او در حمله و ترور شهید سلیمانی هستند و آنها هیچ ‌دلیل متقن و روشنی برای این مسئله ارائه نداده‏اند و ایالات متحده را با چالش‏های متعدد مواجه کرده‏اند. اکنون دونالد ترامپ آشفته، در بد مخصمه‏ای افتاده و تنها با دیوانه خطاب کردن مجدد نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، کار خاصی از دستش ساخته نیست. حال این سوال پیش می‏آید که ایالات متحده آمریکا چه بود؟! قدمت این سوال به اندازه خود جمهوری است که مجید تخت‏روانچی در اجلاس چندجانبه گرایی علیه یکجانبه گرایی در نیویورک و مقر سازمان ملل به‏درستی به آن اشاره کرد و دیگر کشورها را به صلح و آرامش و اجماع علیه یکجانبه‏گرایی آمریکا فراخواند و اشاره کرد کشوری که تهدید به هدف قرار‏دادن اماکن باستانی ما با آن تمدن دورودراز و سابقه فرهنگی می‏کند چه تفاوتی با داعش دارد که آشکارا این کار را انجام می‏داد و بدون توجه به منشور سازمان ملل و قطعنامه‏های این سازمان، یکی از نظامیان عالی‏رتبه ایران را ترور و شهید می‏کند و به کسی هم پاسخگو نیست. در مقابل جمهوری اسلامی ایران، طبق اصل۵۱ منشور سازمان ملل این حق مشروع را برای خود مسلم شمرد و پاسخ قاطعی به‏وسیله سپاه به او داد. در سال۱۷۸۹میلادی یعنی همان سالی که جرج واشنگتن نخستین دوره ریاست جمهوری‏اش را آغاز کرد، دیوید رمزی پزشک و سیاستمدار اهل جنوب کالیفرنیا به صرافت افتاد ملت جدید را با نظر کردن بر گذشته کوتاهش دریابد. در آن زمان تاریخ‏هایی که از آمریکا وجود داشت روایت‏های بومی بودند؛ در واقع داستان ایالت‏ها یا افسانه‏های پراکنده مستعمره‏نشینان. ملل در آن برهه از راه تبار، مذهب یا خاک آباواجدادی به یکدیگر مرتبط می‏شدند. رمزی می‏گوید: آمریکایی‏ها چیزهایی درباره یکدیگر می‏دانند، اما نه خیلی زیاد. جیل لپور، مورخ و جستارنویس، در سال۲۰۱۱میلادی در مصاحبه‏ای گفته بود: اکنون نیم‏قرن است که مورخان دانشگاه در تلاشند که تاریخ یکپارچه ایالات متحده را بنویسند. تاریخی که جنبه‏های خوب و بد را با هم در نظر بگیرد و تاریخ سیاسی و اجتماعی را به هم پیوند دهد؛ یعنی تاریخ رئیس‏جمهور‏ها و برده‏ها. در همین اثناء، نسلی از آمریکایی‏ها سربرآورده‏‏اند که پنداره‏های‏شان محدود شده است.‏ در واقع کار لپور نشان می‏دهد همان‏طور که آمریکا یک مکان است که روزی کریستف کلمب کشفش کرد، نوعی تخیل نیز هست. آمریکا آن‏قدر که شاهکار بازآفرینی بود، شاهکار آفرینندگی نبود. ادبیاتی که بنیان‏گذاران برای برابری و حقوق به کار بردند، راه خود را به ادبیات عامه و گوشه و کنایه باز کرد و بدین ترتیب ساخته و باز ساخته شد و خود را به دوطرف منازعه و طیف سیاسی کشاند. زمانی که دونالد ترامپ در کارزار انتخاباتی برای انتخابات نوامبر ۲۰۱۶میلادی بود و بعدها پیروز شد، در اواخر سال۲۰۱۵میلادی با آلکس جونز، نظریه‏پرداز توطئه و نفرت‏پراکنی، مصاحبه کرد. واکنش تشکیلات سیاسی ناباوری بود. اما شاید بهتر بود در واکنش‏شان بازنگری می‏کردند. جونز به ترامپ گفت: کاری که تو می‏کنی حماسه است. دو آدم خودخوانده و مغرور و بی‏نام و نشان نشسته بودند و صحبت می‏کردند. جونز ادامه داد: کار تو در سطح جرج واشنگتن است و از این تاریخ است که در این بازه زمانی سه‏ساله به‏درستی می‏توان حدس زد که دونالد ترامپ به‏شدت رسانه‏ای است و دنبال دیده‏شدن با توسل به جعل، دروغ، خشونت و یکجانبه‏گرایی است تا به آن دیالوگ و ایده جونز ولو به فریب افکار عمومی آمریکا و پنهان‏‏کردن حقیقت و قربانی‏کردن منافع و مصالح ینگه دنیا جامه عمل بپوشاند.
دونالد ترامپ تاجر ورشکسته کویینزی مسکن و مستغلات، که عشق زایدالوصفش سیاست است و سرانجام در نوامبر۲۰۱۶با پیروزی در انتخابات ایالات متحده به آن رسید، گرگ وحشی کاخ سفید است و باید مایکل مور کارگردان شهیر هالیوود و هموطنش که از منتقدان جدی اوست یا مارتین اسکورسیزی که فیلم بی نقص«گرگ وال‏استریت»را در کارنامه دارد که دنیای شلوغ و پرحادثه‏ای یک شخص جاه‏طلب و اوج و فرود زندگی‏اش در نمایش یک مجموعه پراکنده و پازل‏گونه با ریتمی جنون‏آمیز روایت می‏کند، اسکورسیزی که همانند ترامپ در دهه۴۰میلادی متولد شده است با دیدگاهی نقادانه و رادیکال همیشگی‏اش از همان ابتدا نگاه و موضعش را با این عبارت ماندگار روای متفاوت فیلم جردن بلفورت آشکار می‏سازد: دنیای سرمایه‏داری می‏تونه جنگل باشه؛ افراد آموزش‏دیده که سرمایه شما را در دنیای وحشی سرمایه‏داری هدایت می‏کنند. او مخاطب را در طول فیلم سه‏ساعته‏اش، ماهیت واقعی این دنیا و جامعه آمریکا را با یک نمایش دقیق و عنان‏گسیخته هذیانی در معرض دید بیننده قرار می‏‏دهد؛ راوی فیلم یک دلال سهام نیویورکی است که خوشگذرانی، عیاشی، اعتیادش را به سبک و سیاق و شیوه‏های گوناگون اجرا می‏کند و بازی بی‏بدیل لئوناردو دی‏کاپریو در موفق‏ترین و بهترین همکاری‏اش با کارگردان به‏درستی و به‏خوبی این نقش را ایفا کرده است، او صادقانه روایت می‏کند: من آشغال را به آشغال می‏فروختم. جا دارد اسکورسیزی که چنین فیلم شاهکاری را ساخته فیلمی هم با نام کایوت ترسوی کاخ سفید بسازد و چهره پنهان او در ورای جعل و دروغ و فریب را برای مردم آمریکا روشن سازد.
روزنامه‏نگار
لینک منبع خبر
پربازدیدترین‌های روزنامه ها
بازارهاي‌تعطيل وكسادي ماندگار (اعتماد) آجر کردن نان مردم مأموریت پادوهای اسرائیل (کيهان) رسوایی پس از شکست (جوان)
سایر اخبار این روزنامه
سردی هوا کارتن‌خواب‌ها را راهی گرمخانه‌ها کرد کارتن‌خواب‌ها در آغوش زمستان محمدعلی وکیلی وحدت زیر تابوت چرا ادبیات معاصر ایران در دیگر کشورها چندان مطرح نمی‌شوند؟ رد کمرنگ ادبیات ایرانی در کتابفروشی‌های جهان «ابتکار» از شروط لازم برای خصوصی‌سازی خودروسازان گزارش می‌دهد واگذاری‌های غیراصولی چه کسانی از کاهش شاخص ضرر کردند؟ نفع بالای خریداران سهام از بازار شورای نگهبان نتایج بررسی صلاحیت‌ نامزدها را امروز اعلام می‌کند زنگ آغاز انتخابات کشورهای اروپایی به درخواست ترامپ چه پاسخی دا‌دند؟ نه به خروج از برجام با صدور پیامی انجام شد قدردانی سپاه پاسداران از ملت‌ ایران و عراق درخواست عادل عبدالمهدی از پمپئو نمایندگان خود را برای خروج امن به عراق بفرستید ظریف خطاب به شورای امنیت: اقدام ایران بر اساس ماده 51 منشور سازمان ملل بود وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد جزئیات جدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران صلح‏بانان کذایی کاخ سفید