علیرضا صدقی عیارسنجی اصلاح‌طلبان در کلان‌شهرها

گاهی پیروزی قاطع در برخی کنش‌های دموکراتیک بیش از آن‌که شیرین باشد، سخت خواهد آمد. انتخاب همه اعضای لیست‌های امید در انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در کلان‌‌شهرها را می‌توان در زمره این نوع پیروزی‌ها دانست...
این سختی مسیر شاید بیش از هر نقطه و شهر دیگری، در تهران عیان شود. پایتخت پر از بحران ایران که سالیان درازی است حال و روز خوبی ندارد، یا ضامن بقا و ادامه حیات سیاسی اصلاح‌طلبان خواهد شد و یا آن‌ها را از عرصه عمومی و صحنه قدرت سیاسی در کشور دور خواهد کرد. مسئله حیاتی و خطرخیزی که اصلاح‌طلبان با آن روبرو هستند، تنهایی‌ آن‌ها در این عرصه است. شوراهای شهر نقطه عزیمت اصلاح‌طلبی تمام‌عیار و محل افتراق و جدایی آن‌ها از جریان اعتدالی است. مسئولیت عملکرد شهردار منتخب تهران تنها و تنها بر دوش اصلاح‌طلبان است و این جریان سیاسی است که باید پاسخگوی موفقیت یا عدم توفیق منتخب خود باشد. چه اینکه این لیست اصلاح‌طلبان بود که حائز اکثریت قاطع آراء شد و حتی یک نفر از جریان رقیب به صحن شورا راه نیافت.
بروز چنین وضعیتی بیش از هر چیز عملکرد شهردار منتخب تهران را زیر ذره‌بین و تیغِ تیزِ منتقدان قسم‌خورده اصلاح‌طلبان خواهد برد. بدون تردید در اداره کلان‌شهر وسیعی چون تهران، هر چقدر هم که دقت شود و به هر میزان هم که عملکرد تخصصی در آن وجود داشته باشد، باز هم خالی از نقد گزنده نخواهد بود و محلی و فعلی و برنامه‌ای مسیری خطا را خواهد رفت. به ویژه آن‌که شهردار منتخب با دو مسئله اساسی روبرو است. نخست آن‌که پایتختی بحران‌زده را تحویل خواهد گرفت. تهرانی که بیش از هر زمان دیگری خسته است. بحران ترافیک، آلودگی هوا، زمین‌خواری، تراکم‌فروشی، ناکارآمدی نهادهای ساماندهی، فرونشست زمین، پیاده‌راه‌های اجاره‌ای، فضاهای عمومی تنگ، حضور یکه‌بزن‌های لمپن در کسوت ماموران شهرداری، سابقه مدیریت نظامی و... تنها بخشی از مشکلاتی است که شهردار منتخب تهران با آن روبرو خواهد بود. تهرانی‌ها هنوز فاجعه پلاسکو و ناکارآمدی شهرداری تهران در اطفاء حریق و آواربرداری از آن و مانور تبلیغاتی شهردار قبلی را فراموش نکرده‌اند. بحران پلاسکو، ضرب و شتم دست‌فروشان و... ضربه‌ای شدید بر اعتماد تهرانی‌ها به شهرداری وارد آورده است. حال این شهردار منتخب است که باید شیوه شهردار نظامی تهران را با سابقه‌ای 12 ساله، تغییر دهد و طرحی نو در اندازد.
از دیگر سو، اصلاح‌طلبان نزدیک به 15 سال است که از حوزه مدیریت شهری دور بوده‌اند. درست از سال 1382 و زمانی که احمدی‌نژاد سکان اداره تهران را به دست گرفت، هیچ نیروی اصلاح‌طلبی نتوانست به صورت جدی در عرصه مدیریت شهری تهران نقشی قابل توجه ایفا کند. ساماندهی امور به سبک پوپولیستی ـ احمدی‌نژادی و در ادامه خلق و خوی نظامی قالیباف، بستر شهر تهران را خشن، ناآرام، تنگ‌نظر و از نفس‌افتاده کرده است. حال قرار است تحول‌خواهان اصلاح‌طلب شهرداری را راهی این شهرداری کنند. بدیهی است در چنین شرایطی بدنه شهرداری همراهی و همگامی چندانی با او نخواهند داشت و شاید نیاز باشد شهردار منتخب پیش از هر اقدامی، تلاشی جدی برای خرق عادت داشته باشد. عادت‌هایی که میراث نامیمون اسلاف شهرداری است. خلق و خویی که حمله به دست‌فروشان، تصرف کارواش‌ها و... را جایز دانست و از تئوری «هدف وسیله را توجیه می‌کند» بهره فراوانی گرفته است.
تهران و تهرانی‌ها بیش از هر زمان دیگری به آرامش، اطمینان، صبوری و اقدامات زیربنایی نیاز دارند. شاید لازم باشد شهردار منتخب ـ حتی اگر چهره‌ای سیاسی باشد ـ کسوت خود را تغییر داده و در قامت مدیری توانمند که صلاحیت تهران‌داری دارد، ظاهر شود. هر یک از گزینه‌های پیشنهادی شورای شهر تهران، در صورتی که توفیق یابند با ارائه برنامه‌ها و راهبردهایی محاسبه شده، خلبان پرواز شهرداری تهران شوند، بر لبه تیغی تیز حرکت خواهد کرد. با این اوصاف، مسئولیت شورای اصلاح‌طلب شهر تهران هم بسیار سنگین خواهد بود. اصلاح‌طلبان حاضر در شورای شهر نباید در هیچ زمانی شهردار منتخب را تنها بگذارند و نظارت دائمی بر عملکرد شهرداری یکی از اصلی‌ترین مسئولیت‌های آن‌ها در آینده خواهد بود. چه این‌که در حال حاضر عملکرد شهردار تهران تنها پیامدهای فردی نخواهد داشت؛ بلکه حیثیت و اعتبار جریان اصلاح‌طلبی به طور کلی در اختیار شهردار منتخب تهران است. از این روست که به نظر می‌رسد صاحبان کرسی‌های شورای پنجم، باید بسیار فراتر از موضوع تمایلات و جهت‌گیری‌های حزبی، مسئله شهرداری تهران را به مثابه شیشه عمر خود منظور کنند و با دقت نظر همه اقدامات آن را زیر نظر داشته باشند. نظارت بر شهرداری که از یک سو میراث‌دار بحران‌های فراوان شهری است و از سوی دیگر، ضامن بقای جریان اصلاح‌طلبی؛ خلاصه آنکه نجات تهران از وضعیت فعلی، نجات و ادامه حیات سیاسی اصلاح‌طلبان در آینده را به همراه خواهد داشت. مسئله‌ای که بیش از هر چیز نیازمند برنامه‌ریزی، حرکت هدفمند، تدوین استراتژی و تبیین راهبردهای اساسی است.
سایر اخبار این روزنامه
لاریجانی در مراسم روز خبرنگار: نباید انتظار داشت کابینه‌ای که معرفی شده انقلاب ایجاد کند «ابتکار» آخرین گمانه‌زنی‌های درون جناحی از اردوگاه اصولگرایان را بررسی می‌کند تداوم انشقاق و آغاز خودزنی اسحاق جهانگیری: وعده‌هایی رئیس‌جمهوری با وزرای پیشنهادی محقق می‌شوند علیرضا صدقی عیارسنجی اصلاح‌طلبان در کلان‌شهرها آیا سلف پرتره‌های عکاسی هم از دیدگاه هنری دارای ارزش‌ هستند؟ سلفی به اضافه یا منهای هنر؟ عملکرد اورژانس اجتماعی کشور در گفت‌وگو با مدیرعامل جمعیت امام علی (ع) بررسی شد 123 ؛شماره ای آسان اما فراموش شده چه راه‌هایی می‌تواند خطرات را برای محیط بانان به حداقل برساند؟ از سگ تا حسگر، دوربین و پهپاد نویسنده و بازیگر «پالام، پولوم، پیلیش» در گفت‌وگو با «ابتکار» : در برنامه های کودکان نمی توان نصیحت گر و پند دهنده برخورد کرد ظریف برنامه آتی وزارت خارجه را تشریح کرد دو اَبَر اولویت وزارت خارجه برای دولت دوازدهم شمار کشته‌شدگان جنایت تکفیری‌ها در میرزا اولنگ استان سرپل به 60 نفر رسید زخم تازه بر جان افغانستان انتقاد محمدهاشمی از سوءاستفاده برخی افراد از نام «آیت‌الله» معاون پارلمانی رئیس‌جمهور بر تعامل نزدیک دولت و مجلس در بحث رای اعتماد تاکید کرد شمار کشته‌شدگان جنایت تکفیری‌ها در میرزا اولنگ استان سرپل به 60 نفر رسید زخم تازه بر جان افغانستان تا چه میزان احتمال جنگ کره شمالی با آمریکا جدی است؟