روزنامه ایران

درگذشت رابرت موگابه، قهرمان و ضدقهرمان دو نسل زیمبابوه



بنفشه غلامی/ رابرت موگابه، رئیس‎جمهوری سابق زیمبابوه که مردم کشورش در دهه 1970 به او لقب قهرمان را دادند و در دهه 2000 دیکتاتور نامیدندش، در 95 سالگی درگذشت.
به‌گزارش سایت شبکه خبری «بی‎بی‎سی»، رابرت موگابه که زمانی در یکی از سخنرانی‎های خود گفته بود تنها خدا می‎تواند او را از سمتی که دارد، خلع کند، کیلومترها دور از خانه‎اش، زخم خورده از مردم خود و تنها و دلشکسته درگذشت و زندگی درام‌گونه‎اش با مرگ او بر اثر کهولت سن به پایان رسید. او از اوایل بهار امسال در بیمارستانی در سنگاپور تحت درمان قرار داشت. موگابه 21 فوریه 1924 در جایی که اقلیتی سفید پوست بر آن حکم می‎راندند و مستعمره انگلیسی‎ها بود و بعدها رودزیا نام گرفت، به دنیا آمد. او در جوانی از جمله منتقدان این حکومت استعماری شد و سال 1964 به‌خاطر همین فعالیت‎ها بازداشت شد و یک دهه بدون اینکه تفهیم اتهام یا محاکمه شود، در زندان به سر برد. او سال 1973 درحالی که هنوز در زندان بود به‌ عنوان رئیس حزب اتحاد ملی زیمبابوه (زانو) که یکی از مؤسسان آن بود، انتخاب شد. یک سال بعد او بلافاصله پس از آزادی به موزامبیک رفت و از این کشور هدایت چریک‎هایی را که با استعمار می‎جنگیدند به عهده گرفت. انقلاب آنها پیروز شد و موگابه در اولین انتخابات کشورش پس از استقلال بر کرسی ریاست جمهوری نشست و تا سال 2017 آن را ترک نکرد. او در طول 4 دهه حاکمیتش بر زیمبابوه با وجود آنکه وضعیت بهداشتی و تحصیلی کشورش را متحول کرد، نتوانست اقتصاد کشورش را کنترل کند و مردم این کشور در دوره او با رکود اقتصادی و تورم‎های بالا دست و پنجه نرم کردند. در نهایت نیز اقتصاد تبدیل به پاشنه آشیل او شد و مردمی که زمانی تصاویر او را روی دست می‎گرفتند و برایش هلهله شادی سر می‎دادند، زیر پرچم مخالفان و دشمنان وی رفتند و دست به تظاهرات وسیع علیه او زدند. سال‎های آخر حکومت موگابه، با خشونت‎های حکومت او علیه مخالفانش گذشت. وی در نهایت سال 2017 تحت فشار نظامیان کشورش برای کناره‎گیری قرار گرفت و در نامه‎ای با ابراز نگرانی از وضعیت رفاه مردم، استعفای خود از حکومت را اعلام کرد. با وجود دو چهره‎ متفاوت قهرمان و ضدقهرمانی که موگابه در طول 37 سال حکومت خود از خویش برجای گذاشت، دیروز اندکی پس از انتشار خبر درگذشت او، امرسون منانگاگوا که زمانی معاون اول موگابه بود و سپس جانشین او شد، در توئیتی سلف خود را نماد آزادیخواهی در کشورش نامید و نوشت: «موگابه یک تمثال آزادی و یک طرفدار آفریقا بود که حیاتش را صرف قدرتمند کردن و آزادسازی مردمش کرد و مشارکت‌های او در تاریخ کشور و قاره ما هرگز فراموش نخواهد شد. امیدواریم روح او غرق در آرامش باشد.»
لینک منبع خبر
پربازدیدترین‌های روزنامه ها
بازارهاي‌تعطيل وكسادي ماندگار (اعتماد) آجر کردن نان مردم مأموریت پادوهای اسرائیل (کيهان) رسوایی پس از شکست (جوان)
سایر اخبار این روزنامه
ایام سوگواری شهادت اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت باد درگذشت رابرت موگابه، قهرمان و ضدقهرمان دو نسل زیمبابوه مردم برای دیدنش صف می‌کشیدند رصد پول‌های کثیف در انتخابات دبیرکل علیه تحریم عزاداری‌های محرم از <تکیه دولت> تا <تکیه شوفرها> ایران، تاب‌آورترین اقتصاد منطقه دندان لق نفت را باید کشید توقف تعهدات در حوزه تحقیق و توسعه هسته‌ای بازگشایی مرز خسروی به روی زائران کربلا تیف؛ سینمایی جهانی هویتی شهری‌ الحاق بنیاد به اقتصاد جایی برای فرزند شما نداریم استراتژی دوستونه: مقاومت سازنده و تعامل گسترده راهی برای کاهش خطر نابرابری گام بلند هسته ای میشاییل بوک؛ سومین رئیس آلمانی «اینستکس»