نخستین فاجعه جمعیتی کشور

گروه اجتماعی/ میزان رشد جمعیت در کشور به عدد فاجعه باری رسیده است، کمتر از یک درصد برای اولین بار در تاریخ ایران!
این خبر را مدیرکل دفتر سلامت جمعیت، خانواده و مدارس وزارت بهداشت اعلام کرده و ضمن هشدار درباره کاهش شاخص رشد جمعیت کشور به کمتر از یک درصد، گفته است ایران از سال ۱۳۹۵ پای در سنین میان سالی گذاشته است و برآورد می‌شود که تا سال ۱۴۳۰ کشورمان میان سال و پیر شود.آن طور که دیروز ایسنا به نقل از حامد برکاتی نوشته، رشد جمعیت‌ کشور در سال‌های اول انقلاب حدود45/2درصد بود؛ به این معنا که جمعیت کشور سالانه حدود5/2درصد نسبت به سال قبل افزایش می‌یافت. با وقوع کاهش جمعیت به خصوص در دهه ۱۳۷۰ به ناگهان یک شاخص از این رقم کم شد و در ابتدای ورودی به دهه ۸۰ به شاخص حدود5/1رسیدیم و طبق آخرین آمارها نیز در سال ۱۳۹۸ رشد جمعیت کشور متاسفانه برای اولین بار در تاریخ ایران به کمتر از یک درصد رسیده است.
به گفته وی، این موضوع به معنای آن است که جمعیت جوان و مولد که زیربناهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی را برای کشور پاس می دارد  و تولید کشور را برعهده خواهد داشت، حتما از حدود ۲۰ سال آینده به چالش کشیده خواهد شد و نسبت جمعیتی‌مان دارد به هم می‌خورد.
دلایل کاهش رشد جمعیت
سهیلا جلودارزاده عضو کمیسیون اجتماعی مجلس هم درباره کاهش جمعیت به خانه ملت می‌گوید: افزایش سن ازدواج و شیوع نوعی نازایی در کنار رشد مشکلات اقتصادی در کشوری که تلاش می‌کند به سمت توسعه یافتگی پیش رود از جمله عواملی هستند که دست به دست هم دادند تا سیر صعودی رشد  جمعیت به سمت نزولی شدن پیش رود.وی، ناباروری را عامل دیگر کاهش جمعیت می‌داند و اعتقاد دارد: شیوع ناباروری در بین زوج‌های ایرانی به تازگی در حال گسترش است همین عامل به تنهایی نشئت گرفته از مشکلاتی همچون آلودگی هوا ، مواد مصرفی هورمونی و تراریخته، امواج ناشی از پیشرفت فناوری و... است؛ که منجر به کاهش باروری زوج‌های جوان شده است.
عدم حمایت جدی دولت از فرزند آوری
محمد اسماعیل سعیدی عضو کمیسیون فرهنگی هم درباره کاهش جمعیت کشور تاکید می‌کند: آمارها نشان می‌دهد که طی ۱۵ تا ۲۰ سال آینده، کشور با یک کاهش جمعیت جدی روبه رو خواهد بود.وی می افزاید: معیشت مردم باید در افزایش جمعیت مورد توجه واقع شود، این واقعیت را بپذیریم تورم بالا زندگی مردم را تحت تاثیر قرار داده و ارتباط مستقیمی در افزایش و کاهش جمعیت کشور گذاشته است.
این نماینده مجلس دهم ادامه می‌دهد: حمایت جدی نکردن حاکمیت و دولت از فرزند آوری در کنار نبود مشوق‌های لازم دست به دست هم داده تا شاهد نزول جمعیت در کشور باشیم.
مهاجرت شبانه نخبگان عاملی برای کاهش جمعیت
معصومه آقاپور علیشاهی نایب رئیس فراکسیون زنان مجلس هم مهاجرت از کشور را یکی از دلایل کاهش جمعیت می‌داند و معتقد است: مهاجرت به دلایل متفاوت مثل اشتغال و ادامه تحصیل در دهه‌های اخیر یک تهدید جدی برای کشور ما محسوب می‌شود بدون شک تبعاتی هم در آینده به دنبال خواهد داشت که یکی از آن ها کاهش جمعیت است، به خصوص مهاجرت نیرو‌های نخبه که به نوعی نخبه ایرانی به کشورهای دیگر ارسال کنیم و این نخبه در خارج از کشور زاد وولد می کند و سرمایه نخبه ایرانی دودستی تقدیم کشورهای اروپایی و توسعه یافته می‌شود.به نظر می رسد؛ اولویت‌های اقتصادی، در کنار نبود چشم انداز روشنی از شرایط اقتصادی کشور به زوجین ایرانی گوشزد می‌کند که زاد و ولد را کاهش دهند. باوجود تلاش ها برای فرهنگ سازی در زمینه فرزندآوری،اما نبود امکانات اقتصادی موجب شده اتفاقی نیفتد.
 
 
   دیدگاه کارشناس
همه دست روی دست گذاشته اند
محمد جواد رنجبر- مدیرگروه سیاست گذاری خانواده و جمعیت شبکه کانون‌های تفکر ایران(ایتان) درباره علل کاهش رشد جمعیت ایران به کمتر از یک درصد برای اولین بار در تاریخ کشور به خراسان می گوید: مردم هم اینک با گذشته ای مواجه اند که حاکمیت همواره خواستار کم فرزندی بوده است.دکتر پدرام کاویان افزود:  همان طور که در زمان تصمیم گیری برای کاهش فرزندآوری، کار اقناعی با استفاده از گروه های مرجع انجام شد، اکنون نیز برای افزایش جمعیت و تشویق مردم به فرزندآوری باید کار اقناعی انجام گیرد.وی با اشاره به گذشت شش سال از ابلاغ سیاست های رشد جمعیت، اظهار کرد: اما از آن زمان نرخ رشد جمعیت کمتر شده است. روزی که قرار بر کنترل جمعیت بود، وزارت بهداشت فعالیت زیادی در این زمینه انجام داد، اما اکنون که بنابر افزایش جمعیت است، همه دست روی دست گذاشته اند.کاویان ادامه داد: در حوزه فرهنگی نهادهایی همچون شورای عالی انقلاب فرهنگی، خود نیز کاری انجام ندادند و دولت تنها مقصر ماجرا نبوده است.وی گفت: در حوزه های اقتصادی و ساختاری نیز افراد زیادی مقصر هستند و بسیاری از کارها باید انجام می شده که نشده است.کاویان با انتقاد از عملکرد وزارت بهداشت به دلیل فراهم نکردن امکانات مناسب زایمان در بیمارستان های دولتی، افزود: به عنوان مثال، یکی از مشکلات هزینه های بالای زایمان است که فقط زایمان طبیعی آن هم در بیمارستان های دولتی رایگان است و زایمان سزارین که حدود 50 درصد زایمان ها را تشکیل می دهد، حدود پنج میلیون تومان هزینه در بر دارد.وی ادامه داد: در موضوع هزینه ها نیز باید گفت که با توجه به وجود 75 هزار میلیارد تومان منابع قرض الحسنه در بانک ها که باید از محل آن، به مردم عادی وام قرض الحسنه پرداخت شود، می توان به ازای هر فرزند 10 میلیون تومان وام قرض الحسنه به خانواده او پرداخت کرد. راه حمایت از مردم بسته نیست، اما اراده ای وجود ندارد.