درآمد زایی به کمک توپ و خلاقیت!

 
در گذشته کمتر کسی احتمال می‌داد که روزی حرکات نمایشی با توپ فارغ از ورزش پرطرفدار فوتبال، خودش رشته‌ای جداگانه شود و مشتاقان و طرفداران زیادی را به سمت خود جلب کند. حتی بالاتر از آن، برای عده‌ای به عنوان یک شغل به گزینه‌ای قابل تامل تبدیل شود. امروز دیگر توپ را برای ساعاتی معلق روی هوا نگه داشتن، حرکات خلاقانه و گاه خارق‌العاده با توپ و نمایش‌های هیجان انگیز، جایش را بین عاشقان این ورزش باز کرده و فوتبال نمایشی به عنوان رشته‌ای نوپا اما جدی در حال رشد است. این رشته جذاب ورزشی در ایران نیز مانند سایر نقاط جهان طرفداران خاص خود را دارد و با این‌که جدید است اما رشد چشمگیری داشته و هر روز بر دایره طرفدارانش افزوده می‌شود. در این شماره از زندگی‌سلام با «آرتین رحیمی»، یکی از مربیان جوان و کارآموخته این رشته ورزشی گفت‌وگویی داشته‌ایم که برای ورزشکاران و ورزش دوستان به ویژه اهالی فوتبال خواندنی است. آرتین، 30 ساله، دارای مدرک کارشناسی و مربی ورزش فری‌استایل است. 16 سال است که رشته فوتبال نمایشی را دنبال می‌کند و به جز مربیگری، در زمینه تبلیغات برای برندهای معروف ورزشی نیز فعالیت دارد. او در کنار این فعالیت‌ها، محتوای فوتبال نمایشی تولید می‌کند و در شبکه‌های مجازی به صورت ویدئوها و مطالب آموزشی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهد. رحیمی مدرک بین‌المللی مربیگری فوتبال از کنفدراسیون فوتبال آسیا دارد، بازیکن سابق تیم‌ملی «سپک تاکارا» بوده و نایب قهرمان مسابقات آسیایی این رشته در سال 2016 در کشور میانمار شده است. وی بنیان گذار گروه «زانکو»، بزرگ‌ترین گروه ورزش‌های خیابانی و نمایشی در خاورمیانه است که 9 سال از فعالیت آن می‌گذرد. اگر می خواهید با این رشته جالب که درآمد زیادی هم دارد بیشتر آشنا شوید گفت و گوی ما را بخوانید:
فوتبال‌نمایشی ترکیبی از فوتبال، بسکتبال و ژیمناستیک است پیدا کردن تعریف دقیقی از «فوتبال نمایشی» کار آسانی نیست. آرتین رحیمی درباره تعریف این رشته می‌گوید: «به حرکات فردی و نمایشی با توپ، فوتبال نمایشی گفته می‌شود که ترکیبی از چندین رشته از جمله فوتبال و بسکتبال است و حتی حرکات آکروبات آن از ورزش ژیمناستیک گرفته شده است. اما ترکیب همه آن‌ها بر پایه فوتبال است و این رشته از دل فوتبال متولد شده است، رشته‌ای هیجان انگیز که علاوه بر ورزش، هنر هم هست چون چاشنی نمایشی دارد. در ضمن، غیرقابل پیش‌بینی است زیرا برخی حرکات را خود فرد و گاهی در لحظه ابداع می‌کند.»   این رشته را با روپایی و فوتبال خیابانی اشتباه نگیرید «فری استایلر» اسم بازیکنان ورزش «فری استایل» است. آرتین با این مقدمه ادامه می‌دهد: «فِری یعنی آزاد و همان‌طور که از نام آن پیداست این ورزش چه از لحاظ جنسیت، پوشش بازیکن، نوع حرکات و چه از لحاظ سنی محدودیتی ندارد. برخی این رشته را با فوتبال خیابانی اشتباه می‌گیرند. در کنارش رشته روپایی هم داریم که شبیه به این رشته است اما هیجان و هنر خاصی ندارد یعنی محدود به چند تکنیک است، روپایی بیشتر استقامتی است. اما این سه رشته کاملا با هم متفاوت‌اند. رشته فوتبال نمایشی با خود فوتبال هم تفاوت‌های بسیاری دارد. این ورزش معمولا به سه صورت دیده می‌شود. بخش مسابقات که قوانین خاص خودش را دارد. بخش دیگر، اجرا یا تبلیغ برای برندهاست که با موزیک تلفیق می‌شود و حرکات آن درجه سختی پایین‌تری از بخش مسابقات دارد اما برای مخاطب هیجان انگیز است. بخش دیگر نیز مربیگری است که به علاقه‌مندان آموزش می دهند. البته برای مربیگری باید تجربه بخش‌های قبلی را داشته باشید.»   فری‌استایلر‌های معروف در این رشته ادعایی ندارند  رحیمی که سابقه حضور در مسابقات جام‌جهانی فوتبال نمایشی در جمهوری چک را دارد، می‌افزاید: «اولین سری مسابقات این رشته را در سال 2006 کمپانی بزرگی برگزار کرد و بعد از آن در ایران نیز مسابقاتی برگزار شد. تقریبا همان زمان بود که من متوجه شدم اسم این رشته چیست، چه ساختاری دارد و به صورت حرفه‌ای هم می‌توان آن را دنبال کرد. در ضمن و در اوایل، مسابقات رشته فوتبال نمایشی تنها یک آیتم خاص داشت ولی هم اکنون آیتم‌های مسابقات بیشتر شده است. این رشته، مسابقات آسیایی و جهانی دارد و هر فردی با هر سطحی می‌تواند در آن شرکت کند. از معروف‌ترین مسابقات این رشته می‌توانم به مسابقات «سوپربال» اشاره کنم که در جمهوری‌چک پایه‌گذاری شده است. این مسابقه در چند روز و چندین آیتم مختلف برگزار می‌شود که من یک سال در این مسابقات شرکت کردم و سطح بسیار بالایی داشت. خاطره‌ای که از حضور در این مسابقه بین‌المللی دارم، برمی‌گردد به حسی که بین ورزشکاران برقرار بود و جو صمیمی مسابقات. بین تمام فری‌استایلر‌های معروف، کسی ادعایی ندارد و همه به قول معروف خاکی‌اند! خیلی از آن‌هایی که در ذهن من قهرمان بودند و کارهایشان را از طریق اینترنت پیگیری می‌کردم و روزی طرفدارشان بودم، در همین مسابقات ملاقات کردم و امروز جزو دوستانم هستند».   تا 14 سالگی حتی اسم این رشته را  هم نشنیده بودم! رحیمی، عاشق بارسلوناست و با این ورزش از طریق دیدن ویدئوهای نمایشی و تبلیغاتی بازیکنان معروف دنیا در اینترنت آشنا شده است. او که از 14 سالگی این رشته را شروع کرده، می‌گوید: «جزو اولین‌ها بودم که وارد این ورزش شدم و در کنار فوتبال آن را انجام می‌دادم. حتی اسمش را هم نمی‌دانستم! فقط ویدئوهای تبلیغاتی از اینترنت دانلود می‌کردم و می‌دیدم چون واقعا به این کارهای نمایشی علاقه داشتم اما درباره خود رشته چیزی نمی‌دانستم! حرکات رونالدینیو در ویدئو کلیپ نایک اولین عاملی بود که من را تشویق کرد به این حرفه وارد شوم. البته آن زمان آموزش رسمی و مدرسه آموزشی هم نبود. من هم چون شیوه‌اش را نمی‌دانستم، خودم با دیدن چندباره ویدئوها تکنیک را کشف می‌کردم اما الان در یک جلسه، همه آن‌ها را به شاگردانم آموزش می‌دهم. اوایل از خودم ویدئو می‌گرفتم و کسی باور نمی‌کرد که من ایرانی هستم و در ایران، این حرکات را انجام می دهم یعنی کسی این ورزش را نمی‌شناخت. اما امروز دیگر کلاس‌های فوتبال‌نمایشی چه عمومی و چه تخصصی وجود دارد و همه یک آشنایی حداقلی با این رشته دارند.»     ورود به این رشته بسیار  کم هزینه است اگر شما هم علاقه‌مند به فعالیت در این رشته هستید، باید قبل از گرفتن تصمیم نهایی برای ورود به فوتبال نمایشی، چند نکته را بدانید که رحیمی به آن‌ها اشاره می‌کند: «این رشته بسیار کم هزینه است و وسیله خاص آن برای شروع، تنها یک توپ فوتبال معمولی است. وقتی فرد کمی به سطح حرفه‌ای رسید، می‌تواند توپ حرفه‌ای نیز تهیه کند اما برای شروع، لازم نیست.  هزینه شرکت در کلاس‌های آموزشی هم متغیر است اما در کلاس‌های عمومی تقریبا ماهانه 200 هزارتومان است و در کلاس‌های آموزش خصوصی که البته تضمینی است، ماهانه یک میلیون تومان شهریه دریافت می‌شود. یک نکته مهم دیگر این‌که بر خلاف تصور عموم مردم، پیش نیاز این رشته اصلا فوتبال نیست و کسانی هستند که بدون این‌که از فوتبال چیزی بدانند، وارد آن و موفق شده‌اند.  این رشته تمرکز بالایی می‌خواهد و تسلط روی توپ را افزایش می‌دهد. البته مکمل خوبی برای فوتبال است. ورزشکاران این رشته، هنرنمایی‌هایی می‌کنند که افراد دیگر نمی‌توانند آن را انجام دهند، در نتیجه اعتماد به نفس را بالا می‌برد. فری‌استایل چون ورزشی هوازی و غیر هوازی است، چربی سوزی بالایی دارد و به تناسب اندام هم کمک می‌کند.»   حرکت لاک‌پشتی فری‌استایلرهای ایرانی! شاید دوست داشته باشید که بدانید چند نفر در ایران در این رشته فعالیت می‌کنند؟ رحیمی در این باره می‌گوید: «هم اکنون رسانه‌ها کمک زیادی برای شناخت این رشته به عموم مردم به خصوص ورزش دوستان کردند. بین 400 تا500 نفر به طور غیر حرفه‌ای در این رشته فعال هستند و الان در ایران بالای 100 نفر هستند که فری‌استایل ها رابه صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنند و هر روز این جامعه بزرگ‌تر می‌شود، هرچند کند و لاک‌پشتی! باید پذیرفت که این رشته در دنیا به سرعت در حال پیشرفت است و فردی که امسال قهرمان جهان می‌شود، شاید سال بعد جزو 16 نفر اول هم نباشد! چون رقابت تنگاتنگ است و حرکات و ترکیبات جدید می‌آید و پیشرفت این ورزش در کل دنیا خیره کننده است. البته ما در ایران استعداد‌های زیادی داریم اما مسابقات کم است و پیشرفت در ایران نسبت به جهان کندتر اتفاق می‌افتد. ایرانی‌هایی هستند در سطح بالا و در حد جهانی اما از تعداد انگشتان دست کمترند و البته نسبت به بهترین‌های دنیا فاصله دارند و دلیلش این است که در کشورهای دیگر مسابقات زیاد برگزار می‌شود و مسابقه است که یک رشته را زنده نگه می‌دارد. به هر حال پیشرفت فری استایلرها در ایران لاک‌پشتی است اما استعداد زیاد داریم.»  
معیار خوب بودن در این رشته، رنکینگ نیست به نظر این مربی فوتبال نمایشی، معیار سنجش خوب بودن در این ورزش، رنکینگ نیست. وی می‌گوید:«نسبت به مقام‌های کسب شده در مسابقات، تعداد طرفدارها در بخش اجرا یا شاگردهایی که یک مربی تربیت کرده، معیار بهتری برای خوب بودن یک فرد در این رشته است».     بهترین‌های این رشته برزیلی و نروژی هستند بهترین‌های ورزش فری‌استایل از کشورهای اروپایی هستند زیرا مسابقات و حامیان مالی در این کشورها بیشترند، رحیمی با این مقدمه می‌افزاید: «البته در بخش مسابقات، دو کشور نروژ و برزیل حرف اول دنیا را می‌زنند و در بخش تبلیغاتی، فرانسه بهترین است. قهرمان آخرین سری مسابقات جهانی فوتبال نمایشی، ریکاردینیو از کشور برزیل بود و چند سالی هم به طور متوالی دو برادر از کشور نروژ جایگاه قهرمانی را تصاحب کرده بودند.»  


سایه کوتاه حمایت‌ها رحیمی درباره حمایت کننده‌های رشته فوتبال نمایشی در کشورمان بیان می‌کند: «در اوایل حامیان مالی داخلی حمایت می‌کردند و حمایت کننده خارجی هم داشتیم اما به دلیل شرایط اقتصادی ایران و تحریم‌ها، شرکت‌های خارجی دیگر نتوانستند حمایت کنند و این روزها حمایت‌های داخلی نیز کمتر شده و با این شرایط، آینده خوبی برای این رشته نمی‌بینم».   فعالان این رشته تا ماهی 20 میلیون تومان درآمد دارند رحیمی درباره این‌که آیا این رشته ورزشی مانند فوتبال پول ساز است یا نه؟ می‌گوید: «به هرچیز عشق داشته باشید در آن موفق می‌شوید. زمانی که به موفقیت رسیدید، پول نیز به سمت‌تان می‌آید. در قدیم به ما می‌گفتند که فوتبال نون و آب نمی‌شود چه برسد به فوتبال‌نمایشی! اما حالا می‌بینیم که هم نون می‌شود و هم آب! اگر در این رشته اصولی کار شود، درآمدزا خواهد بود و می‌توان آن را به عنوان شغل اصلی انتخاب کرد. خود من هم قبلا به عنوان شغل به آن نگاه نمی‌کردم در حالی که از آن درآمد داشتم. اگر کسی با عشق ادامه دهد، حتما شغل پردرآمدی برایش خواهد بود. کسانی که به صورت حرفه‌ای در این ورزش کار می‌کنند، درآمدهای متغیری دارند اما همین افراد در ایران تا ماهی 20 میلیون تومان درآمد دارند به بالا و این درآمد به توانایی‌ها و شرایط آن افراد بستگی دارد. این روزها، درآمد من نیز کلا از همین راه است و شغل اصلی‌ام این است، از کلاس‌های آموزشی و مربیگری بگیرید تا تبلیغات برای برندها و سازمان‌ها».