عملکرد یوزها در اولین بازی «مع رکه » جواد رضویان و در سزندگی سر کلاس

عملکرد یوزها در اولین بازی زیر ذره بین    ترسناک در حمله و نگران کننده در دفاع!        تیم ملی فوتبال کشورمان در اولین دیدارش در هجدهمین دوره جام ملت های آسیا به برد پرگلی مقابل فلسطین دست یافت و گام اول را محکم برداشت. پیروزی پرگل یوزها مقابل فلسطین که با گل زودهنگام کریم انصاری‎فرد و گلزنی شجاع خلیل‎زاده، مهدی قایدی و سردار آزمون به دست آمد، هرچند ایران را کنار ژاپن قرار داد که در اولین بازی‎اش مقابل ویتنام به برد 4 بر 2 دست یافت، با این حال دریافت گل از فلسطین نگرانی هایی را برای فوتبال‎دوستان ایرانی و کارشناسان به وجود آورد. البته  فقط دریافت گل نبود که باعث نگرانی شد بلکه دادن فضا و توپ و ایجاد موقعیت های خطرناک توسط فلسطین در محوطه جریمه ایران به خصوص در نیمه دوم، زنگ خطر را برای تیم ملی به صدا درآورد و هشدار کارشناسان و رسانه ها به سمت کادرفنی روانه شد. در واقع تیم ملی با داشتن بازیکنانی چون طارمی، سردار، قایدی و کریم انصاری فرد و دیگر عناصر تهاجمی‎اش هرچقدر در فاز هجومی خطرناک و امیدوارکننده ظاهر شد اما در خط دفاعی استحکام و اطمینان لازم را نداشت. فوتبال‎دوستان ایرانی اگرچه با چهار گل تیم ملی به وجد آمدند و با موقعیت های بی‎شمار از دست رفته حسرت خوردند، با این حال ترس شان از این بود که یوزها در مصاف با حریفان قدرتمندتر و سرعتی تر اگر فکری به حال دفاع نکنند، دچار مشکل خواهند شد.   رسول کربکندی پیش‎کسوت فوتبال و دروازه بان ایران در جام جهانی آرژانتین با وجود تمجید از عملکرد تیم ملی در بازی با فلسطین تاکید می کند که ایران نباید گل های مفت دریافت کند: «تیم ملی ما مقابل فلسطین خیلی سرحال و بانشاط بازی کرد. مسئله این بود که بازیکنان تیم ملی به دنبال تک‌روی نبودند. مثلاً توپی که علیرضا جهانبخش می‌توانست خودش بزند، با توجه به تخصصی که دارد، به مهدی قائدی داد و او بود که توپ را به گل تبدیل کرد. درمجموع برای شروع نتیجه خوبی مقابل فلسطین گرفتیم. فقط بحث اصلی این است که تیم ملی نباید گل‌های مفت بخورد. وقتی در بازی با حریفی مانند فلسطین روی یک ارسال ساده گل می‌خوریم، این همان چیزی است که من سابق بر این درباره‌اش گفته‌ام. نگرانی من کار دفاعی تیم‌مان است که ما باید در دفاع خیلی قوی‌تر و کامل‌تر عمل کنیم. کار دفاعی فقط مختص خط دفاعی نیست ولی ما گلی که خوردیم روی یک ارسال و به راحتی بود. » ناصر ابراهیمی دیگر پیش‎کسوت فوتبال ایران که در  سه دوره جام ملت‌ها به عنوان بازیکن، مربی و مدیرفنی حضور داشته است، با اشاره به برد پرگل ایران در اولین بازی گفت: «بازی‌های مرحله مقدماتی به شکلی است که تیم‌ها بازی‌ها را با استرس شروع می‌کنند، چون تیم‌های درجه یک تا سه داریم. بازی‌ها قابل پیش بینی نیست اما تیم ملی بازی با فلسطین را خوب شروع کرد و چون حریف را دست‌کم نگرفت، به محض شروع بازی به گل رسید. حریف غافلگیر شد و گل‌های بعدی را هم به راحتی زدیم.» ابراهیمی در ادامه گفت:«خط دفاعی تیم ملی باز بازی می‌کند و به حریف فضا می‌دهد. احسان حاج‌صفی و صادق محرمی لب خط بازی می‌کردند و بین آن‌ها و مدافع میانی فضا وجود داشت.  ما باید ساختار دفاعی‌مان را مستحکم تر کنیم تا مقابل حریفان قدرتمند به مشکل برنخوریم.»   آغاز تمرین برای بازی با هنگ کنگ  روز گذشته بازیکنان تیم ملی فوتبال کشورمان در دو گروه تمرینات خود را پیگیری کردند تا خود را برای بازی با هنگ کنگ آماده کنند که 28 دی برگزار خواهد شد. با تصمیم امیر قلعه‌نویی بازیکنان تیم ملی ظهر دیروز در دو گروه به تمرین پرداختند؛ یک گروه شامل بازیکنانی می‌شد که در ترکیب اصلی تیم ملی حاضر بودند. این گروه تمرینات ریکاوری را در هتل محل اقامت انجام دادند و با حضور در استخر، خستگی بازی را از تن خارج کردند. گروه دوم بازیکنانی بودند که یا بازی نکردند یا زمان کمتری در میدان حاضر شدند. این بازیکنان به همراه سرمربی تیم ملی در زمین تمرینی باشگاه الریان تمرین تاکتیکی خود را انجام دادند. تمرینات تیم ملی عصر امروز با حضور ملی‌‌پوشان در باشگاه الریان برای انجام دیدار برابر هنگ‌کنگ انجام خواهد شد و قطعا کادرفنی موضوع استحکام ساختار دفاعی را به طور خاص مورد توجه قرار خواهد داد.         ------------------------------------------------------------------       «معرکه» سرگرم‌کننده جواد رضویان در تلویزیون مسابقه جدید شبکه سه با اجرای کارگردان و بازیگر کمدی، چه ویژگی‌هایی دارد؟         مائده کاشیان -شنبه هفته جاری، پخش دو برنامه جدید تلویزیون یعنی «معرکه» و «جام آرزوها» در شبکه سه و نسیم آغاز شد، به این ترتیب جواد رضویان و پژمان بازغی در مقام مجری به تلویزیون بازگشتند. رضویان هم مانند بازغی، پیش از این تجربه اجرا داشته، اما مانند او در این عرصه موفقیتی به دست نیاورده است. این بازیگر پس از تجربیات ناکامی در زمینه اجرا و سریال‌سازی، از این پس جمعه، شنبه و یک شنبه‌ها، مسابقه «معرکه» را از شبکه سه روی آنتن خواهد داشت. به بهانه پخش این مسابقه سرگرم‌کننده، در ادامه مطلب به ویژگی‌های «معرکه» و اجرای جواد رضویان در این مسابقه پرداختیم.   شباهت با مسابقه «صداتو» مسابقه «معرکه» یک بازی حدس و هوش است و ساختار کلی آن مشابه مسابقه نمایش خانگی «صداتو» است. اگر در «صداتو»، شرکت‌کننده باید با راهنمایی «کمک‌کننده‌ها» خواننده واقعی را از میان افرادی که خوانندگی را تقلید می‌کنند، تشخیص می‌داد، شرکت‌کنندگان «معرکه» باید حدس بزنند افرادی که به نوبت در هر مرحله به عنوان «مستعد»، «هنرمند» و «معرکه» معرفی می‌شوند، صاحب کدام توانایی و مهارتی هستند که برنامه مشخص کرده است. در «معرکه» نیز مشابه «صداتو» شرکت‌کننده برای انتخاب درست راهنمایی می‌شود، اما نه به کمک «هِلپر»، بلکه به واسطه سرنخ‌هایی مانند عکس، شعر یا ویدئویی که سازندگان برنامه طراحی کرده‌اند. ناگفته نماند مسابقه «صداتو» نسخه ایرانی یک مسابقه کُره‌ای بود.   توانایی‌های متنوع افراد همان طور که اشاره کردیم «معرکه» از نظر ساختار، شباهت‌های کلی با «صداتو» دارد، اما تفاوت‌های مهمی در جزئیات این مسابقه وجود دارد که باعث تنوع و جذابیت آن شده است. افرادی که شرکت‌کنندگان باید مهارت و هنر واقعی آنان را حدس بزنند، صاحب توانایی‌های مختلفی هستند. به عنوان مثال در قسمت اول «معرکه»، افراد در زمینه «حوله ‌بافی»، «خوانندگی»، «دف ‌نوازی»، «قصابی»، «شعبده‌بازی» و «کباب‌زنی با سرعت» مهارت داشتند. همچنین در انتخاب افراد مستعد و توانمند نیز تلاش شده بود که این افراد برخلاف کلیشه‌های ذهنی مخاطب، صاحب توانایی و هنر خاصی باشند. مثلا یک خانم در زمینه قصابی مهارت داشت و همین مسئله کار شرکت‌کنندگان و مخاطبان را برای حدس سخت‌تر می‌کرد.   سرنخ‌های ریز و چالش‌برانگیز سرنخ‌های مسابقه «معرکه» نیز به خوبی طراحی شده‌اند و چالش جذابی برای شرکت‌کنندگان هستند. مثلا در قسمت اول، ویدئویی که وسایل مربوط به مهارت فرد در آن دیده می‌شد، شعری که کلمات کلیدی مهمی در آن وجود داشت و جدول حروف به هم ریخته که واژه‌های مربوط به توانایی فرد در آن آمده بود، به عنوان سرنخ به شرکت‌کنندگان داده ‌شد تا کار حدس و پیش‌بینی برای آنان راحت‌تر و در عین حال جذاب‌تر و چالش‌برانگیزتر شود. شرکت‌کننده‌ها برای پیدا کردن سرنخ‌ها به دقت و ریزبینی زیادی احتیاج دارند، در نتیجه این بخش از مسابقه نیز هوشمندانه و جالب بود.   اجرای قابل قبول، اما کم‌هیجان رضویان جواد رضویان پیش از «معرکه»، برنامه طنز «سه‌شو» و برنامه‌‌های‌ گفت‌وگومحوری مانند «جشن رمضان» و «عید حسابی» را اجرا کرده و در مقام مجری عملکرد موفق و تحسین‌آمیزی نداشته است. او پس از این تجربه‌ها، در «معرکه» با چالش جدیدی مواجه بوده است. رضویان در این مسابقه سعی می‌کند با شوخی‌های خود شرکت‌کنندگان را همراهی کند و مجری بامزه‌ای باشد، اما اجرای کم‌هیجان و کم‌انرژی او، با فضای این مسابقه چندان تناسب ندارد. البته این موضوع به شخصیت جواد رضویان نیز برمی‌گردد. رضویان سال‌های گذشته با سریال «صفر 21» به عنوان کارگردان و بازیگر و با سریال «چشم‌بندی 2» در مقام بازیگر، حضور موفقی در تلویزیون نداشته است. سال گذشته نیز اخباری درباره تولید یک مجموعه طنز 90 شبی به کارگردانی جواد رضویان منتشر شد، اما خبری از تولید این سریال نشد و این بازیگر با مسابقه «معرکه» و به عنوان مجری بازگشت. به طور کلی می‌توان اجرای رضویان در «معرکه» را قابل قبول دانست، اما عملکرد او بی‌نقص و غافلگیرکننده نیست و فعلا نمی‌توان گفت بازگشت پرقدرتی به تلویزیون داشته است. فارغ از کیفیت اجرای او، طراحی لباس رضویان و حضور این مجری با کلاه در مسابقه نیز مناسب نبود.   ممیزی قصابی یک خانم؟ قسمت اول مسابقه با یک حاشیه نیز همراه بود. طبق روال «معرکه»، پس از این که توانایی واقعی هرکدام از شش فرد حاضر در برنامه مشخص می‌شود، استعداد و مهارت آن‌ها به نمایش گذاشته می‌شود، به عنوان مثال خواننده قطعه‌ای را اجرا می‌کند، سپس جواد رضویان گفت‌وگوی بسیار کوتاهی با فرد صاحب مهارت دارد. در قسمت اول نیز شرکت‌کنندگان حدس زدند یکی از خانم‌ها «دف‌نواز» است، اما این خانم ناگهان گوشت را روی میز گذاشت و مشخص شد که «قصاب» است. پس از واکنش تعجب‌آمیز شرکت‌کنندگان و خنده‌های جواد رضویان، ناگهان خانم شرکت‌کننده روی صحنه، کنار جواد رضویان، در حالی دیده شد که جواد رضویان از تماشاگران خواست او را با تشویق بدرقه کنند. به نظر می‌رسد بخش قصابی این خانم و صحبت‌های رضویان با او حذف شده بود که اتفاق عجیب و سوال‌برانگیزی بود.       ---------------------------------------------------------------------------------------------   آموزش درس‌ زندگی  سر کلاس   به بهانه پربازدید شدن ویدئویی از یک آموزگار دبستان که به روشی ساده به شاگردانش درس زندگی می‌دهد با او صحبت کرده و به بررسی نقش فناوری در آموزش پرداختیم     علیرضا کاردار  |  روزنامه‌نگار - اگر اهل فضای‌مجازی باشید، حتما چند روز گذشته ویدئویی از خانم آموزگاری دیده‌اید که با دو فندک و دو لیوان آب، به شاگردانش درس زندگی، محبت و همیاری می‌دهد. این خانم معلم یکی از فندک‌ها را درون لیوان می‌اندازد، رویش آب می‌ریزد و می‌گوید این دوست من داخل چاه مشکل افتاده و در مشکلات غرق شده است. فندک روشن نمی‌شود، ولی فندک دیگر که در نقش دوست اوست، به کنارش می‌رود و با یک جرقه دوستش را روشن می‌کند. خانم معلم از این کار نتیجه می‌گیرد که نباید دوستان‌مان را در مشکلات تنها بگذاریم. خودش می‌گوید این درس روی بچه‌ها خیلی تاثیر گذاشت و بعد از ویدئو حرف‌هایی زدند که لذت بردم. در حاشیه این کلیپ که با عنوان آموزش زیبای درس زندگی توسط یک خانم معلم جوان در اینترنت منتشر شده بود، کاربران بسیاری نوشته بودند ای‌کاش در مدرسه‌ها در کنار درس‌های معمول، درس درست زندگی کردن را هم به ما یاد می‌دادند. به بهانه استفاده این آموزگار خلاق از یک موضوع ساده و انتشار آن در فضای مجازی، با او صحبت کردیم و گریزی هم به نقش فناوری در آموزش زدیم.                         صفحه‌ای با حال و هوای مدرسه صفحه اینستاگرام این معلم به نام «تیچر لیلی» است. وقتی با او تماس گرفتم نمی‌دانستم با چه اسمی صدایش بزنم که خودش را این‌طور معرفی کرد: «لیلا عبدالمالکی هستم 25 ساله. امسال دومین سال معلمی من است. مدرک کارشناسی آموزش ابتدایی از دانشگاه فرهنگیان دارم و معلم رسمی آموزش و پرورش هستم که در تهران کلاس دوم دبستان درس می‌دهم.» از خانم معلم درباره ایده راه‌اندازی پیجش پرسیدم، پاسخ داد: «من قبلا هم صفحه‌هایی در اینترنت داشتم و فعالیت در فضای مجازی را دوست داشتم. سال گذشته که معلم شدم هم فعالیت داشتم، ولی امسال تصمیم گرفتم پیجی بزنم که مختص حال و هوای مدرسه باشد. خواستم در صفحه‌ام محتوایی تولید کنم که مخاطب وقتی به آن سر می‌زند یاد خاطرات مدرسه بیفتد. بیشتر این جنبه را دوست داشتم که حال و هوایی از مدرسه و کار معلمان داشته و واقعیت‌هایی درباره معلمان باشد.»   تغییر در شیوه‌های آموزش خیلی از کامنت‌های زیر پست‌های صفحه «معلم لیلی» درباره این است که «ما چگونه درس می‌خواندیم و بچه‌های الان با چه روش‌ها و چه معلم‌هایی درس می‌خوانند!» خانم عبدالمالکی می‌گوید این تغییر باید پذیرفته شود. او ادامه می‌دهد: «تغییری که معلمان نسل جدید با نسل قبل داشته‌اند، باید دیده شود. یک سری این تغییر را نمی‌پذیرند و بعضی هم می‌پذیرند. بارها به من انتقاد شده که «وقت کردی درس هم بده!» یا «معلم‌هایی که دایم موبایل دست‌شان است!» و... این تغییر باید قبول شود که همه چیز فرق کرده است. همین تلفن همراه سر کلاس به کار ما می‌آید. حتی خود آموزش و پرورش از ما مستندات تصویری می‌خواهد و این موبایل باید در دست‌مان باشد.»  
 
 
 


 
 
اولین کلیپی که دیده شد شاید یادتان باشد اولین کلیپی که از این خانم معلم منتشر و به قول معروف وایرال شد، کلیپی بود که در آن شاگردان به لهجه افغانستانی کلماتی را می‌گفتند. «معلم لیلی» در این‌باره می‌گوید: «اولین کلیپی که پیج من را خیلی زیاد معرفی کرد، درباره این بود که زیر کلمه‌های مهم کتاب خط می‌کشیدیم. چون بیشتر بچه‌های کلاس من اتباع اهل افغانستان هستند، یکی از بچه‌ها به زبان و گویش خودش آن کلمه را گفت. بعد از آن هم بقیه بچه‌ها شروع کردند و همراهی کردند. برایشان جالب بود که کلمه‌ها را با هم مرور می‌کردند که فارسی آن چه می‌شود و افغانستانی آن چه می‌شود و... وقتی این کلیپ را منتشر کردم خیلی بازخورد داشت و با همین ویدئو شناخته شدم.»   باز هم درس زندگی در کلاس خواهم داد ولی کلیپ اخیر، صفحه این خانم معلم را بیشتر مطرح کرد. خودش درباره این ویدئو توضیح می‌دهد: «این کلیپ آخر که درباره درس زندگی بود، از قبل قصد نداشتم که این کار را انجام بدهم. برنامه‌ریزی هم نداشتم. نسخه خارجی این کلیپ را چند سال پیش دیده بودم. آقایی این کار را با فندک و لیوان آب انجام می‌داد و از مشکلات و استرس و فشار کاری و مالی و... می‌گفت و آن جرقه را که از جانب یک دوست بود، مطرح می‌کرد. از آن ایده گرفتم و خودم برای بچه‌ها اجرا کردم و به زبان ساده توضیح دادم.» او درباره ادامه دادن این روش آموزشی می‌گوید: «هر ایده‌ای را که برای بچه‌ها مفید باشد و به آن‌ها چیزی یاد بدهد،اجرا خواهم کرد. علاوه بر این که برای معلمان دیگر هم کاربردی باشد و ایده بگیرند تا آن را خودشان انجام دهند. البته سابقه من آن‌قدری نیست که بخواهم به آموزگاران دیگر چیزی یاد بدهم و خودم در حال تجربه کردن هستم، ولی دوست دارم هرکس ایده بگیرد و استفاده کند.»                             عکس‌العمل بچه‌ها واقعی است از او می‌پرسم آیا ویدئوهایش را با هماهنگی بچه‌ها می‌گیرد و به قول معروف ساختگی است؟ پاسخ می‌دهد: «همه ویدئوها واقعی هستند و خودم هم بهشان نمی‌گویم که دارم فیلم می‌گیرم، چون اگر از قبل بدانند مشخص می‌شود. مخاطب می‌فهمد که واقعی است یا فیک! همه عکس‌العمل‌ها طبیعی است. در این ویدئو هم بچه‌ها اصلا متوجه دوربین نبودند، چون پشت کیفم قایم کرده بودم. هرچند برایشان عادی است، چون از کارهایمان فیلم می‌گیریم و دیگر به دوربین توجه نمی‌کنند. همه حرکت‌ها و صدای بچه‌ها واقعی است.» البته خانم عبدالمالکی درباره انتشار چهره بچه‌ها حساس است و می‌گوید: «تصویر بچه‌ها را وقتی در جریان نیستند، نمی‌گذارم، چون از اولیای شان اجازه نگرفته‌ام. بنابراین صداها و واکنش‌ها همه واقعی و در لحظه است و از قبل هماهنگ نشده است.»  
بازخوردهای جالب به کلیپ‌ها خانم «معلم لیلی» از بازخوردهایی که تاکنون گرفته، می‌گوید: «بچه‌ها از دیدن آن کلیپ که به گویش و زبان خودشان حرف می‌زدند، خیلی خوش‌شان آمده بود. تا مدت‌ها می‌آمدند می‌گفتند خانم شما معروف شدید، ما فیلم‌تون رو تو یوتیوب دیدیم، اسم‌تون رو تو اینترنت دیدیم و... خانواده بچه‌ها خیلی پیگیر نیستند و تا حالا هم حرفی نبوده. فقط تعریف و تشکر می‌کنند که سر کلاس به بچه‌ها این‌طور درس می‌دهم. همکاران هم اوایل می‌گفتند که ویدئوهایت را دیده‌ایم و الان دیگر برای همه عادی شده است. البته خودم حواسم هست که کارهایی که خلاف قوانین و عرف باشد، انجام ندهم تا خدای نکرده برای کسی دردسری درست نشود.» جالب این که این خانم معلم در صفحه‌اش تبلیغات مرتبط با بچه‌ها و آموزش را هم انجام می‌دهد. خودش توضیح می‌دهد: «یک سری از تبلیغات دلی و رایگان است. برای یک سری هم هزینه‌ای جزئی دریافت می‌شود. مثل بقیه پیج‌ها که در کنار تولید محتوا و کار، درآمد ناچیزی هم هست. البته درآمدش خیلی کم است و از دور جالب به نظر می‌آید!»   آموزگار باید عاشق باشد این معلم باانگیزه می‌گوید که دوست دارد از دیگران ایده بگیرد و بقیه هم از او ایده بگیرند. او به کسانی که می‌خواهند وارد این حرفه شوند، توصیه می‌کند: «من نمی‌توانم خیلی به معلمان دیگر بگویم چه کارهایی باید بکنند، چون تجربه خودم زیاد نیست، ولی با توجه به عشق به بچه‌ها و محبتی که بین معلم و دانش‌آموزان است، باید در نظر داشت که نباید خیلی به آن‌ها سخت گرفت. مثلا معلم‌هایی که اول کارشان است، به قول معروف جوگیری‌هایی دارند و ممکن است سخت گیری‌هایی نسبت به بچه‌ها داشته باشند، اما نباید این‌طور باشد. بچه باید بچگی کند و دنیای کودکی‌اش را داشته باشد. اگر کسی عاشق بچه‌هاست، باید وارد این شغل شود و اگر این‌طوری نیست یا باید تغییر کند یا از این کار و رشته و محیط خارج شود. چون تحمل این کار بدون علاقه امکان ندارد.» به عنوان نمونه از خاطراتش می‌گوید: «هرروز در کلاس اتفاقات عجیب و بامزه می‌افتد. مثلا یکی از خاطراتی که به یادم مانده، این است که یک روز مادربزرگ یکی از بچه‌ها فوت کرده بود. وقتی وارد کلاس شد حدود 10 دقیقه در بغل من گریه کرد. حس عجیبی داشتم. خودم ناراحت بودم، بچه‌ها هم واکنش نشان می‌دادند و نمی‌دانستم چه کار کنم. فهمیدم خیلی سخت است. در این کار هم باید خودت را کنترل کنی و هم بچه‌ها را. باید دانش‌آموزی را که به آغوش تو پناه آورده،کنترل و آرام کنی و با او احساس همدردی کنی. معلمی یک کار مادرانه و عاشقانه است.»  
 
ترفندهای استفاده از فناوری  در کلاس درس با گذر زمان و پیشرفت فناوری، همه چیز تغییر کرده است؛ حتی شیوه آموزش در مدرسه‌ها. پیداکردن روش‌های خلاقانه برای استفاده از فناوری در کلاس درس می‌تواند کار یک معلم را آسان‎تر کند. همچنین کمک می‌کند سطح شور و هیجان دانش‌آموز و تعامل آن‌ها با درس افزایش یابد. در این مطلب که از وب سایت تجربه‌ نگاری معلمان «مدرسه رسا» برگرفته شده، روش‌های کاربردی استفاده از فناوری در آموزش را به طور خلاصه توضیح می‌دهیم.   آموزش از طریق بازی استفاده از فناوری برای آموزش از طریق بازی در کلاس شما می‌تواند برای رسیدن به این هدف مفید باشد. نرم‌افزار آموزشی یک ابزار تدریس عالی است و آموزش از طریق بازی هم می‌تواند به سادگیِ ایجاد یک مسابقه جست‌وجوی مجازی با ارائه فهرستی از سوال‌ها به دانش‌آموزان باشد. گردش‌های علمی دیجیتال  یک ابزار مفید، مقرون به‌صرفه و در حال محبوب شدن برای معلمانی که به دنبال راه‌های جدید برای استفاده از فناوری در کلاس درس هستند، رفتن به سفرهای علمی دیجیتال است. گوگل استریت ویو (نمای خیابان گوگل) و سایر برنامه‌‌های مشابه آن، به شما این امکان را می‌دهد که به طور مجازی پارک‌ها، جنگل‌ها و حتی نقاط دیدنی بومی و خارجی را با آسایش از درون کلاس خود بگردید. تلفیق شبکه‌های ‌اجتماعی با کلاس درس  هم اکنون دانش‌آموزان بخشی از وقت خود را صرف شبکه‌های اجتماعی می‌کنند. بنابراین تلفیق استفاده از آن در کلاس درس از جمله خلاقانه‌ترین روش‌‌ها برای استفاده از فناوری در کلاس از طریق ارتباط دانش‌آموزان با یکدیگر، با برنامه‌ درسی و منابع کلاسی است. در یک شبکه اجتماعی مجاز، یک گروه مخصوص کلاس خود بسازید و در آن موضوعات بحث را ارسال ‌کنید یا هشتگ‌های خاص ایجاد کنید تا دانش‌آموزان بتوانند از آن‌‌ها برای بحث درباره درس‌ها یا سوال کردن استفاده کنند. گرفتن بازخورد از دانش‌آموزان  آزمون واقعی هر کلاسی این است که بفهمیم تا چه اندازه به دانش‌آموزان کمک می‌‌کند مطالب را یاد بگیرند. همچنین دریافت بازخورد از دانش‌آموزان بسیار مهم است. از نظرسنجی‌‌های آنلاین برای به دست آوردن نظرات آن‌ها درباره درس‌‌ها و پرداختن به سوالات یا مسائل دیگر استفاده کنید. تولید محتوای دیجیتال  تولید محتوای مربوط به چیزهایی که دانش‌آموزان در حال یاد گرفتن آن‌ها هستند، راهی عالی برای نمایش استعدادهای خلاقانه فردی آن‌ها و همچنین مشخص کردن میزان یادگیری است. همانند هر پروژه دیگری، فرایند تولید محتوا زمانی موثرتر است که دانش‌آموزان بتوانند پروژه خود را به روش‌‌هایی که توانایی‌های شخصی و سبک یادگیری آن‌هاست، ارائه دهند. تقویم کلاسی یک تقویم آنلاین مشترک برای کلاس خود به منظور ارسال نکات و اطلاعات مهم تهیه کنید. رویدادهای کلاسی و تکالیف مشخص شده برای زمان مقرر را در مکانی که هم برای معلمان، هم والدین و هم دانش‌آموزان در دسترس باشد، ارسال کنید. نقد و بررسی صفحات وب  می‌‌توان تقریبا هر چیزی را در اینترنت پیدا کرد، اما بسیاری از اطلاعات قابل اعتماد و از منابع معتبر نیستند. با صحبت درباره استانداردهایی که منبع خوب می‌سازند و دادن سواد دیجیتالی به دانش‌آموزان خود، آن‌ها را در تجزیه و تشخیص منابع قابل اعتماد از منابع و صفحات غیرقابل اعتماد، توانمند کنید. درس‌ها و ارائه‌های ویدئویی یا چند رسانه‌‌ای  با استفاده از جلوه‌های بصری، عکس، ویدئو و... در زمان ارائه درس، انجام دادن تکلیف را برای دانش‌آموزان دلچسب و تبدیل به زندگی واقعی کنید.