نبرد با ایران را درس عبرت ترامپ می‌کنیم

جوان آنلاین: رجز کار نظامیان است، اما امیران لشکر و سرداران ایرانی، با نظامیان جهان تقاوتی ذاتی دارند؛ هم توکل‌شان به خداست و هم اگر از چیزی نمی‌ترسند، این شجاعت‌شان، شجاعت یک قهرمان نیست، شجاع یک عارف خداجوی است که بدیلی در میان نظامیان جهان ندارد. کسی که از مرگ نترسد و بلکه مرگ برای او «احلی من عسل» باشد، از چه چیز دیگر می‌ترسد؟! مرگ برای ارتشی و پاسدار ایرانی، رسیدن به «کوی دوست» است: «مرگ را دانم ولی تا کوی دوست/ راه اگر نزدیک‌تر دانی بگو»! نیروی مسلح ایرانی دنبال راه نزدیک‌تر از مرگ و شهادت است تا به وصال برسد، فلذا او مرگ را در آغوش می‌گیرد و شجاعت و رجزخوانی‌اش واقعی و عینی می‌شود. برای مدافعان وطن در روزگارانی که کفتار‌های وحشی درنده‌خو و لاشه‌خوار به گمان ضعیف‌شدن شیر وطن برگرد او حلقه زده‌اند، آن حیاتی که شهادت نتیجه آن نباشد، دردی است که جز با مرگ در راه حق درمان نمی‌پذیرد: «دردی است غیر مردن آن را دوا نباشد/ پس من چگونه گویم کین درد را دوا کن» و دیدیم که سلامی‌ها و حاجی‌زاده‌ها و باقری‌ها همه نیازشان شهادت در راه خدا بود. اینچنین است که وقتی سرلشکر بسیجی سید عبدالرحیم موسوی هشدار می‌دهد که هر نبردی علیه ایران، عبرت دشمن می‌شود، این یک رجز ساده نظامی نیست، حقیقتی وجودی است که از عمق معرفت یک جوینده شهادت برمی‌خیزد و برای همین است که در دشمن اثر می‌گذارد تا دشمن که خود را بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان می‌داند و یک اشاره‌اش کافی است تا قدرت‌های دیگر را به زیر لحاف ترس و تسلیم، ببرد، در جنگ با ایرانیان، یا در تردید است یا آن را با التماس آتش‌بس تمام می‌کند. امیر سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی روز گذشته در واکنش به مواضع اخیر رئیس‌جمهور امریکا اظهار داشت:سخنان رئیس‌جمهور امریکا که مدعی ابرقدرت بودن است، در شأن یک رئیس‌جمهور نبوده و سبکسرانه است. سرلشکر موسوی در ادامه با طرح این پرسش که چنانچه ترامپ قصد جنگ دارد چرا دم از مذاکره می‌زند، تأکید کرد: ترامپ باید بداند وارد نبردی عبرت‌آموز می‌شود که نتیجه ورود به جنگ باعث خواهد شد که دیگر در دنیا عربده‌کشی نکند.  سخنان امیر سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی در واکنش به مواضع اخیر دونالد ترامپ واجد چند پیام صریح و مستقیم است. نخست آنکه وی با توصیف اظهارات رئیس‌جمهور امریکا به‌عنوان «سبکسرانه» و «در شأن یک رئیس‌جمهور نبودن»، سطح گفتار تهدیدآمیز ترامپ را پایین‌تر از استاندارد‌های رفتاری یک مقام عالی سیاسی معرفی می‌کند و بدین ترتیب مشروعیت و اعتبار سیاسی آن را به چالش می‌کشد.  نکته دوم در پرسش محوری رئیس ستادکل نیرو‌های مسلح نهفته است؛ آنجا که می‌گوید اگر قصد جنگ وجود دارد، چرا از مذاکره سخن گفته می‌شود. این بیان به‌روشنی بر وجود یک تناقض در رویکرد اعلامی امریکا تأکید دارد. امیر موسوی با طرح این سؤال، هم‌زمانی تهدید و دعوت به مذاکره را ناسازگار معرفی می‌کند و آن را نشانه‌ای از عدم انسجام در موضع‌گیری طرف مقابل می‌داند. در واقع در سخنان او، مذاکره نفی نشده، بلکه مشروط به صداقت و پرهیز از رفتار تهدیدآمیز تلقی شده است.  با این حال، در جمهوری اسلامی ایران میدان و دیپلماسی کاملاً همسو و هم افزا عمل می‌کنند و برخلاف دشمن سیاست را از دریچه اخلاق هم دنبال می‌کنند، اما به این نکته هم واقف‌اند که به او نمی‌توان اعتماد کرد. از این رو، با درک همین نکات است که رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح ضمن تأیید مذاکره به عنوان یک روش و ابزار برای استیفای حقوق ملت ایران، از مکر و فریب دشمن غافل نیست و هشدار می‌دهدکه نبرد با ایران برای ترامپ درس عبرت خواهد شد.  سومین محور تصریح‌شده در اظهارات وی، تأکید بر «نبردی عبرت‌آموز» است. کاربرد این تعبیر حاکی از آن است که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران با پاسخی مواجه خواهد شد که پیامد‌های آن صرفاً مقطعی نخواهد بود، بلکه آثار بازدارنده و تغییر‌دهنده رفتار برای طرف مقابل خواهد داشت. عبارت «دیگر در دنیا عربده‌کشی نکند» نشان می‌دهد هدف این هشدار، جلوگیری از تکرار ادبیات تهدیدآمیز و تحمیل هزینه‌ای است که موجب بازنگری در چنین رویکردی شود.  پیش‌تر نیز رهبر معظم انقلاب و فرمانده کل قوا هشدار داده بود که آنها (مقامات امریکایی) قبلاً هم برای ترساندن ملت ایران، می‌گفتند «همه گزینه‌ها روی میز است» و البته بدانند که اگر این بار جنگی راه بیندازند، «جنگی منطقه‌ای» خواهد شد. این موضع تصریح می‌کند که در صورت هرگونه اقدام نظامی، تمامی منافع و مراکز امریکا در منطقه هدف مشروع جمهوری اسلامی ایران تلقی خواهد شد و تبعات آن برای مهاجم، گسترده و غیرقابل پیش‌بینی خواهد بود. اظهارات رئیس ستادکل نیرو‌های مسلح نیز باید در امتداد همین چارچوب اعلامی و در راستای تقویت پیام بازدارندگی ارزیابی و تحلیل کرد.