ما و کمپین علی کریمی

دیروز در فضای مجازی به همت علی کریمی کمپینى به راه افتاده که می‌توان آن را به فال نیک گرفت. اینکه چرا از آن استقبال می‌کنم بیشتر از آن جهت است که این کمپین مبارزه با یک خصلت بد ماست. ما و یا حد اقل گروهی از ما در مواقعی که اجناس گران می‌شود، بدون توجه به مصلحت ملی، تنها به نفع شخصی خویش می‌اندیشیم و به سوی خریدن جنس از ترس گران‌تر شدن هجوم می‌بریم. این کار تقاضا را افزایش می‌دهد و به بیشتر شدن قیمت همان جنس منجر می‌شود. احتکارکنندگان هم سودهای کلان به جیب می‌زنند. در کشورهای دیگر نمی‌دانم چه می‌کنند ولی مردم بعضی از کشورها را خبر دارم که با نخریدن به کاهش قیمت کمک می‌کنند و باعث می‌شوند گروهی سودجو نه تنها سراغ احتکار نروند بلکه از ترس خراب شدن و ضرر، کالاهای انبار شده را روانه بازار کنند. ما سال‌هاست که از مشکلی بزرگ رنج می‌بریم؛ همدیگر را گم کرده‌ایم و چشممان فقط به دست دولت است. برای دهه‌ها نفت عاملی بوده که دولت را مانند پدری پولدار درآورده که فرزندانش جز به جیب او نظر ندارند. کمپین علی کریمی شاید اولین تلنگر باشد به اینکه ما باید روی پای خود بایستیم. پدر پولدار را رها کنیم و همدیگر را در بازار اقتصاد هم بیابیم. البته شک نکنید که جریان احتکار کننده منتظر خسته شدن ماست. پس خسته نشویم.