قاصدک 24

ظاهر و باطن جشنواره فجر

برچیدن فرش قرمز در جشنواره فجر را که اخیراً از سوی مدیر روابط عمومی سازمان سینمایی مطرح شده می‌توان تنها در قالب تغییرات شکلی و ظاهری مورد توجه قرار داد، هر چند فرش قرمز چند سالی است با این عنوان دیگر در جشنواره فجر برگزار نمی‌شود و عوامل فیلم‌ها پیش از حضور در نشست‌ها در جایگاهی که آرم و لوگوی جشنواره در پس‌زمینه است، لحظاتی مقابل دوربین عکاسان قرار می‌گرفتند و اگر منظور از برچیدن آن جایگاه است که باید گفت عکاسان به هر حال هنگام ورود عوامل فیلم جای دیگری را پیدا خواهند کرد، اما می‌توان درباره تحول در طراحی دکور و فضای بصری جشنواره فیلم فجر هم ایده‌هایی داشت که به طور عادی می‌توان هنگام برگزاری جشنواره درباره آن نظر داد. اینکه این طراحی چه اندازه می‌تواند با استاندارد‌های بومی و ملی تطبیق داشته باشد، چیزی نیست که پیش از انجام بشود درباره کیفیت آن حرف زد، اما از این ظواهر که بگذریم جشنواره فیلم فجر به عنوان ویترین سالانه سینمای ایران نیاز به تحول در کیفیت آثار دارد و به طور عمده انتظار اصلی که از سازمان سینمایی می‌رود هم مبتنی بر همین مطالبه است.
ظواهر مهم هستند، اما آنچه اهمیت دارد این است که سینمای ایران به سمتی هدایت شود که ما شاهد تحول در باطن آن باشیم و بتوانیم به مرور تنوع ژانر را ببینیم و آثار در فیلمنامه و کارگردانی و پرداخت قصه و موضوعات مختلف ارتقا پیدا کنند.
اینکه فیلم‌ها چه موضوعی را انتخاب می‌کنند نسبت به اینکه فیلم‌ها در چه کیفیتی ساخته می‌شوند، موضوعی فرعی‌تر محسوب می‌شود چراکه ممکن است یک فیلم با موضوع مثلاً دفاع مقدس در کیفیتی نه چندان مطلوب تولید شود و به طور عادی اثرگذاری نامطلوب از آنچه در نظر گرفته شده است روی تماشاگر بگذارد، اما فیلمی با موضوعی مثل بچه‌های کار با کیفیتی مطلوب بالطبع اثرگذاری درستی خواهد داشت، بنابراین سازمان سینمایی لازم است همه توان خود را روی بالابردن کیفیت تکنیکی و هنری فیلم‌ها بگذارد. سینمای ایران در حال حاضر از ضعف مفرط نظام تهیه‌کنندگی رنج می‌برد. به جرئت می‌توان گفت ما در ایران حتی یک تهیه‌کننده قوی نداریم و فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند، محصول ناکارآمدی در این حوزه است. رئیس سازمان سینمایی که اتفاقاً خود از دل همین نظام تهیه‌کنندگی برآمده، قطعاً از این مشکل و ابعاد آن مطلع است و انتظار می‌رود در در کنار تشخیص بیماری برای درمان نیز سیاستگذاری‌های مشخصی ارائه دهد تا در آینده‌ای نه چندان دور شاهد حضور و فعالیت تهیه‌کننده‌هایی توانمند و فهیم در سینمای ایران باشیم. جشنواره فجر در واقع بیش از آنکه به تغییرات در ظواهر نیاز داشته باشد، نیازمند تحول در سیاستگذاری‌هاست و همین سیاست‌هاست که منجر به شکل گرفتن کیفیت آثار می‌شود.
بنیاد سینمایی فارابی به عنوان یکی از بازو‌های تولید در سینمای ایران در افق پیش روی فعالیت‌های سینما باید خودی نشان بدهد و این جز از طریق تولید آثار فاخر و قابل تأمل عملی نخواهد شد. امسال زود است، اما یک سال بعد در جشنواره فجر می‌توان درباره اینکه سینمای ایران چقدر تغییر کرده، نظر داد.