شایعات موجودات دریاچه خلیج فارس چقدر صحت دارد؟ راز تمساح

سازمان محیط‌زیست و آتش‌نشانی تهران به صراحت وجود تمساح در اطراف دریاچه خلیج فارس در غرب پایتخت را تکذیب کردند. حالا سوال اینجاست اگر تمساحی در اطراف دریاچه بود و به کسی آسیب زد مقصر کیست؟
به گزارش خبرآنلاین، روزی که عکس و فیلم‌های مربوط به یک موجود ناشناخته و احتمالا تمساح در اطراف دریاچه خلیج فارس منتشر شد، بسیاری آن را شوخی زودهنگام سیزده به در دانستند و گروهی هم مانند شخصیت «گلام» در کارتون گالیور نجوا کردند: «من می‌دونستم، این دریاچه از اول هم خیلی خطرناک بود!»
اینطور شد که تیم‌های جستجوی محلی، آتش‌نشان‌ها و حتی پرنده‌های کنترل از راه دور برای یافتن موجود افسانه‌ای دریاچه خلیج فارس که مانند غول افسانه‌ای دریاچه لاخ نس اسکاتلند قصه‌ساز شده بود، به کار افتادند و در نهایت گفتند هیچ چیزی پیدا نکرده‌اند.
پس از چند روز، سازمان محیط زیست رسما اعلام کرد دریاچه تمساح ندارد، مردم نترسند. باز هم فیلم ردپای موجودی که پاهای بزرگ و ناخندار داشت، از سوی یک خبرنگار منتشر شد و کسی هم آن را تکذیب نکرد، فقط مسئولان شهری بار دیگر گفتند تمساح جایی نیست، با وجود این تکذیب‌ها، چرا هنوز اطراف این دریاچه بسته است؟ آیا واقعیتی از مردم مخفی مانده؟

روایت یک پژوهشگر درباره دریاچه
یک پژوهشگر که از بستر کف دریاچه ساعت‌ها فیلمبرداری زیر آب کرده و آرشیو کاملی از گوشه گوشه این دریاچه دارد، درباره احتمال وجود آبزیان مختلف و تنوع زیستی در دریاچه خلیج فارس می‌گوید: واقعیت این است که در خلال برگزاری مسابقات مختلف ماهیگیری، از دریاچه خلیج فارس، ماهی الیگیتور صید کردم که زیستگاه بومی آن در آمریکای جنوبی است. ظاهر این ماهی شبیه ماهی‌های معمولی است ولی سرش مانند سر تمساح است و بسیار بزرگ می‌شود. این ماهی مهاجم است ولی برای انسان خطری ندارد. مبین سیفی‌آبادی، توضیح می‌دهد: صید این گونه غیربومی نشان می‌دهد مردم از این قبیل ماهی‌ها در خانه خود نگه می‌دارند و وقتی آنها به حدی بزرگ می‌شوند که قابل نگهداری در منزل و آکواریوم نیستند، این حیوانات را در دریاچه رها می‌کنند. همچنین از این دریاچه، ماهی پیرانای خیلی بزرگ و حتی ماهی گورامی صید کردم. ماهی «کوی» که گونه زینتی است و بسیار قیمتی است را هم در دریاچه صید کرده‌ام. از این رویدادها پیداست برای برخی شهروندان قیمت ماهی‌ای که داشته‌اند مهم نبوده و آمده‌اند آنها را دریاچه رهاسازی کرده‌اند. گونه‌های بومی مانند کپور، آمور هم که به وفور یافت می‌شود. این فعال ورزش‌های آبی درباره پژوهش‌هایی که در دریاچه خلیج فارس انجام داده می‌گوید: ویدئوهای طولانی از کف بستر دریاچه را دارم. واقعیت این است که کف دریاچه هیچ چیزی نیست، آنجا بیابان برهوت است. هیچ جایی برای مخفی شدن ندارد. حتی پوشش یا زیستگاه یا حتی دریاچه فاضلاب ندارد که ماهی‌ها بتوانند تخم‌گذاری کنند. ماهی‌ها حتی زیستگاه در کف دریاچه هم ندارند. ما حتی درخواست دادیم اجازه بدهند زیستگاه مصنوعی ایجاد کنیم تا ماهیان تخم‌گذاری کنند. ماهی‌ها نمی‌توانند مخفی شوند چه برسد به موجودی مانند تمساح در آن مخفی شود. تمساح یک موجود خزنده است و حتی دوزیست هم نیست که بخواهد درون آب زندگی کند. این موجود کلا در خشکی زندگی می‌شود و فقط برای شکار وارد آب می‌شود. اطراف و پیرامون دریاچه هیچ پوشش گیاهی یا دریچه فاضلاب برای پناه گرفتن و پنهان شدن هیج موجودی نیست. آنجا کلا سیمان است. حتی اردک‌های بومی و محلی که در دریاچه هستند کاملا مشخص و پیدا هستند. از طرف دیگر باید گفت اگر چنین موجودی اطراف دریاچه باشد، حتما دیده می‌شود. حداقل روزانه ۵ هزار گردشگر و ورزشکار در اطراف دریاچه پیاده‌روی و ورزش می‌کنند. در این چند ماه اخیر که شایعه وجود تمساح مطرح شده، هیچکس چیزی ندیده است.
شایعاتی که هر روز بیشتر می‌شود
نکته اینجاست با وجود تکذیب مسئولان، هنوز محدودیت تردد برای شهروندان در اطراف دریاچه برقرار است. همچنین خبرهایی که به نظر می‌رسد بنیان درستی ندارد باز هم بر سرزبان‌هاست. ردپای تمساح، عکس تمساح، فیلم تمساح، مدفوع تمساح، صدای تمساح، خورده شدن اردک توسط تمساح و...
چرا اینقدر اخباری که نمی‌توان صحت آنها را تایید کرد درباره تمساح مرموز احتمالی زیاد است؟ سیفی‌آبادی درباره این شایعات می‌گوید: شایعاتی داریم که یک نفر دیده است یک اردک از زیر آب کشیده شده است. تعداد اردک‌های دریاچه پیداست و یک دانه هم کم نشده است. در دریاچه یک قره غاز داریم که بالش شکسته است و نمی‌تواند مهاجرت کند. این پرنده غواص است و برای شکار ماهی زیر آب شیرجه می‌رود و ۵۰ متر آنورتر از زیر آب خارج می‌شود. احتمال می‌دهیم این پرنده غواص را کسی دیده است و گفته تمساح این پرنده را به زیر آب کشیده است. همچنین صحبت از ردپای تمساح شده و برخی تیتر رسانه‌ها زدند که ردپای تمساح در اطراف دریاچه دیده شد. منظور از ردپا، نشانه‌های وجود تمساح بوده است. مانند این که یک خانم گفته من دیدم یک اردک را به پایین کشید. عکسی هم منتشر شده که هیچی درآن واضح نیست. جسمی در سطح آب است که می‌گویند تمساح است. بچه‌های عکاس حرفه‌ای روی این تصویر کار کردند. می‌گویند جسمی روی آب است و هیچ چیزی در تصویر شبیه به تمساح نیست. احتمال دستکاری در این عکس هم هست.
سیفی‌آبادی می‌گوید: دو سه روز پیش یک خبرنگار با گوشی شخصی خود فیلمی از ردپایی در اطراف دریاچه گرفته است که هیچکس نمی‌تواند تشخیص بدهد چیست. ما از این دریاچه لاکپشت فراتی که گونه بسیار بزرگی است داریم. همچنین لاکپشت گوش قرمز در دریاچه به وفور وجود دارد. احتمال صددرصد می‌دهیم ردپا با جای ناخن‌ها، متعلق به لاکپشت است. همچنین برخی می‌گویند فضله تمساح در اطراف دریاچه پیدا شده است. هیچ خزنده شناسی این موضوع را تایید نکرده و هیچ آزمایشی روی فضله انجام نشده که وجود تمساح را ثابت کند. کلا هیچ سندی وجود ندارد و حتی کسی به چشم تمساح را ندیده است که بگویند این دریاچه تمساح دارد.
مردم تمساح دوست دارند؟
علاقه مردم به ماجرای تمساح دریاچه یا به قول عده‌ای از طنزپردازان «تمسایول گیت» عجیب است. انگار هیجان وجود یک حیوان خطرناک در محیط شهری و بازآفرینی وحشت به سبک فیلم‌های هالیوودی، برای بسیاری جذاب است. برخی معتقدند دلیل بازآفرینی و توجه جامعه به وجود تمساح بعد از چند ماه که این قصه بر سر زبانها بود این است که بالاخره موضوع به گوش مسئولان از جمله محیط زیست و شورای تامین تهران رسید و به خاطر آرام کردن مردم و دور کردن آنها از استرس بالاخره تصمیم به اعزام تیم‌های جستجو گرفتند. قابل پیش‌بینی بود تیم‌های جستجو هم مانند ۵ هزار نفری که هر روز در اطراف دریاچه تردد و ورزش می‌کنند، چیزی نیافتند.
پس چرا محدودیت در تردد مردم اطراف دریاچه وجود دارد؟ سیفی‌آبادی معتقد است بسته بودن دریاچه به خاطر عملیات عمرانی است. او می‌گوید: به نظر می‌رسد خیلی از مردم کنجکاو شده‌اند و می‌گویند اگر تمساح در دریاچه وجود دارد باید از آن محافظت شود و مردم بتوانند این حیوان را ببینند. در سیستان و بلوچستان گاندوها به عنوان یک حیوان بومی و محلی در کنار مردم زندگی می‌کنند. از سوی دیگر باید در نظر داشت چون منطقه تهران، زیستگاه طبیعی تمساح نیست، در صورت وجود، این حیوان گوشه‌گیر و منزوی می‌شود و یافتن آن سخت‌تر خواهد شد.
اینطور که پیداست قصه تمساح دریاچه خلیج فارس هم مانند ماجرای غول دریاچه اسکاتلند تبدیل به منبع الهامی برای قصه‌ها و افسانه‌ها خواهد شد.