روزنامه ایران ورزشی
1398/04/24
خنده آخر برای نوله
آرمن ساروخانیانراجر فدرر تنها یک امتیاز تا نهمین قهرمانی ویمبلدون فاصله داشت، ولی دو مچپوینت را از دست داد تا فینال نفسگیر این گرنداسلم را 2-3 به نواک جوکوویچ ببازد. این پنجمین قهرمانی جوکو در ویمبلدون و شانزدهمین قهرمانیاش در گرنداسلم محسوب میشود.
عجیب نبود که رقابت نزدیک این دو قهرمان بزرگ تاریخ تنیس به ست پنجم کشیده شد. ست اول را جوکوویچ در تایبرک 6-7 برد، ولی فدرر در ست دوم انتقام سختی گرفت و به برتری 1-6 رسید. در ست سوم یک بار دیگر سرنوشت به تایبرک کشیده شد و این بار هم جوکوویچ دست بالا را داشت. در ست چهارم فدرر یک بار دیگر نمایش برتری از حریف داشت و به پیروزی 4-6 رسید تا بازی به ست سرنوشتساز بکشد.
در ست پنجم هیچکدام حاضر به تسلیم نبودند و تا نتیجه 7-7 پا به پای هم پیش رفتند. در نهایت فدرر موفق شد سرویس جوکوویچ را برک کند و در آستانه قهرمانی قرار بگیرد. فدرر در گیم بعدی توانست به برتری 15-40 برسد و دو مچپوینت داشت، ولی جوکوویچ با خونسردی توانست هر دو امتیاز را بگیرد و در نهایت با گرفتن سرویس فدرر به بازی برگردد. این ماراتن تنیس تا تساوی 12-12 در ست پنجم پیش رفت تا طبق قانون یک بار دیگر تایبرک سرنوشت ست و قهرمانی را تعیین کند. برای سومینبار در این بازی جوکوویچ در تایبرک موفقتر بود و به لطف خونسردی و اشتباهات کمتر توانست به پیروزی 3-7 برسد و فدرر و طرفداران پرشمارش در ویمبلدون را ناکام کند.
هر چند فدرر با هشت قهرمانی، پرافتخارترین تنیسور تاریخ ویمبلدون است، ولی پس از سالهای 2014 و 2015 برای سومین بار در فینال این گرنداسلم مقابل حریف سرسخت صرب شکست خورد و دست خالی ماند. جوکو پس از پیروزی در این فینال نزدیک گفت: «اگر این هیجانانگیزترین فینال ویمبلدون نباشد، یکی از دو سه فینال جذاب تاریخ است. من مقابل راجر، یکی از بهترینهای تاریخ بازی کردم. متاسفانه یک نفر باید بازنده میشد و هر دو بخت پیروزی داشتیم. باورنکردنی است که حریف دو مچپوینت داشته باشد و به بازی برگردید. همینطور باورش سخت است که پس از نتیجه 12-12 در ست پنجم بخواهید در تایبرک بازی کنید.»
فدرر هم گفت: «باید تلاش کنم که این فینال را فراموش کنم. بازی فوقالعادهای بود. طولانی بود و همه چیز داشت. هر دو شانس پیروزی داشتیم. از یک طرف میتوانم بگویم که خوشحالم. نواک فوقالعاده بود. بعد از این رقابت سخت هنوز حس خوبی دارم و میتوانم روی پایم بایستم!»
این بازی 4 ساعت و 57 دقیقه طول کشید و طولانیترین فینال تاریخ ویمبلدون است.
سایر اخبار این روزنامه