جنون آنی در تصمیم به مهاجرت

مجید ابهری
درميان اخبار رسانه‌هاي مکتوب يا اينترنتي، گاه با حوادثي مواجه مي‌شويم که موجب مبهوت شدن انسان مي‌گردد. مرگ رويداد جبري و رخداد طبيعي در مسير زندگي ما انسان‌هاست. نه جوان بودن مي‌تواند عامل تاخير يا توقف اين فرايند طبيعي گردد و نه سن بالا؛‌ روند رسيدن به اين نقطه را تسريع مي‌نمايد. اين سطور را از آن جهت به رشته تحرير در آمد  که بعضي از ما براي رسيدن به برخي از هدف‌ها فقط به خواسته و هدف خود فکر کرده و نه نتايج کار و نه به وابستگان و اطرافيان لحظه‌اي ما را از حرکت پشيمان نمي‌کند. برخي از جامعه شناسان عقيده دارند دشواري‌هاي شرايط زندگي و فشار هاي فکري و عصبي هيچکدام ما را به انديشيدن در مورد عواقب حرکات و نتايج اقدامات وادار نمي‌کند. در مورد مشکلات موجود که بعضي از ما را وادار به مهاجرت يا فرار از خانه و کاشانه‌مان مي‌کند. بعضي از ما بدون تفکر در مورد نتايج حرکات فقط در فکر اجراي برنامه خود هستيم. با چه وسيله؟ به کجا مي‌رويم؟ در مقصد چه شرايطي منتظر ماست؟ گاهي جنون آني يا دلايل دشوار محيطي و ساير وجوه حاشيه‌اي انسان را وادار به تصميماتي مي‌نمايد که در شرايط معمول حتي ديدن آنها در خواب نيز انسان را به وحشت وادار مي‌کند. در چند روز گذشته ودر هياهوي مرگ بر اين و آن و کشمکش‌هاي دنيايي ناگهان خبري نبض اخبار را منجمد کرد. يک ايراني که در جاي لاستيک يک هواپيما عازم آلمان مخفي شده در فرودگاه مقصد در آلمان با جنازه خود همه را متعجب کرد. يکبار ديگر اين خبر شوم و تاسف آور را مرور کنيم. چندين بار اين حادثه توسط افراد مختلف از کشورهاي متعدد رخ داده و احتمال سالم رسيدن به مقصد با اين شکل از سفر نيم درصد در مليون است و عملا اينگونه مهاجرت‌ها يا جنون‌هاي آني، غير قابل باور و غير ممکن است. ‌ در کوران حوادث جاري هيچکس از مرگ يک انسان آن‌هم جوان و هموطن خبردار نشده و اگر هم شده با بي‌تفاوتي از کنار آن گذشته است.
 اين انسان در آن ارتفاع هولناک و سرماي مرگ آفرين به چه فکر مي‌کرده؟
 آيا اصلا به نتيجه کارش فکر کرده بود؟


 چطور خودرا به هواپيمايي که تحت حفاظت دقيق روي باند است، رسانده؟
 چطور مراکز کنترل اين فرد را مشاهده نکرده و چک کننده هاي نهايي از وجود او مطلع نشدند؟
 آيا انچنان چاره و امان او بريده شده که حتي يک لحظه به‌کار خود و نتيجه اش که قطعا مرگ است، فکر نکرده؟
  چند نفر ديگر دلشان مي‌خواهد به اين شکل با احتمال مليون زير صفر سفر کنند؟
 چه کساني بايد واقعييات مهاجرت، اوضاع کشورهاي بيگانه و کمپ هاي مهاجرت را براي جوانان بگويند؟
 آيا پنهانکاري و عدم انعکاس اينگونه اخبار، واکسن جلوگيري از ويروس مهاجرت غير قانوني ميتواند باشد؟
 قطعا اين اولين مورد از مهاجرت غير قانوني از کشور نبوده و آخرين نيز نخواهد بود؛ چه کساني مسئوليت پيشگيري از اينگونه فجايع تلخ را دارند؟
آسيب شناس