مذاکره؛ دیپلماسی درنگ و خویشتنداری ایران

محمود‌ اشرفی ‪-‬ در سال‌های آغازین‌ جنگ سرد، ایران به گرانیگاه سیاسی و نقطه‌ تعادل ژئواستراتژیک خاورمیانه تبدیل شد. این امر‌ یک‌ فرآیند‌ سیاسی‌ واگردناپذیر‌ بوده و ریشه‌ در ویژگی‌های‌ ژئوپلتیک و ژئوپلتیک انرژی کشورمان‌ دارد‌. یک‌ ویژگی‌ همیشگی‌ که‌ گاهی‌ در‌ نبود‌ دیپلماسی‌ نامناسب‌ کم‌ رنگ می‌شود. اکنون‌ شرایط‌ منطقه‌ به‌ گونه‌‌ای پیش رفته‌است که رقابت‌های‌ ریشه‌دار منطقه‌ای و بلوک‌بندی‌های سیاسی‌ سه‌ کشور عربستان‌ سعودی،‌ امارات‌ متحده‌ عربی‌ و اسرائیل را‌ خصمانه‌ دربرابر‌ ایران قرار‌ داده‌ است‌؛ از تمایل این کشورها برای‌ ایجاد مناقشه‌ نظامی گفت‌وگو می‌شود. این در حالی است‌ که‌ با‌ توجه‌ به نقش منطقه‌ای ایران ایجاد درگیری‌های‌ نظامی‌ محدود به‌ کرانه‌ شمالی خلیج فارس نخواهد‌ بود و‌ نزدیک‌ترین تاثیر‌ آن‌ بسته‌ شدن‌ تنگه‌ هرمز بوده‌ که‌ گذرگاه‌ یک‌ پنجم‌ نفت‌ تولیدی‌ جهان‌ است‌. خرد دیپلماتیک‌ حکم می‌‌کند‌ که‌ امریکا‌ خود را درگیر‌ چنین‌ مناقشه‌‌ای نسازد‌.‌ از‌ سوی‌ دیگر در مورد سه کشور خاورمیانه‌ای خواهان‌ جنگ‌ نیز دلایلی‌ وجود دارد‌ که‌ مناقشه‌ به‌ نفع‌ مصالح‌ ملی آن‌ها‌ نبوده و‌ خود‌ را در‌گیر جنگ‌ نخواهد‌ کرد و بیشتر اظهارات‌ آنها‌ نه‌ خواست‌ سیاسی‌ بلکه بیشتر‌ بازی کلامی‌ است‌.
عربستان‌ سعودی با‌ درگیری‌های‌ سیاسی‌ داخلی‌ روبه‌روست‌ و آشوب‌ در منطقه‌ می‌تواند‌ آتش‌ زیر خاکستر‌ اختلافات‌ ارضی این‌ کشور‌ با‌ قطر را‌ شعله‌ور‌ سازد. سامان‌ اقتصادی‌ امارات‌ بسیار نیازمند‌ آرامش‌ است و‌ جنگ‌ تمام‌ ساخته‌ها و‌ سرمایه‌گذاری‌های این‌ کشور را‌ بر‌ باد‌ می‌دهد و در این میان‌ عمان در آستانه خلیج فارس بندر بزرگ صلاله را احداث کرده و اکنون که به‌ قطب بزرگ جذب‌ سرمایه‌گذاری‌ منطقه‌ تبدیل‌ شده با هر مناقشه و جنگ‌افروزی مخالف‌ است. پیوند بین‌ امارات‌ و‌ عربستان‌ و‌ اسراییل‌ ناپایدارتر‌ از‌ آن‌ است‌ که جنگ تمام عیاری را علیه ایران ترتیب‌ دهد. اسرائیل‌ اگر خود را درگیر مناقشه‌ نظامی‌ مستقیم‌ با ایران سازد؛ با موجی‌ ناآرامی‌ روبه‌رو خواهد شد‌ که ریشه در‌ اشغال‌ بلندی‌های‌ جولان، شهرک‌سازی‌ در اراضی‌ اشغالی‌ کرانه‌ باختری‌ و اشغال‌ بخش‌ شرقی بیت‌المقدس‌ دارد. امریکا‌ بنا بر مصالح‌ ملی‌ با‌ تحریک‌ کشور‌های‌ رقیب‌ منطقه‌‌ای ‌ خود را درگیر‌ مناقشه‌ نظامی‌ با‌ ایران‌ نخواهد‌ کرد.‌ دراین‌ فرآیند سیاسی‌ ‌ هیچ‌ کشوری‌ در نهایت‌ خواهان‌ جنگ‌ نیست،‌ زیرا‌ با‌ منافع‌ ملی‌ آن‌ها‌ سازگاری‌ ندارد‌.‌ بنابراین‌ هنوز‌ دیپلماسی‌ به‌ بن‌ بست‌ نرسیده است‌. زمزمه‌های‌ جنگ‌ یک‌ پولتیک‌ سیاسی‌ است. درنگ دیپلماتیک‌ و برگزیدن دیپلماسی‌ خویشتنداری گذار از‌ راه‌ نه‌ چندان‌ هموار دوران‌ کنونی را کم‌آسیب‌تر می‌سازد. دیپلماسی درنگ و‌ خویشتنداری‌ به دور از‌ تند‌خویی‌های سیاسی زمینه‌ساز مذاکره در راستای‌ منافع‌ ملی‌ است.‌
سایر اخبار این روزنامه
رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار فرماندهان و مدیران نیروی انتظامی: با قاچاق و عوامل ناامن‌کننده فضای مجازی برخورد جدی کنید ظریف در نیویورک دشمنان قسم خورده جمهوری اسلامی را در قالب گروهی به‌نام (بی.‌ B) تعریف کرد که «جان بولتون» در راس آنان است نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم وارش امروز در بابل، ساری و رامسر آغاز به کار می‌کند «همدلی» حواشی افزایش 70 درصدی قیمت شکر در کنار دیگر کالاهای اساسی را بررسی کرد کام بازار تلخ شد «همدلی» در گفت‌وگو با کارشناسان، پایین بودن سطح سواد سلامت روانی مردم را بررسی کرد همزمان با ادامه تحصن، معترضان با نظامیان بر سر ترکیب شورای حاکم به توافق رسیدند انقلابیون سودان، یک قدم جلوتر مذاکره؛ دیپلماسی درنگ و خویشتنداری ایران سفیر ایران در فرانسه: اروپایی‌ها هنوز نتوانسته‌اند تعهدات برجامی خود را انجام دهند «دیپلماسی فوتبالِ» اصلاحات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار فرماندهان و مدیران نیروی انتظامی: با قاچاق و عوامل ناامن‌کننده فضای مجازی برخورد جدی کنید