روزنامه آرمان ملی
1398/11/14
کولبری، زخمی کهنه بر پیکر اورامانات
بار ديگر کولبران با مرگ و دردشان خبرساز شدند و بازهم چشمان همه مردم ايران به کوههاي سربهفلک کشيده و پر از برف اورامانات دوخته شد. روزشنبه خبر مفقود شدن تعدادي از کولبران در کوههاي پر از برف اورامانات در استان کردستان در صدر اخبار قرار گرفت. برکسي پوشيده نيست که اين مشکلات ديري نخواهد گذشت که به دست فراموشي سپرده خواهد شد و باز هم اين کولبران هستند که بارهاي چند ده کيلويي را از کوههاي خطرناک کردستان براي تهيه يک لقمه نان و دريافت حدود 150 هزار تومان بالا و پايين ميبرند و کسي صداي فريادشان را در سکوت کوهستان نميشنود. اين روزها شغل کولبر در استانهاي مرزي همچون آذربايجان غربي، کردستان، کرمانشاه و به نوعي ديگر در استان سيستان و بلوچستان که عمدتا از آمار بالاي بيکاري برخوردارند و در توليد ناخالص ملي کمترين سهم را دارند، رايج است. در اين ميان کردستان بيشترين تعداد کولبران را دارد و بخشي از اقتصاد شهرهاي اين استان با کولبري تامين ميشود. شهرهاي سقز، مريوان، سردشت، پيرانشهر، بانه و نوسود نيز از جمله شهرهايي هستند که بيشترين ميزان اشتغال به کولبري در آنها ديده ميشود و بيشترين آمار کشته شدگان نيز از همين شهرها بوده است. سالهاي متمادي است که در مناطق مرزي کولبران يا به خاطر سقوط به دره، ريزش بهمن و سرمازدگي جان ميبازند يا بر اثر تيراندازي ماموران غير بومي که آنها را با قاچاقيان انسان و مشروبات الکلي اشتباه ميگيرند، کشته ميشوند و افرادي هم که از اين خطرات جان سالم به در ميبرند بعد از چند سال بر اثر آسيبهاي بدني شديد ناشي از حمل بارهاي سنگين و ماندن در زير برف و باران دچار بيماريهاي سخت ميشوند و امکان فعاليت مجدد ندارند. طبق برخي آمارهاي رسمي اعلام شده از سوي نهادهاي ذيربط حدود 120 هزار نفر در مرزهاي ايران از اين راه امرار معاش ميکنند. طبيعي است که وقتي شغلي قانوني تلقي نشود، از هيچ حمايت قانوني نيز برخوردار نخواهد بود و حتي مورد بيمهري مسئولان قرارميگيرد. کولبري نمونه بارز تبعيض و نقض حقوق شهروندي است، با اين حال همواره اين سوال وجود دارد که چرا کولبران حاضر ميشوند، يکي از خطرناکترين راههاي ممکن امرار معاش کنند؟ در پاسخ بايد گفت که مناطق مرزي ايران در شمال غرب و استان سيستان و بلوچستان جزو توسعه نيافتهترين مناطق ايران به حساب ميآيند و دادههاي آماري نشان ميدهد که اين مناطق در همه شاخصهاي اجتماعي، سياسي، فرهنگي و اقتصادي از مناطق مرکزي ايران محرومتر و کمبهرهتر هستند. سرانه درآمد پايينتر از استانداردهاي کشوري، سهم ناچيز در توليد ناخالص ملي، بالاترين نرخ بيکاري در کشور و نرخ رشد اقتصادي منفي، تعطيلي واحدهاي صنعتي در اين مناطق و فقدان سرمايهگذاريهاي جديد از جمله شاخصهها و نشانههايي هستند که حکايت از توسعه نيافتگي اقتصادي ساختاري در اين مناطق ميکنند. در حقيقت هرچه توسعه نيافتگي و فقدان امکانات و ضعفهاي زير ساختي شديدتر ميشود به همان ميزان روي آوردن به مشاغلي چون کولبري افزايش مييابد. نبود زيرساختهاي اقتصادي، عدم سرمايهگذاري، نبود برنامهريزي درازمدت در راستاي ايجاد اشتغال پايدار و عدم سودآوري مناسب در حوزه فعاليتهاي کشاورزي و زراعي و خشکسالي از ديگر دلايل گسترش پديده کولبري است. موقعيت جغرافيايي را نيز عاملي موثر در کولبري ميتوان عنوان کرد، زيرا به طور طبيعي در مناطق مرزي تقاضا براي چنين فعاليتهايي پر رنگ است و قاعدتا افراد فعال در اين بافت جغرافيايي، مستعد قرار گرفتن در معرض چنين مشاغل طاقت فرسايي با کمترين درآمد و دستمزد خواهند بود.
پربازدیدترینهای روزنامه ها
سایر اخبار این روزنامه
نطق نمایندگان نباید موجب ردصلاحیت باشد
چرا حزبی بودن با امنيتی بودن مترادف شده است؟
مشاهده مورد مشكوک به كرونا در اصفهان
آخرين تلاش برای نجات برجام
نجات بخش خصوصي در توليد است
صدايمان را در جهان متكثر به جهانيان ميرسانيم
امروز بیشتر از همیشه کشور به عنصر مومن حزباللهی احتیاج دارد
بقاي اسلاميت تنها با جمهوريت ممكن است
انتخابات آینده و تأثیر آن بر مشارکت زنان در اداره کشور
دهه فجر و مسأله دستاوردهای انقلاب اسلامی
معامله قرن؛ معامله ترامپ و نتانیاهو
کولبری، زخمی کهنه بر پیکر اورامانات
بازازدواج مردان با دختران مجرد و نگرانی از تجرد دختران