پرویز اسماعیلی با کدام سابقه دیپلماتیک یا سیاست خارجی به عنوان سفیر ایران در کرواسی انتخاب شد؟

سفارتخانه یا حیاط خلوت؟
آفتاب یزد- گروه سیاسی:‌ در جهان به هم پیوسته امروز که روابط میان کشورها اهمیتی غیرقابل انکار دارد، انتخاب سفیر یک گام حیاتی نسبت به رابطه هر کشوری با دیگری است. سفرا در نقش بالاترین مقام یک کشور در کشور دیگری هستند که هر نوع رابطه میان بخش دولتی و چه بسا بسیاری از فعالیت‌های بخش خصوصی از کانال آنها رد و بدل می‌شود. این اهمیت کار باعث شده تا شاخص‌های تخصصی مختلفی برای انتخاب سفرا در نظر گرفته شود. بدیهی ترین فاکتوری که نیاز است یک سفیر داشته باشد آشنایی با زبان کشور محل ماموریتش است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که شناخت زبان هر کشور در واقع به شناخت فرهنگ و هویت نیز وابسته است و بدون شناخت هویت یک کشور نمی‌توان انتظار روابط مناسب و پیشرفته‌ای را داشت. از سوی دیگر هر کشور و منطقه‌ای از جهان مناسبات سیاسی خود را براساس الگوهای خاصی پی می‌گیرند بنابراین لازم است یک سفیر دارای مطالعات و شناخت از ویژگی‌های سیاسی مقصد، جهت گیری‌های آنها، عوامل موثر بر ساختار تصمیم گیری سیاسی این کشورها باشد. برای مثال ایالات متحده با اینکه به دلیل جایگاهش در نظام بین الملل با بسیاری از کشورها دارای مناسبات ویژه است اما کماکان انتخاب سفیر در این کشور بسیار دقیق مورد موشکافی قرار می‌گیرد. جالب اینکه در آمریکا وزرا با انتخاب رئیس جمهور و بدون نیاز به تایید کنگره انتخاب می‌شوند اما سفرا برای انتخاب شدن علاوه بر اینکه باید با هماهنگی وزارت خارجه و رئیس جمهور انتخاب شوند باید به تایید مجلس سنا نیز برسند و گاه دیده می‌شود یک سفیر ماه‌ها پشت مانع سنا قرار می‌گیرد تا سناتورها به جمع بندی نهایی درباره کیفیت او برای سفارتخانه انتخاب شده برسند.
در چنین شرایطی در ایران وضعیت متفاوت است در برخی کشورها این وزارت خارجه نیست که سفیر انتخاب می‌کند و در برخی کشورها هم که وزارت خارجه مسئولیت دارد انتخاب‌ها هیچ سنخیتی با ماهیت یک سفیر ندارد و هیچ یک از شاخص‌های گفته شده مورد توجه قرار نمی‌گیرد. حالا در همین راستا خبر رسیده پرویز اسماعیلی به عنوان سفیر ایران در کرواسی انتخاب شده است!
>پرویز اسماعیلی کیست؟


پرویز اسماعیلی تا تاریخ 21 مهرماه 1398 معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور ایران بود. او مدیر مسئول پیشین خبرگزاری مهر و سخنگوی ستاد انتخاباتی محمدباقر قالیباف در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) بود. او که در رشته مهندسی الکترونیک تحصیل کرده‌است، کار رسانه‌ای خود را از خبرنگاری در روزنامه «انتخاب» که از رسانه‌های جناح راست‌میانه دهه ۷۰ محسوب می‌شد آغاز کرد و در سال‌های نخست دهه هشتاد، دبیر سیاسی روزنامه جام جم شد.
او سپس مدیرمسئولی خبرگزاری «مهر» را برعهده گرفت.
دبیرکلی انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان و مدیر مسئولی تهران‌تایمز نیز از دیگر فعالیت‌های رسانه‌ای او است. در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ محمد نهاوندیان، رئیس دفتر رئیس‌جمهور در حکمی پرویز اسماعیلی را به عنوان معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور منصوب کرد. در روزمه او نه خبر از مطالعات مربوط به کرواسی هست و نه حتی تجربه‌ای نسبت به سیاست در بالکان یعنی جنوب و شرق اروپا که کرواسی در آن واقع شده است. حال با چه مبنایی وزارت خارجه پرویز اسماعیلی را برای سفارت ایران در کرواسی مناسب دیده جای سوال است! با بیوگرافی گفته شده درباره اسماعیلی چگونه می‌توان انتظار داشت او شناخت دقیق از کرواسی داشته باشد و با آگاهی از راه و بیراهه‌های سیاست در این کشور بتواند روابط میان تهران و زاگرب را ارتقا بخشد! این انتظار که او با زبان کرواتی آشنا باشد که طبیعتا زیاد است اما آیا اسماعیلی انگلیسی را مسلط است؟ چه تجربه‌ای در وزارت خارجه داشته که بتواند او را در مسیر دیپلماتیک کمک کند؟ چه تجربه‌ای در اقتصاد داشته که بتواند از ظرفیت‌های دو کشور برای ارتقا تراز تجاری فی مابین استفاده کند؟ پرسش‌هایی که جواب آنها البته روشن است.
>دومین پست یار قالیباف در دولت روحانی
اما نکته دیگری که درباره این انتخاب‌ها باید به آن توجه کرد گفتمان سیاسی آنها است. همانطور که گفته شد اسماعیلی سخنگوی ستاد قالیباف بوده است، درحالی که در انتخابات اصلاح طلبان برای انتخاب حسن روحانی سنگ تمام گذاشتند اسماعیلی معاون اطلاع‌رسانی او شد و حالا هم به عنوان سفیر انتخاب شده است. مهر امسال وقتی اسماعیلی از سمت معاون اطلاع‌رسانی استعفا داد در «آفتاب یزد» نوشتیم: «پرویز اسماعیلی به عنوان یکی از مدیران غیرهمسو با دولت روحانی معروف است. کسی که احتمالا همانند بسیاری از استانداران و فرمانداران حسن روحانی احتمالا اعتقادی به خط و روش رئیس‌جمهور و اصلاح طلبی و اعتدال نداشت، اما در مسند معاونت جا خوش کرده بود. اسماعیلی به جز سخنگویی ستاد انتخاباتی محمدباقر قالیباف در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، مشاوره به ناجا، مدیرمسئولی روزنامه‌ جوان و سیاستگذاری هیئت رزمندگان اسلام را برعهده داشت. انتخاب او که به عنوان حامیان اصلی قالیباف شناخته می‌شد در تیم اطلاع‌رسانی دولت کاری به غایت عجیب بود و اصرار به حفظش، آن هم به مدت دوهزار روز کاری عجیب‌تر. نتیجه هم این که اکنون اسماعیلی در اوج شرایط بحرانی دولت که نیاز به اطلاع‌رسانی و اقناع‌سازی افکار عمومی است با کناره گیری‌اش جاخالی داده است.» حالا با دریافت سفارت کرواسی اسماعیلی بار دیگر از دولت روحانی پست می‌گیرد و اینبار به جای پاستور راهی اروپا خواهد شد! و احتمالا نفر بعدی که پست سفارت می‌گیرد حسین انتظامی یا علیرضا معزی می‌باشند.
>بار اول نیست!
اما او تنها انتخاب عجیب دولت روحانی برای سفارتخانه‌ها نیست، وزارت خارجه محمد جواد ظریف پیش از این و اخیرا کاظم جلالی نماینده مجلس که نزدیک به علی لاریجانی است را به عنوان سفیر ایران در روسیه انتخاب کرد. درباره کاظم جلالی وب سایت خبری «نسیم آنلاین» نوشته «کاظم جلالی نماینده لیست امید تهران در مجلس دهم، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس و یار غار علی لاریجانی در دوران مانور تجمل‌هاشمی و لِه شدن فقرا زیر چرخ‌های تکنوکرات‌های دهه 70، در پارک‌های تهران گشت ارشاد حجاب راه می‌انداخت، حالا سفیر ایران در دولت اعتدال روحانی در کشور مهم روسیه شده است. اما کاظم جلالی چطور به اینجا رسید و چه سازوکاری این نمایش را برپا کرد؟» همین پاراگراف نشان از ترکیبی پارادوکسیکال از این چهره سیاسی است. کاظم جلالی در انتخابات مجلس 94 تحت لوای لیست امید وارد مجلس شد، در روزگاری که این لیست توانست به صورت 100 درصدی بر رقیب خود پیروز شود و هر 30 نماینده‌اش را به خانه ملت بفرستد اما کار که تمام شد چهره‌هایی نظیر کاظم جلالی راهشان را جدا کردند و خود را مستقلین نامیدند! مستقلینی که برای چهارسال به طور تمام و کمال هر اقدامشان با اشاره علی لاریجانی بود و مستقلینی که رای خود را از اصلاح طلبان گرفتند!
>بازنده بزرگ
اصلاح طلبان را باید بازنده بزرگ در دو دوره ریاست جمهوری حسن روحانی دانست. این طیف با دو دوره حمایت بی قید و شرط از حسن روحانی یک رئیس جمهور ساخت، امری که شاید وقتی روحانی برای ثبت نام انتخابات 1392 به وزارت کشور می‌رفت خودش هم باورش نمی‌شد. حالا اما در دوره دوم او دیگر نیازی به رای ندارد چرا که نمی‌تواند کاندیدای دور بعد شود. در این میان به نظر می‌رسد دولت روحانی که حالا خود را بی نیاز از اصلاح‌طلبان می‌بیند تقسیم مشاغل میان نیروهای اصولگرا را در دستور کار قرار داده است و در این زمینه گویی محمد جواد ظریف نیز کمک‌رسان دولت شده و سفرا یکی بعد از دیگری با شرایطی که در بالا ذکر شد، انتخاب می‌شوند. اما فارغ از اینکه این افراد انتخاب شده به چه جریانی وابسته هستند عجیب آن است که چطور وزارت خارجه که مرجع انتخاب چهره‌های با صلاحیت و کارآزموده تخصصی در حوزه روابط بین الملل است، سفارتخانه‌های ایران در سایر کشورها را به حیاط خلوتی برای خواص تبدیل
کرده است؟!