روزنامه مردم سالاری
1398/12/20
تیشه به ریشه
این یادداشت بنا ندارد بگوید همه چیز بر وفق مراد است و چشم بر کاستی و کمبودها بگذارد. واقعیت امر این است که ایران امروز در ورطهای از سوء مدیریتهای کشوری و تنگ نظریهای مردمی آنگونه که باید باشد، نیست؛ هرچند سهم حکومت و مردم متفاوت است اما اینگونه نیست که عامل تمام مشکلات صرفاً حکومت باشد و ما مردم در عصمت مطلق غوطهور باشیم. بحثی نیست که در خیلی از معضلات اگر مدیریتها علمی و مطابق آنالیزهای تخصصی لازم باشد، روند امور به مراتب با رضایت کسرِ بیشتری از مردم مواجه میشد و بیسلیقگیهای فراوان بعلاوه مدیریت مبتنی بر دشمن انگاری مخصوصاً در ارتباط با مسائل عرصه عمومی موجی از ناکارآمدی از یکسو و انباشته شدن اعتراضات و انتقادات مردمی را از سوی دیگر به دنبال داشته است. انتقاداتی که منفذهای متعارفی برای بروز و ظهور آنها یا دالانهایی برای پاسخگویی به آنها وجود ندارد و بر همین اساس از خاصیت تودهوار و انباشتی برخوردار میشوند و هر گاه که مجال خودنمایی پیدا میکنند، به جای باران از خصوصیتی سیل مانند برخوردار میشوند. باران که ببارد هم هوا را تلطیف میکند و هم زمین را سیراب اما سیلاب خسارت بار است و ویرانگر!در کشاکش پیامدهای ناآرامیهای آبان ماه، شهادت سردار سلیمانی و اصابت موشک به هواپیمای اوکراینی؛ ویروس کرونا سربرآورد که طبق معمول در هالهای از سیاستهای توهم توطئهای از یکطرف و دغدغههای سلامتی عمومی مردم از طرف دیگر گرفتار انواع و اقسام تحلیلهای جورواجور شده است. قرائت رسمی بنا به عرف معمولش آن را سبک شمرد و با عینک سیاسی به آن نگریست تا مبادا از دشمن عقب بماند و دشمن همیشگی با ابزار کرونا آن را به گوشه رینگ سیاست بکشاند. مردم نیز عدهای آن را به سخره گرفتند، عدهای همیشه مترصد بحران برای اندوختن اموال بر سلامتی مردم قمار کردند، بعضیها هم که بیمحابا بر بازار یورش بردند و هر چه بود را مورچهوار ذخیره کردند! بدیهیترین فرمول بازار بهم خورد؛ فرمول عرضه و تقاضا! در این بین همه دست به قلم شدند و پنهانکاری سیستم از یکسو و هجوم مردم به بازارها را از سوی دیگر مورد شماتت قرار دادند! البته که پنهانکاری و سوء مدیریت از جمله قرنطینه نکردن مرکز شروع ویروس مورد نکوهش است اما تاختن بر مردم و ایراد به آنها که چرا دل نگران سلامتی خود و عزیزانشان هستند، بی مورد و نابهجاست. فراتر از آن عدهای بر تمام داشتهها و محاسن فرهنگی کشور بی محابا یورش میبردند و رفتار عدهای را به کل مردم تعمیم میدادند و به سادگی سرمایههای درازمدت کشور را مورد حمله ناجوانمردانه قرار میدادند. البته این یکسر به معنای پذیرفتن دربست همه واکنشها نبوده است. بالاخره برخی رفتارها هم قابل دفاع نیست مانند مسافرت به شمال به جای ماندن در خانه! یا لیسیدن ضریح، یا مقاومت در تعطیلی مکانهای زیارتی توسط متولیان امر در مشهد و قم!
کرونا به ایران بسنده نکرد و به جاهای دیگری که ما در یک قیاس ضعیفی تصور میکنیم که از ما از حیث فرهنگی پیشرفتهتر هستند سرک کشید. آنجا هم مردم به فروشگاهها حملهور شدند و در کسری از ساعت قفسهها خالی و ماسک و مواد ضدعفونی نایاب یا کمیاب شد. این رفتارها منحصر به ما ایرانیها نیست. اینقدر به واسطه اقلیتی که بواسطه تنگ نظری یا حرص و طمع فروش بیشتر در بزنگاههای صعب ظاهر میشوند، بر خودمان سخت نگیریم و به داشتههایمان حمله نکنیم! آیا آنها بدون درنگ رفتارهای خارج از عرف را به داشتهها و سرمایههای فرهنگشان تعمیم دادند، یا صرفا به نفس عمل کفایت کردند!؟
در عوض آن کسی که مجانی ماسک در اختیار هموطنان میگذاشت، یا آن کسی که میوهها را به قیمت مناسب در اختیار مردم میگذاشت، یا کادر بیمارستانی را که با جان و دل در خط مقدم مقابله با ویروس ویرانگر کرونا ایثار میکنند را هم ببینیم! اینها نیمه پر لیوان است! البته که باید تلاش کنیم تا خصایل بد را دور بریزیم؛ از سیستم گرفته تا ما مردم!
سیستم باید کارآمد و چابک و مردم آگاه و مثبت باشند. همانقدر که انتظار داریم سیستم نظام مند رفتار و برخورد کند باید مردم نیز منظم و فعال باشند. این دو به موازات هم اگر حرکت کنند توازن کشور حفظ میشود و همکاری و همیاری هر دو متضمن رستگاری ایران است. باید در نقادی نسبت به جامعه و نظام ظرافتها را رعایت کرد و ناخواسته تیشه به ریشهها نزد!
پربازدیدترینهای روزنامه ها
سایر اخبار این روزنامه
افغانستان با دو رئیس جمهوری
بزرگترین ریزش قیمت نفت از زمان جنگ خلیجفارس
لزوم تشکیل یک ستاد مشترک در سطح عالی اجرایی برای مقابله با کرونا
کرونا و اعتبار علم
دکتر راهچمنی همواره گرمابخش عرصه سیاست و تحزب بین اصلاحطلبان بود
تیشه به ریشه
محمدرضا راهچمنی درگذشت
غبار و فرونشست در کمین «نصف جهان»
کوه «سروش»، موش زایید!
مصوبات جدید شورای عالی امنیت ملی در حمایت از ستاد مقابله با کرونا
حاجیفیروز کجایی که یادت بخیر!