راه دراز ویلموتس برای «کی روش» شدن

آفتاب یزد- گروه شبکه: فوتبال دوستان ایرانی که مسرور از پیروزی تیم ملی فوتبال مقابل کامبوج و حضور بانوان بودند، حالا با باخت تیم ملی مقابل بحرین، کام‌شان تلخ شده است. در واقع این باخت دور از انتظارشان بود. سالها بود تیم ملی کشورمان مغلوب تیم‌های عربی نشده بود. اما تلخ‌ترین باخت برابر بحرین مربوط به سال 80 می‌شود که باعث شد ایران از صعود به جام جهانی بازبماند. باخت مقابل بحرین به قدری عجیب بود که سایت رسمی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) آن را ناراحت‌کننده و غیرمنتظره دانست. هرچند این دیدار برای ایرانیان تلخ تمام شد اما برای بحرینی‌ها خوشحال‌کننده بود به طوری که رسانه‌های این کشور به بازتاب این پیروزی پرداختند.
> به من برخورد
نحوه بازی کردن بازیکنان در داخل زمین مقابل بحرین و نتیجه آن، ضمن آنکه واکنش‌هایی را در پی داشت، یاد کارلوس کی روش سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران را در ذهن‌ها زنده کرد. آنها بر این باورند که در زمان کی روش بازیکنان تیم ملی بهترین عملکرد را داشتند. محمد علوی، بازیکن سابق تیم ملی ایران درخصوص شکست تیم ملی برابر بحرین در گفت‌وگو با ایلنا گفت: «کاش این بازی را
تماشا نمی‌کردم خیلی به من برخورد که تیم ملی چنین نمایشی داشت می‌دانم الان خیلی‌ها انتقاد می‌کنند اما باید قبول کنیم ما زمان کی‌روش الگو داشتیم و برنامه‌ریزی‌مان بهتر بود.» وی ادامه داد: «در زمان کی‌روش هر تیمی نمی‌توانست نزدیک دروازه ما بیاید بچه‌ها همگی در زمین می‌جنگیدند تا بهترین عملکرد را داشته باشند دفاع تیمی ما خیلی بهتر بود اما الان کل سیستم دفاعی ما شده همان چهار بازیکنی که در خط عقب بازی می‌کنند.» وی تصریح کرد: «امثال تیم‌هایی چون بحرین باید برای ما زنگ تفریح باشد ما باید حداقل مساوی را می‌گرفتیم این باخت باعث شد که من نخوابم.»
> شاگردان ویلموتس مطابق میل حریف
بازی کردند
یک پیشکسوت فوتبال ایران نیز می‌گوید: «تیم‌ملی در دیدار با بحرین مطابق میل آن‌ها بازی کرده است.» رسول کربکندی، در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: «بحرین همیشه در مواقع مختلف موی دماغ ما بوده و همیشه ما را اذیت کرده است. این تیم خیلی اوقات ما را برده و خیلی اوقات ما را متوقف کرده و در کل فوتبال ما به این تیم نمی‌خورد.» او افزود: «ایران در بازی با بحرین از نظر فنی مطابق میل آن‌ها بازی کرد و شاگردان ویلموتس سعی داشتند با توپ‌های بلند بازی کنند که بحرینی‌ها هم این تاکتیک را خنثی کردند. در مجموع بازی با بحرین نشان داد که آن ۱۴ گلی که به کامبوج زدیم، بیش‌تر به خاطر ضعف حریف بوده است. در حال حاضر با شکستی که مقابل بحرین دادیم، شرایطمان در گروه سخت شده است و شرایط ایده آلی نداریم. ویلموتس از ابتدای حضورش در ایران به هواداران فوتبال وعده فوتبال تهاجمی را داده است.»
> واکنش کاربران
کاربران شبکه‌های اجتماعی هم با پیام‌هایشان از این شکست ابراز ناراحتی کردند.
یکی از کاربران نوشته است:« عدم شناخت مربی جدید از تیم‌های عربی و رقبای ایران، آنالیز و سیستم غلط و توجه نکردن به سبک بازی بحرین، خالی بودن خط میانی و تراکم در حمله!، فاصله بین خط میانی و دفاع و دالان‌های بسیار در خط دفاع ایران!، نا آمادگی تیم و اشتباهات فردی و سانترهای بی‌مورد وعدم صبر و حفظ توپ و مالکیت بالاتر! باعث این شکست تلخ شد»
یکی دیگر از کاربران گفته است:« دفاع تیم ملی در دو بازی پشت سر هم داره پنالتی میده؟ هم تو بازی کامبوج و هم بازی بحرین پنالتی دادیم...بازی هجومی ویلموتس بدون تفکر در دفاع است»
دیگری نوشت:« من همیشه بر این باور بودم و هستم که تیم ملی فوتبال ایران همیشه احساسی و هیجانی بازی میکنه تو تمام بازیها چه داخلی چه خارجی فکر و منطق رو کمتر به کار میبرن زود جو گیر میشن و به یه تیم 14 تا گل میزنن و زود هم خودشونو میبازنن و شکست خورده از زمین میان بیرون»
کاربران دیگر نوشته‌اند:« تا چند ماه پیش از کی روش توقع داشتیم اسپانیا و آرژانتین و پرتغال رو ببریم، از حالا به بعد باید توقع داشته باشیم بحرین و عراق و ببریم!»،‌« ساختاری که کیروش با زحمت طی سالها ساخته بود، به همین راحتی در حال از دست رفتنه»،‌« مهمترین نقطه قوت تیم‌ملی در زمان کی‌روش ثبات در مقابل تیم‌های عربی بود که با شکست ایران مقابل بحرین این ویژگی مثبت نیز از ایران گرفته شد. به نظر می‌رسد که ویلموتس راه درازی برای کی‌روش شدن پیش رودارد»،‌
« می‌گفتند فوتبال ویلموتس «هجومی» است
و تیم‌ملی ایران با این سرمربی بلژیکی هم زیباتر بازی می‌کند و هم نتیجه می‌گیرد! در حالی به بحرین باختیم که فقط دوتا شوت به سمت دروازه زدیم. سال‌ها بود در بازی‌های رسمی در ۹۰دقیقه به یک تیم عربی نباخته بودیم»، « بد بودیم، خیلی بد. سردرگم، بی‌برنامه و بی‌هدف.اما فرصت جبران هست و ویلموتس و بچه‌ها جبران می‌کنند، باید جبران کنند»، « آن مربی که تیمش بدون باخت راهی جام جهانی می‌شد دیگر
رفته است!»