چهره کریه بازماندگان ناپلئون!

نوید مؤمن: بدون شک نام افرادی مانند «برنار کوشنر»، «لوران فابیوس» و «ژان ایو لودریان» برای مخاطبان ایرانی آشناست. هر یک از وزرای خارجه فرانسه از سال 2007 میلادی تاکنون، به نمایندگی از روسای جمهوری خود (سارکوزی، اولاند و مکرون) پیام‌آور تقابل تمام‌عیار کاخ الیزه با نظام و ملت ایران بوده‌اند. مشی حاکم بر سیاست خارجی فرانسه نشان می‌دهد «ایران ستیزی» به جزئی لاینفک از سیاست خارجی این کشور تبدیل شده است. مروری بر برخی مواضع اصلی و پررنگ مقامات فرانسوی در قبال ایران بخوبی نشان می‌دهد «ملجأ منافقین کوردل» هرگز نمی‌تواند خود را به جای «مهد دموکراسی» یا حتی یک «بازیگر عادی» در نزد ملت ایران جا بزند!
  زمانی که کوشنر از جنگ با ایران سخن گفت!
سپتامبر سال 2007 (شهریور 1386) میلادی، برنار کوشنر، وزیر وقت خارجه فرانسه  صراحتا ایران را نسبت به مواجهه نظامی تهدید کرد! کوشنر در گفت‌وگو با رادیو و تلویزیون فرانسه با تاکید بر اینکه مذاکرات برای حل مساله فعالیت هسته‌ای ایران باید ادامه یابد، گفت اتمی شدن ایران قابل قبول نیست و در صورتی که ایران به اسلحه اتمی دست یابد «ما باید برای بدترین حالت آماده باشیم؛ بدترین حالت هم جنگ است».
اظهارات کوشنر با واکنش مقامات کشورمان مواجه شد، تا جایی که وی ناچار شد از اظهارات خود عقب‌نشینی کرده و رسانه‌ها را نسبت به سوءبرداشت از سخنانش متهم کند.


  فابیوس؛ دیپلمات قاتل
بدون شک، «دیپلمات قاتل» گویاترین لقبی است که می‌توان در قالب آن به توصیف شخصیت وزیر اسبق خارجه فرانسه پرداخت. موضوع به دوران نخست‌وزیری فابیوس بازمی‌گردد. نتیجه سهل‌انگاری دولت فرانسه در دوران نخست‌وزیری «لوران فابیوس»، ابتلای نخستین فرد به بیماری ایدز در ایران بود. پرونده رسوایی خون‌های آلوده همچنان بدون پرداخت غرامت از سوی فرانسوی‌ها باز است. براساس آمارهای غیررسمی، تعداد بیماران هموفیلی قربانی فرآورده‌های خونی آلوده فرانسوی در ایران 300 نفر است اما براساس آمار رسمی وزارت بهداشت تا  مردادماه سال 1394، 125 نفر از بیماران هموفیلی، مبتلا به هپاتیت و کلیوی بر اثر استفاده از فرآورده‌های خونی آلوده به ویروس ایدز جان خود را از دست داده‌اند.
در دوران نخست‌وزیری فابیوس، خون‌های آلوده به ویروس‌های خطرناک در فرانسه توزیع شد و انستیتو مریو فرانسه فرآورده فاکتورهای انعقاد خونی آلوده به ویروس HIV و هپاتیت را صادر کرد. این فاکتور در کمک به انعقاد خون بیماران مبتلا به هموفیلی مصرف می‌شود و در نتیجه کوتاهی انستیتو فرانسوی تعدادی از بیماران هموفیلی کشورهای دریافت‌کننده به ویروس HIV و بیماری ایدز و هپاتیت مبتلا شدند. این خون‌های آلوده از سال 1361 تا 1363 بدون اینکه مراحل آزمایش را طی کنند، به دستور لوران  فابیوس وارد بازار شد و غربالگری این محموله‌ها هم زمانی صادر شد که دیگر دیر شده بود.
نخست‌وزیر قاتل فرانسوی، بین سال‌های 2012 تا 2016 میلادی، به عنوان وزیر خارجه این کشور انتخاب شد. وی در مذاکرات هسته‌ای میان ایران و اعضای 1+5، جای خالی وزیر خارجه رژیم صهیونیستی را در مذاکرات پر کرده و همپای مقامات آمریکایی و انگلیسی و بلکه با شدتی بیشتر از آنها، جمهوری اسلامی ایران را بابت دستیابی به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای مورد عتاب قرار می‌داد. لوران فابیوس فروردین ۱۳۹۴ یعنی فقط ۹ روز پس از انعقاد تفاهم هسته‌ای لوزان، در جریان یک سفر رسمی به ریاض، ضمن تهدید ایران تأکید کرد: من در جریان مذاکرت لوزان اصرار کردم که تحریم‌های ایران به صورت تدریجی لغو شود. به عبارت بهتر، فابیوس بر نقش فرانسه در مرحله‌بندی کردن تعلیق
تحریم‌های ایران، در مقابل انجام یکجای تعهدات کشورمان (که اشتباهی فاحش از سوی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای کشورمان محسوب می‌شد) اذعان کرد. فابیوس فروردین 1394 و در حالی که بخوبی نسبت به عدم اقدام جمهوری اسلامی ایران درباره ساخت سلاح و تاسیسات ممنوعه هسته‌ای آگاه بود، در اظهاراتی که منشأ کاملا صهیونیستی داشت، اظهار کرد: «فرانسه خواهان رسیدن به توافق است اما توافقی واقعا محکم که تضمین کند ایران به انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز دست پیدا می‌کند اما به بمب اتم نه! توافق ما باید محکم باشد. چرا؟ چون ما مجبوریم از خود در مقابل احتمال ایران مسلح به بمب اتم محافظت کنیم! اگر شرایط توافق به اندازه کافی محکم نباشد دیگر کشورهای منطقه آن را جدی نمی‌گیرند و به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای می‌روند که این به یک مسابقه تسلیحاتی خطرناک می‌انجامد».
فرانسه در طول دوران مذاکرات هسته‌ای خواهان دوره طولانی‌تری از محدودیت برای فعالیت‌های هسته‌ای ایران بود.
این کشور همچنین با لغو فوری برخی تحریم‌های وضع‌شده از طرف شورای امنیت سازمان ملل نیز مخالفت کرد. فراتر از آن، فابیوس و دیگر مقامات فرانسوی خواستار گنجانده شدن موضوع توان موشکی ایران در مذاکرات هسته‌ای و بازرسی از اماکن نظامی ایران  بودند. این درخواست مقامات فرانسوی و دیگر کشورهای غربی، با واکنش قاطعانه رهبر حکیم انقلاب اسلامی مواجه شد تا جایی که واشنگتن و تروئیکای اروپا در ادوار پایانی مذاکرات هسته‌ای ناچار به عقب‌نشینی از آنها شدند.
مکرون و لودریان؛ نمادهای خصومت آشکار  فرانسه با ملت ایران
متعاقب عدم حضور فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه در انتخابات ریاست جمهوری سال 2017، امانوئل مکرون و مارین لوپن به دور نهایی انتخابات راه پیدا کردند. سرانجام مکرون با حمایت همه‌جانبه احزاب سنتی (حزب سوسیالیست و حزب محافظه‌کار) توانست بر لوپن و جبهه ملی فرانسه غلبه کرده و راهی کاخ الیزه شود. رئیس‌جمهور جوان و بی‌تجربه فرانسه در مسیر ایران‌ستیزی، گوی سبقت را از دیگر روسای جمهوری فرانسه نیز ربود! این روند تا امروز ادامه دارد. مردادماه سال 1396 و در حالی که تنها 8 ماه از حضور ترامپ در کاخ سفید سپری می‌شد، مکرون در سخنانی جنجالی اعلام کرد توافق هسته‌ای با ایران، باید با مواردی مانند موضوع توان موشکی و اعمال محدودیت‌های فرازمانی در برجام تکمیل شود! به عبارت بهتر، مکرون نخستین مقام اروپایی بود که صراحتا از «تغییر برجام» آن هم مطابق ذائقه مقامات آمریکایی دفاع کرد.
متعاقب چراغ سبز مکرون به دونالد ترامپ، فشارهای فرانسه بر ایران بر سر برنامه موشکی و منطقه‌ای کشورمان تشدید شد. این روند پس از خروج ایالات متحده آمریکا از برجام نیز ادامه دارد. پس از اعلام خروج رسمی ترامپ از برجام، مقامات فرانسوی و در راس آنها «ژان ایو لودریان» وزیر خارجه این کشور در مذاکراتی مستمر و پنهان با مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا، سعی کرد مانع راه‌اندازی یک ساختار موثر مالی برای بهره‌برداری ایران از حداقل مزایای برجام شود. اساسا «اینستکس» خروجی این مذاکرات دوجانبه بود.
اخیرا نیز امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه  در کنفرانسی مشترک با دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، بار دیگر نقش مهره بی‌اراده واشنگتن و تل‌آویو را ایفا کرد. وی در این باره عنوان کرد: « فکر می‌کنم ما قطعاً اهداف یکسانی در قبال ایران داریم. چه کار‌هایی مدنظرمان است که انجام دهیم؟ اول، می‌خواهیم مطمئن شویم آنها به سلاح هسته‌ای دست پیدا نمی‌کنند، منظورم این است تا سال ۲۰۲۵ ابزاری در اختیار داریم، می‌خواهیم از آن فراتر برویم و به اطمینان کامل در درازمدت دست پیدا کنیم. دوم، ما می‌خواهیم فعالیت آنها در زمینه موشک‌های بالستیک را کاهش دهیم. سوم، می‌خواهیم فعالیت منطقه‌ای آنها را مهار کنیم. هدف چهارم ما نیز برقراری صلح در منطقه است!»
در نهایت اینکه جرائم کاخ الیزه در مواردی مانند «حمایت از رژیم صدام در جنگ علیه ایران»، «حمایت از گروهک تروریستی منافقین»، «حمایت از ترور و خشونت در ایران و منطقه»، «واردات خون‌های آلوده به ایران»، «تلاش برای تغییر برجام به کمک آمریکا»، «ممانعت از راه‌اندازی مکانیسم مالی ویژه اروپا»، «تلاش برای تحدید توان موشکی ایران»، «تلاش برای مهار ایران در منطقه غرب آسیا» و... به اثبات رسیده است. این در حالی است که دیگر جرائم مقامات فرانسوی از جمله «حمایت از گروه‌های تروریستی و تکفیری در سوریه و عراق»، «ترویج اسلام‌هراسی و ایران‌ستیزی در غرب»، «کشتار کودکان یمنی به کمک عربستان» و... نیز هرگز از اذهان ایرانیان و ملت‌های مسلمان منطقه پاک نخواهد شد. آری! چهره بازماندگان ناپلئون به اندازه‌ای کریه است که هیچ انسان آزاده‌ای توان مشاهده آن را ندارد.