تحمل تحریم‌ها و آقازاده‌های برج ساز!

با انتشار خبر برج‌سازی آن هم از نوع موفق آن در ترکیه از سوی برخی آقازاده‌ها، اکنون لازم است بیش از گذشته بر موضوع تشویق مردم به خرید ملک در استانبول حساس شد.در غالب شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان و سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی پربازید خط و ربط این تبلیغ‌ها به شدت به چشم می‌آید و همه آن‌ها نیز تلاش دارند بگویند هرچقدر پول دارید آن را در ایران سرمایه‌گذاری نکنید بلکه پول خود را به ترکیه بیاورید و صاحب یک واحد از برج‌هایی شوید که با امکانات فوق العاده هستند.حتی آپشن‌هایی نیز برای اقامت خریداران ملک در این کشور در نظر گرفته شده است تا دیگر افرادی که سرمایه دارند برای سرمایه‌گذاری در ترکیه ترغیب شوند.
اگرچه کرونا کمی تب خرید ملک در ترکیه را کاهش داد اما آمارها تایید می‌کند ایرانی‌ها در خرید ملک در این کشورهمچنان رکورد دار هستند. براساس گزارشی که خبرگزاری دولتی ایرنا چندی پیش منتشر کرده بود اتباع ایرانی در سه ماه نخست سال جاری میلادی در بین اتباع خارجی بیشترین تعداد ملک در این کشور را خریداری کرده اند.
بنا به آمار منتشره از سوی مرکز آمار دولتی ترکیه در دوره سه ماه نخست سالجاری میلادی تعداد اتباع خارجی که اقدام به خرید ملک در ترکیه کرده‌اند با سه درصد کاهش نسبت به سال قبل به ۳۰۳۶ مورد رسید.یعنی حتی کرونا هم باعث نشد ایرانی‌ها رکورد خود را از دست بدهند.
در بین اتباع خارجی ایرانیان با ۴۶۵ مورد خرید ملک بیشترین تعداد خریداران خارجی ملک در این کشور بودند. بعد از ایرانیان، عراقیها با ۴۲۶، روسها با ۲۲۷ و افغانها با ۱۸۴ در رده‌های بعدی جای گرفتند.

ضمنا لازم به یادآوری است،فروش واحدهای مسکونی به اتباع خارجی در ترکیه راه را برای سودجویان نیز باز کرده است و در طول سالهای اخیر موارد بسیار زیادی کلاهبرداری، فروش واحدهایی که تنها حق استفاده از آنها برای یک محدوده زمانی در سال میسر است، فروش یک واحد مسکونی به بیش از یک نفر، فروش واحد مسکونی بجز واحدی که باید به فروش برسد، فروش واحد مسکونی با قیمتی بیش از قیمت رایج آن مشاهده شده است.
اکنون پرسش‌های بسیاری در این راستا مطرح است:فی المثل چه ارتباطی میان تبلیغات اغواگرایانه ترکیه‌ای و آقازاده‌ها وجود دارد؟ ایرانی‌هایی که در این زمینه متضرر شدند چه باید کنند و چه کسی و کسانی به جهت سود میلیاردی چنین بستری را فراهم کردند؟این آقازاده‌ها اگر چنین توانایی دارند چرا در کشور خودمان برج‌سازی نمی‌کنند؟آیا دلار و لیر را به ریال ترجیح می‌دهند؟ نقش پدران این آقازاده‌ها در موفقیت شان در ترکیه چیست؟ چرا افراد مورد نظر و دستگاه‌های دیگر در برابر این اخبار سکوت کرده‌اند و توضیحی در مورد فیلم‌هایی که از جشن مربوط به موفقیت این آقازاده‌ها منتشر شده بیان نمی‌کنند؟ و از همه مهمتر اینکه؛ چه تناسبی میان توصیه‌های مکرر بستگان این آقازاده‌ها به مردم ایران برای ساده‌زیستی و تحمل تحریم‌ها و برج‌سازی فرزندان در کشورهای رقیب در منطقه موجود دارد؟
پایان‌بندی این وجیزه یک جمله بیشتر نیست:آقایان! حواس تان به بی‌اعتمادی عمودی شکل گرفته در جامعه هست؟!درد تبعیض سخت‌تر از درد نداری است!