محمود احمدی‌نژاد نگران مصالح مردم است؟ علیه فراموشی

گروه سیاسی - محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری اسبق ایران طی ماه‌های گذشته باز هم در رسانه‌ها حضور پررنگی دارد. او دوباره به نامه نگاری های معروف خودش رو آورده و در آخرین آن به جو بایدن رئیس جمهوری آمریکا نامه نوشته است. نامه‌ای که البته مانند مابقی بی پاسخ ماند.
با این همه احمدی‌نژاد طی روزهای گذشته در نامه ای به حسن روحانی نسبت به برخورد با تجمع کنندگان حامی خود اعتراض کرد. او در این نامه نوشت. روز بیست و دوم بهمن ماه عده ای از هواداران احمدی نژاد در نارمک جمع شدند و از او درخواست کردند که در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شود. اشاره احمدی‌نژاد به همین تجمع است. گزارشی از دخالت نیروهای امنیتی در این تجمع منتشر نشده است. اما محمود احمدی نژاد در نامه خود خطاب به روحانی نوشته است: «متاسفانه از صبح روز ۲۲ بهمن، انبوه ماموران با کمک لباس شخصی‌ها از فاصله دور کل محدوده میدان ۷۲ را به محاصره درآورده و با نصب موانع، راه را بر عبور و مرور مردم بستند. آنها با تهدید و ارعاب و بعضاً ضرب و شتم، مردم بی‌گناه را که با عشق به آرمان‌های انقلاب در تلاش برای حضور در مراسم بودند از نزدیک شدن به محدوده منع کرده و یا متفرق می‌کردند. شدّت برخورد به حدی بود که برخی از جانبازان حاضر در پشت موانع دچار مشکل تنفسی شدند.»
بی‌تردید برخورد قهرآمیز با تجمعات مورد تایید افراد صلح‌طلب نیست اما سوال اصلی اینجاست که آیا می‌توان از محمود احمدی نژاد انتظار داشت که نسبت به این موضوع حساسیت داشته باشد؟ مردم فراموش نکرده اند که احمدی نژاد بعد از پیروزی در انتخابات 88 معترضان را خس و خاشاک خواند و باعث عصبانیت بیشتر آنها شد (درستی و غلطی ماهیت آن اعتراضات در جای خود قابل بررسی است). همچنین باید از آقای رئیس جمهوری اسبق پرسید نسبت به کدام ناملایمات با مردم در دوره خود و یا حتی بعد از خود معترض شده است که حالا با برخورد هوادارانشان دست به اعتراض زده است؟ جز اینکه او بیشتر از آنکه تضییع شدن حق عمومی مردم باشد نسبت به ظلم احتمالی برای هواداران خود معترض است؟ چنانکه اعتراضات او نسبت به سیستم قضایی بعد از ریاست جمهوری‌اش زمانی شکل و شدت گرفت که یاران نزدیک اش پای میز محاکمه رفتند. بنابراین سوال اینجاست که آیا او به واقع از حقوق ضایع شده مردم نگران می شود؟
بدعت‌هایی که فراموش نمی شوند

محمود احمدی نژاد اما در بخش دیگر نامه خود نوشته است: «جنابعالی سوگند شرعی یاد کرده‌اید که از حقوق مصرّح مردم دفاع کنید. آیا وقتی در موضوع جشن انقلاب، اینگونه برخورد می شود، راهی برای مردم جهت استفاده از حقوق گوناگون‌شان باقی می‌ماند؟
وقتی شرایط اقتصادی که محصول برنامه‌ریزی و عملکرد دولت جنابعالی و همراهی کامل دیگر نهادها است، فاجعه بار است و شرایط آزادی‌های اجتماعی نیز با رفتار عوامل مربوطه چنین است آیا مردم راهی برای بیان خواست‌ها و نظرات خود می‌یابند و امیدی برای اصلاح وجود دارد.»
حال سوال اینجاست که آیا محمود احمدی نژاد فراموش کرده است که علیرغم دارا بودن بیشترین درآمد نفتی تاریخ کشور عملاً اقتصادی با رشد منفی را تحویل دولت بعدی داد؟ آیا فراموش کرده است که با طرح هدفمندی یارانه‌ها به جای تقویت فرهنگ بهره وری و توسعه اقتصادی، دست مردم را جلوی دولت دراز کرد و از آن سو بار تورمی ایجاد شده که تا به امروز نیز اثرات آن قابل رویت است پول بیشتری را از جیبشان خارج کرد.
در حوزه محیط زیست اشتباهات مرگباری که در حوزه برداشت آب در دوره ایشان رخ داد بسیاری از زمین های کشاورزی را بلا استفاده کرد و امروز با رانش های شدید دیگر قابلیت کشت ندارند. دریاچه ارومیه بر اثر سیاست‌های غلط دولت او به یک بحران تمام عیار برای استان‌های شمال غربی کشور تبدیل شد که اگر جلوی آن گرفته نمی‌شد امروز اوضاع وخیمی در پیش بود.
در حوزه اقتصادی موتور نقدینگی را چنان روشن کردند که امروز هیچ عالم اقتصادی نمی‌تواند جلوی رشد آن را بگیرد هرچند که دولت فعلی نیز درخصوص سیاست‌های اقتصادی اشتباهات زیادی داشته است اما یادمان نرفته که محمود احمدی‌نژاد تحریم‌ها را کاغذ پاره می دانست و در آخرین نشست خبری خود عامل مشکلات اقتصادی را بر گردن تحریم انداخت.
او توسعه اقتصادی و رونق در تولید را همان قدر سطحی می‌دید که با طرح بنگاه‌های زودبازده فشار مضاعف به سیستم بانکی و ایجاد نقدینگی، خواست تولید را در اقتصاد شکوفا کند در حالی که آمارهای اقتصادی میزان رشد تولید در دوره ایشان را به وضوح نشان می‌دهد. دولت مهرورز در مدت حضور خود بدعت‌هایی را پایه گذاری کرد که وزیر اقتصاد دولت یازدهم با همه دانش و توانایی نتوانست بیش از 4 سال تحمل کند و در نهایت عطای وزارت را به لقایش بخشید.
در نهایت اینکه هرچند حافظه تاریخی در برخی از مردم می تواند کوتاه باشد اما امروز به لطف گسترش رسانه‌ها تناقضات جدی محمود احمدی نژاد و هر شخص دیگر قابل ردیابی برای تنویر افکار عمومی است.
محمود احمدی نژاد در حالی طی چند سال اخیر مواضع متفاوت و آزاد اندیشانه‌ای به خود گرفته است که در گفت‌وگویی اعلام کرد که هیچ کدام از سیاست‌های اعمال شده‌اش در 8 سال ریاست جمهوری اشتباه نبوده است. به نظر می‌رسد او یا خود فراموش کرده است که چه بوده و حالا چه می گوید و یا فکر می کند افکار عمومی همه چیز را در خصوص او فراموش کرده است. امیدی که او حالا برای رسیدن دوباره به قدرت از مردم دارد فراموشی آن ها از آنچه که انجام داده است.