ناقضان حقوق بشر؛ عاملان اخراج ایران از کمیسیون مقام زن

زینب درخشان: آمریکا به بهانه اغتشاشات اخیر ایران و بر پایه ادعاهای جعلی و خبرسازی‌های دروغین، با ارائه یک قطعنامه به کمیسیون مقام زن سازمان ملل، کرسی جمهوری اسلامی ایران را گرفت و ایران را از حضور در این نهاد بین‌المللی محروم کرد؛ اقدامی که به گفته حقوقدانان بین‌المللی تاکنون سابقه نداشته است و آن را یک بدعت خطرناک برای اعضای این کمیسیون خوانده‌اند. ۱- رویه آمریکا طی چند دهه گذشته سوءاستفاده از رژیم‌ها، نهادها و سازمان‌های بین‌المللی برای اعمال فشارهای سیاسی و دیپلماتیک در راستای منافع یکجانبه خود بوده است. همین چند ماه پیش آمریکا به کمک کشورهای اقماری خود روسیه را از شورای حقوق بشر سازمان ملل اخراج کرد. بهانه آمریکا برای اخراج روسیه حملات روسیه به غیرنظامیان در اوکراین بود، در حالی ‌که تاکنون هیچ سازمان مستقلی نتوانسته ادعاهای کی‌یف و کشورهای غربی در زمینه حملات سیستماتیک به غیرنظامیان در اوکراین را ثابت کند. برعکس این رویه اما درباره رژیم مجعول صهیونیستی صادق است. در حالی ‌که نهادهای حقوق بشری سازمان ملل بارها تل‌آویو را به جنایت علیه بشریت در فلسطین اشغالی و غزه محکوم کرده‌اند و شواهد و مدارک متقنی درباره آن ارائه کرده‌اند اما آمریکا بارها قطعنامه‌های پیشنهادی علیه این رژیم جنایتکار را وتو کرده است. ۲- مساله فاجعه‌بارتر و اسفناک‌تر این است که کشوری بانی این قطعنامه علیه ایران شده است که خود از بزرگ‌ترین ناقضان حقوق بشر در جهان است و برخلاف ویترین شیکی که از جایگاه زن در این کشور به جهان ارائه شده است، آمارها نشان می‌دهد جایگاه زنان در آمریکا در زمره بدترین‌هاست. طبق آمارهای رسمی سازمان بین‌المللی مطالعات زندان‌‎ها، بیش از 201 هزار زن در زندان‌های آمریکا زندانی هستند که بیش از 10 درصد جمعیت زندان‌های این کشور را تشکیل می‌دهد. این آمار یک‌سوم زنان زندانی در کل جهان را نیز تشکیل می‌دهد. یعنی از هر ۳ زن که در سراسر جهان در زندان است یکی آمریکایی است.  در گزارشی که شورای اطلاع‌رسانی دولت چین درباره نقض حقوق زنان در آمریکا در سال 2019 منتشر کرده، آمده است: به‌رغم ۲ قرن مبارزه و تبلیغات درباره برابری جنسیتی در آمریکا، زنان در این کشور هنوز با تبعیض سیستماتیک، گسترده و نهادی روبه‌رو هستند و تبعیض آشکار و پنهان جنسیتی تکان‌دهنده است.  زنان با حملات شدید و خشونت‌آمیز روبه‌رو هستند. مرکز تحقیقات «اِوری تاون» در تاریخ 17 اکتبر سال 2019 در وب سایت خود گزارش داد ایالات متحده با توجه به استفاده گسترده و رو به رشد اسلحه توسط متجاوزان، خطرناک‌ترین کشور برای زنان در بین کشورهای پردرآمد دنیاست. روزنامه «هافینگتون پست» نیز در گزارشی درباره نقض حقوق زنان در آمریکا نوشته: آمریکا از معدود کشورهایی است که پرداخت حقوق به زنان در دوران مرخصی زایمان را تضمین نمی‌کند. گزارش «نیوآمریکا» نشان می‌دهد 48 درصد زنان برای نگهداری از نوزاد خود مرخصی بدون حقوق گرفته‌اند. در کنار این تبعیض‌های اجتماعی باید به آمار بالای قتل و خشونت‌های خانگی علیه زنان نیز اشاره کرد. طبق آمارهای رسانه‌های آمریکایی، زنان در آمریکا 21 برابر بیشتر از زنان کشورهای دیگر بر اثر قتل با سلاح گرم جان خود را از دست داده‌اند. ۳- نکته دیگر درباره اخراج ایران از کمیسیون مقام زن که کمتر به آن اشاره شده است، نگرانی آمریکا از پیشرفت‌های ایران در حوزه زنان طی ۴۴ سال گذشته و همچنین ایده‌های نو و ابتکارات ایران درباره جایگاه زن در جهان است. در واقع هدف واشنگتن از این اقدام، جلوگیری از معرفی و نشر دستاوردها و ایده‌های اسلامی - ایرانی در زمینه جایگاه زن در جوامع مختلف است. از قضا یکی از مهم‌ترین افتخارات و دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران، هویت‌بخشی به زنان است که توانسته‌اند با اتکا به نفس و توانمندی‌های خود در عرصه‌های مختلف دانش، سیاست، اجتماع، فرهنگ و ورزش بدرخشند. این دستاوردهای چشمگیر که در فضایی خارج از ایدئولوژی لیبرال غربی‌ها رخ داده است، آنها را با ایجاد یک الگوی جدید و متضاد با لیبرالیسم روبه‌رو کرده است که به زعم آنها باید به هر نحوی جلوی معرفی و انتشار آن گرفته شود. اخراج ایران از کمیسیون مقام زن سازمان ملل را می‌توان یکی از این تلاش‌ها دانست.